Ebooks

 “ฉันมีข้อเสนอมาให้เธอ” อัคนีเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ นัยน์ตาคมกริบมองสำรวจคนตรงหน้าอย่างพิจารณา ยอมรับว่าทุกอย่างที่เป็นเธอล้วนแล้วแต่สร้างความพอใจให้เขาไม่น้อย เพราะอย่างนั้นเขาถึงได้เลือกเธอ

“ขะ..ข้อเสนอเหรอคะ”

“ฉันจะขอพูดตรงๆ เลยก็แล้วกัน ฉันอยากมีลูกแต่ไม่อยากมีเมีย ถ้าเธอสนใจ…ฉันยินดีจะชดใช้หนี้สินให้เธอทั้งหมดเพื่อแลกกับการที่เธอต้องมีลูกให้ฉัน หลังจากเด็กคลอดออกมาฉันจะให้เงินเธออีกก้อนใหญ่เพื่อไปตั้งตัว” คำพูดของเขาตรงเสียจนทำให้คนฟังตกใจ

นรีกานต์ได้แต่เงียบเพราะไม่รู้ว่าจะตอบเขากลับไปว่าอย่างไรดี บอกตามตรงว่าตอนนี้เธอตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เธอกับเขาเพิ่งพบกันครั้งแรกเมื่อวาน ซ้ำยังเป็นการพบที่ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่ แต่แล้ววันนี้เขากลับมาหากันถึงหน้าบ้าน พร้อมกับข้อเสนอที่ทำให้เธอตกใจ

“คะ…คุณจะให้ฉันขายตัวให้คุณเหรอคะ”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 #นิยายเรื่องนี้เคยตีพิมพ์กับ สนพ มาก่อนค่ะ หมดสัญญาแล้วนักเขียนจึงนำมาขายอีบุค



“ผมไม่หย่า! ต่อให้คุณจะเกลียดผมไปจนวันตายยังไงผมก็ไม่หย่า”

“ทำไมล่ะคะ คุณจะเก็บฉันเอาไว้ทำไมในเมื่อคุณไม่สามารถทำให้ฉันมีความสุขได้เลยสักวันเดียว! เป็นฉันเองที่ต้องทนอยู่กับคนใจร้ายที่ไม่เคยมีฉันอยู่ในสายตา ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาคุณรู้บ้างไหมคะวาฉันต้องเจ็บปวดทรมานมากแค่ไหนที่ต้องฝืนทนอยู่กับคนไม่มีหัวใจอย่างคุณ อ๊ะ!!” คำต่อว่าที่รุนแรงทำให้ตรีภพเป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวอีกต่อไป มือทั้งสองกระชากใบหน้าหวานเข้ามาใกล้ก่อนจะกระแทกริมฝีปากเข้าหาอย่างรุนแรงแม้ว่าอีกฝ่ายจะดิ้นรนขัดขืนแต่ก็ทำเช่นนั้นได้ไม่นานเท่าไหร่ สุดท้ายเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับเขาอยู่ดี รสสัมผัสที่รุนแรงหยาบกระด้างค่อยๆ แผ่วเบาลงตามลำดับแต่พอได้เห็นหยดน้ำตาใสที่ไหลรินออกมาจากแก้มเนียนทุกๆ สิ่งถึงได้หยุดลงพร้อมๆ กับใบหน้าคมคายที่ผละตัวออกห่าง...

“ผมขอโทษ ขอโทษที่ใจร้ายกับคุณมาตลอด แต่ขอโอกาสให้ผมอีกสักครั้งได้ไหม ผมจะไม่มีวันทำให้คุณต้องเสียใจอีก”

“คุณได้มันไปแล้วจำไม่ได้หรือคะ! และคุณก็ผิดสัญญา คุณบอกว่าจะไม่ปล่อยให้ฉันต้องรออีก แต่คุณก็ทำไม่ได้! เพราะฉะนั้นฉันจะไม่ทนอีกต่อไป เซ็นใบหย่าให้ฉัน แล้วฉันจะยกโทษให้คุณสำหรับทุกๆ เรื่องที่คุณเคยทำกับฉัน อย่าให้ฉันต้องเกลียดคุณไปมากกว่านี้อีกเลยนะคะ ฉันทนอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ” ทุกๆ คำที่เธอเอยออกมานั้นเต็มไปด้วยความหนักแน่นเสียจนคนได้ฟังใจเสีย ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะได้เห็นท่าทีที่มั่นใจในทุกคำจากรินลดาแบบวันนี้ เธอคงจะถึงขีดสุดแล้วจริงๆ คงไม่มีอะไรที่เขาจะสามารถรั้งเธอให้อยู่กับความเจ็บปวดที่มันได้กลายเป็นแผลเป็นขนาดใหญ่

ทุกๆ สิ่งมันก็เพราะเขาที่เป็นต้นเหตุ

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

“เธอจะไม่มีวันได้อะไรจากฉันเลยนอกจากความเกลียดชังปันตา! อย่าคิดว่าแค่ทะเบียนสมรสใบเดียวจะทำให้ฉันรักผู้หญิงอย่างเธอ!” กิตติตวาดภรรยาป้ายแดงของตัวเองเสียงแข็ง รู้สึกเกลียดชังเป็นเท่าตัวเมื่อหญิงสาวยังคงยืนยันเสียงแข็งว่าจะไม่ยอมหย่าให้กันไม่ว่าเขาจะพูดยังไงก็ตามที

“ปันรู้ดีค่ะว่าพี่กิตเกลียดปัน แต่ไม่ว่าพี่กิตจะเกลียดปันแค่ไหนยังไงซะปันก็หย่าให้พี่กิตไม่ได้จริงๆ ค่ะ”

“ทำไม!”

“เพราะปันรักพี่กิต...ปันเชื่อว่าสักวันพี่กิตจะต้องรักปัน”

“เชิญเธอจมดิ่งอยู่ในโลกของความฝันต่อไปเถอะปันตา! เพราะต่อให้เธอจะเป็นผู้หญิงคนสุดท้ายบนโลกที่เหลืออยู่ ฉันก็จะไม่มีวันไปรักผู้หญิง

อย่างเธอ! จำเอาไว้!!” 

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak 

 “เธอมันก็เหมือนแม่ของเธอ ร่าน แพศยา เหมือนกันไปหมดทั้งนิสัยแล้วก็ความร่าน!” คำด่าทอที่อีกฝ่ายส่งกลับมารุนแรงเหมือนถูกคลื่นทะเลลูกใหญ่สาดซัดเข้าที่ใบหน้าไม่มีผิด แม้ในใจอยากจะยอกย้อนตอบโต้กลับไปบ้าง แต่จิตใต้สำนึกก็สั่งให้หญิงสาวเลือกที่จะเงียบก่อนจะลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับคนบ้าอำนาจข่มความกลัวเอาไว้ให้ลึกสุดใจ เธอไม่ปลอดภัยแน่ๆ หากยังอยู่ในห้องนี้กับเขาสองต่อสองในขณะที่g-kแทบจะไม่หลงเหลือสติให้ได้เห็น

เมื่อจิตใต้สำนึกสั่งการให้หนี สองเท้าเล็กๆ ก็ก้าวมุ่งตรงไปยังประตูโดยทันที แต่ยังไม่ทันจะถึงจุดหมาย เอวคอดกลับถูกกระชากอย่างแรงจากด้านหลังเข้าเสีย ก่อนจะถูกกลับให้ล้มไปลงบนเตียงอีกครั้งด้วยฝีมือคนเถื่อน

“อย่านะคะแพทริค อย่าทำฉัน!”

“อย่าเล่นตัวนักเลย! ถ้าเกิดทำตัวดีดีบางทีฉันอาจจะตบรางวัลให้เธออย่างงาม อยากได้อะไรเพื่อแลกกับเสียงครวญครางดีล่ะ เงิน ทอง หรือรถใหม่สักคันดี!!” เรียวนิ้วเล็กถึงกลับทนไม่ไหวทิ้งความกลัวเอาไว้ด้านหลังฟาดลงไปกลางใบหน้าของคนเลวตรงหน้าอย่างแรงให้สาสมกับคำพูดเลวๆ ที่เขาพ่นมันออกมา

“เธอกล้าดียังไงตบฉันเพียงขวัญ!” แพทริคขบกรามตวาดถามเสียงสั่นด้วยความโมโหก่อนจะใช้ลิ้นดุนปากตนเองเอาไว้แน่น มือแกร่งกดข้อมือบางแนบชิดข้างตัวเพื่อให้หล่อนหยุดพยศดื้อรั้น ภายในใจนึกอยากจะปรบมือให้ดังๆ กับการกระแสดงละครชั้นเลิศในบทหนูน้อยผู้แสนไร้เดียงสา

“มากกว่านี้ฉันก็กล้า! ถอยออกไปนะคนเลว!”

“ถอยน่ะถอยแน่ แต่หลังจากนี้ต่างหาก!” สิ้นคำนั้นมือหนาก็กระชากเสื้อตัวจิ๋วออกไปให้พ้นตัวก่อนจะแนบชิดร่างเล็กที่กำลังดิ้นเร่าอย่างหนักด้วยท่อนขาแกร่งทั้งสองข้างของตน เธอจะต้องสำนึกและเสียใจที่ตบหน้าคนอย่างเขา และเขาจะไม่ปราณีเธออีกต่อไป

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “อิ๋ว…ทำเพื่อทุกคนค่ะ ไม่ได้คิดอะไรอย่างที่พี่เกื้อกำลังเข้าใจผิด” คำตอบที่ได้กลับมาทำให้ชายหนุ่มได้สติ ก่อนจะแสยะยิ้มเพราะไม่เชื่อว่านั่นมันจะเป็นความจริง อันที่จริงเขาเองก็มีส่วนผิดที่ไม่เสนอทางเลือกอื่นเพราะอยากจะเอาคืนรสิกาที่มองไม่นานก็รู้ว่าไม่ค่อยจะชอบน้องสาวต่างมารดาเท่าไหร่ มันคงสนุกพิลึกถ้าเธอกลับมาแล้วพบว่าทุกสิ่งที่ควรจะเป็นของเธอตอนนี้ถูกเปลี่ยนมือมาเป็นของริ้วแพรไปแล้ว สิ่งที่คงได้เห็นน่าจะหนีไม่พ้นฉากตบตีกันเองของสองพี่น้องแน่

“งั้นคืนนี้ถ้าฉันจะเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นผัว…เธอก็ไม่ว่าอะไรใช่ไหม” คำถามนั้นทำให้คนหน้าแดงหน้าแดงหนักมากกว่าเก่า ริ้วแพรยอมรับว่ากลัวเกื้อคุณในตอนนี้มากกว่าตอนเขาทำหน้าดุใส่กันเสียอีก

“พะ…พี่เกื้อ…”

“จริงๆ ฉันเองก็ไม่ใช่คนที่ชอบกลืนน้ำลายตัวเองเท่าไหร่ แต่มาคิดๆ ดูแล้วถึงเราจะแต่งงานกันหลอกๆ แต่ค่าสินสอดครอบครัวเธอก็ได้ไปหมด มันคงเป็นการเอาเปรียบกันไปหน่อยเธอว่าไหม” คำถามนี้ทำอีกคนน้ำตาซึม ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าที่เป็นอยู่นี้เขามีแต่เสียกับเสียอย่างที่พูดจริงๆ ในขณะที่ครอบครัวของเธอนั้นกลับได้ทุกๆ สิ่งจากเขา

“อะ..อิ๋วแล้วแต่พี่เกื้อคะ” สุดท้ายริ้วแพรก็ตอบกลับไปเมื่อหาคำตอบให้กับตัวเองได้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้นเพราะมันจริงอย่างที่เขาพูดแทบทุกอย่าง หากเขาจะเรียกสิทธิ์สามีคืนนี้ก็ถูกต้องแล้ว ตัวตายตัวแทนอย่างเธอหรือจะกล้ามีสิทธิ์คิดอะไรกับเรื่องนี้ หากสุดท้ายแล้วเขาต้องการจะให้ทุกอย่างเป็นอย่างนั้นก็ต้องทำใจ

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

“คุณคิดจะบอกเรื่องนี้กับผมเมื่อไหร่!” เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยก็ว่าได้ที่พิชญะรู้สึกโกรธใครสักคนได้มากมายขนาดนี้แต่กลับทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลยเพราะเธอกำลังท้อง และดูเหมือนจะท้องลูกของเขาด้วย

“ไม่คิดจะบอกสินะครับ!” ชายหนุ่มตอบแทนเพราะอีกฝ่ายเอานิ่งแต่เงียบ เขาเชื่อในสิ่งที่เห็น พิณรัมภาไม่คิดที่จะบอกเรื่องนี้กับเขาจริงๆ

“ท่านประธานคะ…คือว่าฉัน…”

“กรุณาเรียกผมว่าหมอก! เพราะผมไม่ได้เป็นท่านประธานของคุณอีกแล้วครับคุณเดือน!” เขาไม่ชอบที่เธอแสดงท่าทีห่างเหินใส่ทั้งๆ ที่ความเป็นจริงก็เห็นๆ กันอยู่ตรงหน้าว่าเธอกับเขาเป็นมากกว่านั้นหลายเท่า และยิ่งไม่ชอบใจไปกันใหญ่เมื่อเธอเลือกที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้คนเดียว

“จะอะไรก็ช่างเถอะค่ะ คุณไม่จำเป็นต้องมาใส่ใจกับเรื่องนี้สักนิด เด็กคนนี้เป็นลูกฉัน ฉันจะดูแลเอง” หากเธอต้องการความรับผิดชอบจากเขา ก็คงติดต่อกลับไปตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าตัวเองกำลังตั้งท้องนั่นแล้ว แต่เพราะเธอไม่ต้องการอะไรจากเขาทั้งนั้น สำนึกได้เองว่าที่ทุกอย่างมันต้องกลายมาเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอทำตัวเองทั้งนั้น แล้วจะให้เธอมีหน้าไปเรียกร้องเอาอะไรจากเขาได้ ต่อให้จะทำได้เธอก็ไม่เคยคิดที่จะทำมัน

“ลูกคุณคนเดียวเหรอครับคุณเดือน!” พิชญะตวาดลั่นอย่างเหลืออดไม่ชอบใจคำพูดของอีกคนเลยสักนิด ลูกของเธอคนเดียวที่ไหน 

“นี่คุณ!”

“หรือคุณลืมไปแล้วครับว่าเราสองคนทำยังไงเขาถึงได้เกิดมา” คำพูดนั้นทำพิณรัมภาหมดสิ้นความอดทน เชิดหน้าขึ้นก่อนตอบกลับไป

“แล้วคุณจะเอายังไงเล่า!”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “พ่อของข้าวโพดเป็นใคร!” คำถามที่ดังขึ้นทำพุดกรองตัวสั่นหน้าเสีย เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจไม่คิดว่าจู่ๆเขาจะถามคำถามนี้ขึ้นมาอีก

“ฉันถามว่าพ่อเด็กนี่เป็นใครพุดกรอง!” ยิ่งอีกคนแน่นิ่งชาญยิ่งต้องค้นหาคำตอบให้กับตัวเองโดยเร็วที่สุด ยังไงวันนี้เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าใคร! ใครกันแน่ที่เป็นพ่อของเด็กคนนี้!

“ตาชาญแกใจเย็นๆ ก่อนได้ไหม มีอะไรทำไมไม่ค่อยๆ พูดกัน” คุณพิศเพลาเอ่ยขัดขึ้นมาบ้าง รู้ดีว่าอย่างไรเสียวันนี้ก็ต้องมาถึง ความลับไม่มีในโลก แต่ถึงอย่างไรก็ยังอยากให้คนทั้งคู่คุยกันด้วยเหตุผล

“ใจเย็นเหรอครับคุณย่า! คุณย่าจะให้ผมใจเย็นได้ยังไงในเมื่อผู้หญิงคนนี้ปิดบังเรื่องลูกกับผม!!” ชาญตวาดตอบผู้เป็นย่าก่อนจะหันกลับมาจ้องมองแม่ตัวดีอย่างเอาเรื่อง เธอกล้าดียังไงถึงทำกับเขาแบบนี้ 

“คะ…คุณชาญ!”

“คืนนั้นมีแค่เธอคนเดียวที่อยู่ที่นี่! ไม่มีใครกลับมากับฉันทั้งนั้น! แล้วไอ้รอยเลือดบ้าๆ บนผ้าปูที่นอนนั่นมันเป็นของเธอ ใช่ไหมพุดกรอง!” คนถูกเค้นทำได้เพียงแต่ร้องไห้ ไม่กล้าพอจะยอมรับความจริงที่เขาคาดคั้นกันอยู่ หากจะให้ปฏิเสธมันก็ยากเย็นเหลือเกินที่จะกล่าวออกไป

“จะพูดหรือว่าจะให้ฉันตรวจดีเอ็นเอ! บอกเอาไว้ก่อนเลยนะว่าถ้าเธอเลือกอย่างหลังแล้วปรากฏว่าเด็กคนนี้เป็นลูกฉัน เธอจะไม่มีวันได้แตะเขาอีกเลยแม้แต่ปลายเส้นผม!” คำขู่ของเขาทำอีกคนน้ำตาไหลพราก แต่ก็ยังไม่ยอมบอกความจริงกับทุกคนเพราะกลัวสิ่งที่มันกำลังจะตามมาทีหลัง

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

“ถ้าลียอมหย่า…ฮึก พี่สินธุ์จะให้อภัยลีสักครั้งได้ไหมคะ” คำถามที่เต็มไปด้วยน้ำตาของภรรยาสะกดใจคนฟังจนปวดหนึบ ทว่ากลับไม่มีคำตอบใดหลุดออกจากริมฝีปากหนาแม้แต่คำเดียว

“ได้! ฉันจะยกโทษให้เธอ” แต่สุดท้ายทิฐิที่มีอยู่ในใจก็เอาชนะทุกสิ่ง ทำให้สินธุ์ตัดสินใจตอบกลับไปก่อนจะเบือนหน้าหนีภาพตรงหน้า

“ถ้าอย่างงั้นเราสองคนมาหย่ากันเถอะค่ะ ลียอมแพ้แล้ว” บราลีเอ่ยขึ้นเมื่อตัดสินใจได้แล้วว่าจะยอมปล่อยมือจากเขาด้วยการหย่า แม้หัวใจของเธอจะแตกสลายก็ไม่เป็นไร เธอเชื่อว่าเวลาจะเยียวยาหัวใจของเธอให้กลับมาเข้มเข็มได้อีกครั้งในสักวัน…

ชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจากความรัก…

คนที่ปล่อยมือก่อน…มักเจ็บปวดน้อยกว่า

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

“มานี่!” เขาปล่อยทิ้งความเงียบอยู่ครู่ถึงได้เอ่ยเรียกขึ้น ซึ่งเมื่ออีกคนก้าวตรงเข้ามาใกล้จึงอาศัยจังหวะที่เธอเผลอกระชากต้นแขนกลมกลึงเข้าหาตัวอย่างแรง จนร่างแน่งน้อยล้มลงมานั่งบนตัก

“คะ…คุณรามจะทำอะไรคะ” มัสยาร้องถามเสียงสั่น สองมือน้อยๆ ที่พยายามผลักอกเขาให้ถอยห่างถูกมือของเขากระชากออกไปราวกับอัศวินไม่ต้องการให้มีอะไรมาขวางกลั้นความใกล้นี้ก็ไม่ปาน เขาจ้องมองดวงตาคู่สวยอยู่ครู่ใหญ่ก่อนที่จะเฉลยให้ได้รู้

“อย่ามาทำใสซื่อไปหน่อยเลยน่ามัสยา! ฉันก็แค่จะทดลองสินค้า ว่ามันจะคุ้มค่ากับเศษเงินที่ฉันต้องเสียไปรึเปล่ามันก็เท่านั้น!” จบสิ้นคำตอบริมฝีปากหยักหนาก็ครอบงำเข้าหาเรียวปากสวยอย่างรุนแรง ไร้ซึ่งความอ่อนโยนที่ควรต้องมีในจูบแรกที่เกิดขึ้นระหว่างกันจนอีกคนเผลอออกแรงดิ้นรนขัดขืนสุดชีวิตขึ้นมาด้วยไม่คุ้นชินกับมัน 

“อยู่เฉยๆ ถ้าขืนเธอดิ้นอีกแค่ครั้งเดียวฉันจะถือว่าเธอทำผิดข้อตกลง! แล้วคงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าถ้าฉันเกิดโมโหขึ้นมาเมื่อไหร่ผลร้ายจากการกระทำอันงี่เง่าของการกระทำของเธอในตอนนี้มันจะไปตกลงอยู่ที่ใคร!” มัสยากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝืองให้กับคำขู่ที่น่ากลัวของคนตรงหน้า เธอไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวหนียามเมื่อมือของเขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองจนมันอ้ากว้างออก เผยให้ได้เห็นทรวงอกขนาดใหญ่สองเต้าที่ชูชันท้าทายสายตา

“ใหญ่ใช่เล่น! มิน่าล่ะคนของฉันมันถึงได้ชอบเธอนัก!!” อัศวินตวาดลั่นอย่างเดือดดาล นึกหงุดหงิดใจไม่น้อยที่ลูกน้องมาอ้อนวอนขอร้องให้เขาอย่าทำร้ายหล่อนทั้งๆ ที่พวกมันต่างก็รู้แก่ใจกันดีว่าหล่อนต่างหากที่ทำร้ายเขา ทำลายทุกสิ่งที่เขารักหวงแหนไป

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “ไม่! เล็กไม่ทำ คุณปัญญ์ปล่อยเล็กนะคะคนบ้า คนลามก”

“ลามกที่ไหนกัน นี่มันเรื่องธรรมชาติ อีกอย่างเธอมาที่นี่เพื่อทำเรื่องลามกกับฉันอยู่แล้วไม่ใช่รึไง เอาหน่อยน่า! แค่ลูบๆ ชักขึ้นชักลงแค่นี้เอง ไม่ยากหรอกเดี๋ยวฉันสอนให้” คนอะไรปากมอม นี่เขากล้าพูดเรื่องบ้าๆ แบบนี้ออกมาทั้งที่ใบหน้ายังเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มได้ยังไงกัน หญิงสาวคิดภายในใจก่อนจะเริ่มต้นส่งเสียงร้องโวยวายไม่ยอมทำอะไรไปทั้งนั้น  อย่างน้อยๆ   มันก็ต้องไม่ใช่วันนี้!

“ปล่อยเล็กเดี๋ยวนี้นะคะคุณปัญญ์ ไม่อย่างนั้นเล็กจะฟ้องคุณแม่!” คำขู่นั้นไม่เพียงแต่ทำให้อีกคนรำคาญเขายังหัวเราะเยาะกันเสียงใส  ราวกับคำพูดเมื่อสักครู่ของเธอเป็นแค่เรื่องตลกก็ไม่ผิด

“เอาสิ! ฟ้องเลย แม่ฉันคงดีใจจนเนื้อเต้นถ้ารู้ว่าฉันเต็มใจจะยัดเหยียดความเป็นผัวให้ลูกสาวสุดที่รักของท่านถึงขนาดนี้ อย่าลืมสิว่าท่านอยากให้เราสองคนร่วมหอลงโลงกันแค่ไหน เธอไม่มีสิทธิ์เลือกอีกแล้วพิมพ์พิมล ช่วยฉันเดี๋ยวนี้!!” ครั้งนี้รังสิมันต์ไม่ได้พูดเปล่าให้เสียเวลาอีก เขาอาศัยจังหวะที่หญิงสาวเผลออุ้มเธอขึ้นก่อนจะเดินไปยังเตียงนอนกว้างพร้อมๆ กับเสียงหัวเราะของผู้ชนะ


keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “เปลี่ยนเป็นรูปมนไม่ได้เหรอคะ…” เพราะความน้อยเนื้อต่ำใจเพราะอะไรก็ไม่อาจจะทราบได้ทำให้มนสิชาเผลอหลุดปากพูดในสิ่งที่หัวใจกำลังคิดอยู่ออกไป กว่าจะรู้ตัวเอาก็ตอนที่ได้ยินอีกคนหัวเราะเยาะอย่างสมเพชเวทนา

“หึ! เธอมีค่าสำหรับฉันขนาดไหนกันเชียวมนสิชา! อย่าแม้แต่จะคิดเปลี่ยนแปลงอะไรในชีวิตของฉันอย่างเด็ดขาด! เพราะยิ่งเธอพยายามทำมันมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้สึกเกลียดเธอมากขึ้นเท่านั้น ผู้หญิงที่เที่ยววิ่งไล่ตามผู้ชายอย่างไม่ลดละอย่างเธอไม่มีวันมาแทนที่แพรของฉันได้ อย่าได้ลืมเชียว! เธอจะมีแต่เสียกับเสียถ้ายังดื้อดึงที่จะพยายามต่อไป ถ้าวันไหนรู้สึกเหนื่อยและอยากหยุดก็บอกได้เลย…ฉันพร้อมเซ็นต์ใบหย่าให้เธอทุกวัน!!” คนใจร้ายฝากคำพูดที่รุนแรงให้กันก่อนจะเดินหลบหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมปิดประตูเสียงดังสนั่น นั่นเลยทำให้คนที่พยายามซ่อนความปวดร้าวเอาไว้แทบจะล้มทั้งยืน มนสิชาปลดปล่อยน้ำตาออกมาเบาๆ เพราะไม่อยากให้คนในห้องน้ำเผลอได้ยินเสียงสะอื้นของเธอเข้า เธอไม่อยากให้เขาเห็นมุมอ่อนแอของตัวเองอีกแล้ว เพราะแค่ที่เขาแสดงต่อกันมันก็ย่ำแย่เกินพอแล้วจริงๆ

“สักวัน…มนจะทำให้พี่กันต์ได้เห็นค่ะ ว่าความรักของมนก็มีค่าไม่ได้แพ้ผู้หญิงคนนั้นเลย”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 สำหรับพฤกษ์...

ผู้หญิงคนนี้ก็แค่ดอกเบี้ยคั่นเวลา. ไม่มีค่า ไม่น่ายกย่อง แม้แต่เยื่อบางๆ ที่เขาพรากมันมาจากเธอก็ไม่ได้มีความหมาย.

เพราะทุกสิ่งที่เกิดขึ้น...

หล่อนเป็นคนเลือกเอง!



“อุ้ย! คุณพฤกษ์ผึ้งเจ็บคะ…” เสียงหวานร้องขึ้นเมื่อต้นแขนถูกกระชากเข้าหาตัวอย่างแรง เขาทำให้รู้ว่ากำลังไม่พอใจกับอะไรสักอย่าง

“จะเจ็บจะปวดแค่ไหนเธอก็ต้องทน! ค่าตัวเธอไม่ใช่ถูกๆ เลยพริมา! ถ้าเทียบกันแล้วเงินมากขนาดนั้นฉันสามารถหาผู้หญิงที่ปรนเปรอฉันได้ดีกว่าเธอถึงสามคนด้วยซ้ำ!” ทุกน้ำคำเต็มไปด้วยความดูถูกที่ทำให้เจ็บลึกทุกครั้งที่ได้ยิน แต่น้ำหน้าอย่างเธอจะไปต่อกรอะไรกับคนอย่างเขาได้ เธอมันก็แค่ลูกไก่ในกำมือของเขา…เขาบีบก็ตาย เขาคลายก็อาจจะรอด

สำนึกได้เช่นนั้นหญิงสาวจึงสั่งการให้ร่างกายหยุดดิ้นรนขัดขืน ปล่อยให้เขาเหวี่ยงร่างอันบอบช้ำของเธอลงเตียงพร้อมๆ กับเสื้อผ้าที่ถูกฉีกทึ่งออกไปจากร่างกายทีละชิ้นอย่างคนใช้ชีวิตจิตใจ

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “นี่อะไร…” เขาเอ่ยถามภรรยาด้วยน้ำเสียงที่แข็งจัด ใช่ว่าจะอ่านหนังสือไม่ออกว่าสิ่งที่เธอเพิ่งจะยื่นมาให้กันมันคืออะไร แต่สิ่งที่เขาต้องการคือคำอธิบายมากกว่า

“ใบหย่าค่ะ ปิ่นเซ็นชื่อลงไปแล้ว เหลือก็แต่ในส่วนของพี่ภัทรเท่านั้น” บัวบูชาตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เขาจะรู้หรือไม่ว่ากว่าเธอจะทำใจเซ็นชื่อลงไปในกระดาษแผ่นนี้ได้ เธอเสียน้ำตาไปมากขนาดไหน 

กระทั่งเมื่อคนที่ยืนนิ่งอยู่นานค่อยๆ เอื้อมมือมารับมันไป หัวใจดวงน้อยถึงกลับแตกสลายเพราะคิดเอาเองว่าเขาคงรอเวลานี้มาได้สักพักแล้ว เพียงแต่ไม่อยากที่จะเป็นคนพูดมันออกมา จึงเป็นหน้าที่เธอที่ต้องจัดการ

แต่เธอกลับคิดผิดเพราะแทนที่ดนัยภัทรจะเซ็นชื่อไปเขาทำฉีกมันทิ้งอย่างไม่ใยดี ก่อนที่เขาจะปาเศษกระดาษในมือใส่หน้าเธออย่างรุนแรง

“ง่ายไป!”

“คะ”

“ปิ่นคิดจริงๆ เหรอว่าทำแค่นี้แล้วมันจะชดเชยให้พี่ได้!” ถ้าแค่คำขอโทษมันช่วยทำให้ทุกอย่างดีขึ้นหัวใจของเขามันคงไม่เจ็บปวดแบบนี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอคงเห็นเขาเป็นแค่ตัวตลกคนหนึ่งที่คิดจะทำแบบไหนยังไงก็ได้ เขายอมรับว่าโกรธ แต่ถึงจะโกรธแค่ไหนก็ไม่เคยมีสักเสี้ยวนาทีที่คิดหย่า เพราะนอกจากมันจะไม่ใช่การแก้ปัญหาแล้วยังมีแต่เพิ่มปัญหาให้มากขึ้น ไม่คิดเลยว่าอีกคนจะคิดได้แค่นี้ เธอเห็นเขาเป็นตัวอะไร

“ปิ่นขอโทษค่ะ”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “พูดอะไรกับพี่หน่อยสิอิง จะตบจะตีพี่ก็ได้ ขออย่างเดียวอย่าเงียบแบบนี้…พี่ใจจะขาด” ใจเขาจะขาดแล้วเธอเล่า เธอควรต้องรู้สึกอย่างไรเมื่อได้รู้ว่าเมื่อคืนสามีไปมีอะไรกับคนรักเก่า เธอต้องรู้สึกยังไง! 

“อะ…อิงไปได้แล้วใช่ไหมคะ” นานหลายนาทีทีเดียวกว่าอุรัสยาจะตัดสินใจเอ่ยถาม ในเมื่อเขาเลือกที่จะให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ เธอก็ควรต้องไป อย่างน้อยถ้าคนข้างกายเขาคือคนที่เขารัก เขาคงมีความสุข

“ไม่นะอิง! พี่ไม่ยอมให้อิงไปไหนทั้งนั้น! พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องทุกอย่างมันเป็นแบบนี้พี่ไม่เคยคิดที่จะนอกใจอิงเลยสักครั้ง พี่”

เขาไม่เคยคิด…แต่กลับทำทุกอย่างได้ให้เกิดขึ้นอย่างเลือดเย็น!

“พี่ก้องไม่ผิดหรอกนะคะ อิงมาทีหลังอิงรู้ดี และอิงก็รับได้ทุกอย่าง แต่ถ้าจะให้อิงอยู่กันแบบสามคนผัวเมียอิงขอเป็นคนไปดีกว่า พี่ก้องเองก็รักคุณปัน อย่ารั้งอินเอาไว้ด้วยคำว่าสงสารอีกเลยนะคะ…ฮึก!” ก้องภพตกใจเป็นอย่างมาก ไม่รู้มาก่อนเลยว่าอุรัสยาจะรู้ถึงสาเหตุที่เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอไป ยิ่งคิดว่าอีกฝ่ายจะต้องเจ็บปวดแค่ไหนเขาก็เจ็บ มันจริงที่เขาอาจจะรั้งเธอเอาไว้เพราะความสงสาร แต่นั่นมันก็เป็นแค่เสี้ยวเล็กๆ ของความรู้สึกเขาเท่านั้น ความรู้สึกส่วนใหญ่มันเป็นความผูกพันมากกว่า ตลอดระยะเวลาสามปีที่เธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตมันทำให้เขารู้สึกว่าเขาปล่อยเธอไปไม่ได้ ยังไงก็ปล่อยไปไม่ได้ ต่อให้เธอจะเป็นฝ่ายร้องขอสิ่งนั้นด้วยตัวเองเขาก็ไม่คิดปล่อย อุรัสยาเป็นเมียเขา เมียอย่างชอบธรรม เขาปล่อยเธอไปไม่ได้!!

“อย่าทิ้งพี่เลยนะอิง พี่สัญญาว่าจะรีบจัดการเรื่องทุกอย่าง แต่ว่าพี่…ก็ต้องรับผิดชอบปัน” มันคือคำพูดที่เห็นแก่ตัวที่สุดเท่าที่ก้องภพเคยเอ่ยกับภรรยา ภาพของอีกฝ่ายที่สะอื้นไห้จนตัวโยนในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับมีดสั้นนับพันๆเล่มที่พุงมาทิ่มแทงหัวใจของเขาเลยสักนิด!

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเขาเองที่เป็นคนผิด ผิดจนไม่รู้ว่าจะเริ่มแก้ไขปัญหาใหญ่ตรงหน้านี้อย่างไรดี อีกทั้งยังรู้สึกต่อภรรยาจนไม่กล้ามองหน้าเธอตรงๆ เพราะรู้ดีว่าคงไม่มีผู้หญิงคนไหนยอมรับเรื่องแบบนี้ได้

แม้แต่คนที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเขามาโดยตลอดอย่างอุรัสยา!

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

เธอ…คือจำเลยที่เขาพิพากษาว่าผิด

โทษทัณณ์เดียวที่คนผิดจะต้องรับไปคือการทรมานที่ยิ่งกว่าตายทั้งเป็น

.

.

เมฆาเพิ่งจะรู้เดี๋ยวนี้เองว่าหญิงสาวที่เขาเมินเฉยมาตลอดหลายปีตรงหน้าคนนี้น่ากิน! เผลอๆ อาจจะน่ากินกว่าอินทิราพี่ของเธอด้วยซ้ำไป เขาเองก็เพิ่งจะรู้ตอนที่ได้เห็นร่างกายขาวผ่องของเธอด้วยสองตาตัวเอง มิน่าเล่าคนงานในไร่ถึงได้พากันขยันแจกขนมจีบเธอนัก ที่แท้เธอก็มีดีซ่อนอยู่ในเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ชอบใส่อยู่มากนี่เอง น่าเสียดายจริงๆ ที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลย

“ฮึก! อรขอร้อง คุณเมฆปล่อยอรไปเถอะนะคะ จะฆ่าจะแกงอรยังไงก็ได้อรยอมคุณเมฆทุกอย่าง แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้…”

“ฆ่าเธอมันไม่สาแก่ใจฉันเลยเอมอร งูพิษอย่างเธอมันต้องตายทั้งเป็นถึงจะสาสมยิ่งกว่า!” คนเถื่อนว่าพร้อมปลดซิปกางเกงยีนส์ของตัวเองก่อนจะจัดการเหวี่ยงมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี เขาจ้องมองเรือนร่างอวบอิ่มซ่อนรูปของคนตรงหน้าอยู่ครู่ก่อนจะกระชากเรียวขาสวยที่หุบอยู่ให้อ้ากว้างออกและจัดการส่งตัวตนที่แข็งขืนของตัวเองเข้าไปจนสุดมิดลำในคราเดียวอย่างไม่คิดที่จะโอ้โลมอีกฝ่ายเหมือนที่เคยทำกับหญิงสาวอื่นๆ ที่เขาเคยร่วมหลับนอนมาด้วย สำหรับผู้หญิงคนนี้แค่เขายอมลดตัวมาเกลือกกลั้วด้วยมันก็เป็นเรื่องที่อยู่เหนือการควบคุมมากพออยู่แล้ว

เธอยังจะมาดีดดิ้นเล่นตัวไปทำไมกัน!

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak 

 “ผมมารับคุณกลับบ้านของเรา” ศรันย์เอ่ยขึ้นตัดบทหลังจากยัดเสื้อผ้าชุดสุดท้ายของคนตรงหน้าใส่กระเป๋า การกระทำนั้นทำให้คีรติโมโหจนตัวสั่น เขาไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องนี้ ไม่มีสิทธิ์มารื้อค้นข้าวของของเธอโดยที่เธอไม่ได้อนุญาต!

“ที่นั่นเป็นบ้านของคุณค่ะไม่ใช่บ้านฉัน อีกอย่างฉันคิดว่าเราสองคนไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว” หญิงสาวเอ่ยขึ้นหลังจากสงบสติอารมณ์ของตัวเองให้เย็นลงได้ เมื่อหนีไม่พ้นเธอก็ขอเผชิญหน้าก็แล้วกัน

“แต่คุณเป็นเมียผม!”

“เราแค่พลาดนอนด้วยกันแค่ครั้งเดียวเท่านั้นค่ะพ่อเลี้ยง และนั่นฉันไม่ถือว่าตัวเองเป็นเมียใคร!” คำตอบนั้นทำให้ความอดทนของที่คนเฝ้าตามหาเมียรักมานานถึงสองเดือนเต็มหมดสิ้นลงแทบจะทันที ศรันย์ก้าวเพียงสองก้าว ก็สามารถคว้าคนที่ทำให้เขาเกือบเป็นบ้าเข้าหาตัวได้

“งั้นต้องกี่ครั้ง!”

“คุณ!”

“ตอบผมมาสิว่าผมต้องนอนกับคุณอีกสักกี่ครั้ง คุณถึงจะยอมรับว่าคุณเป็นเมียผม และผมก็เป็นผัวคุณ!”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “ปล่อยรินค่ะคุณราช” หญิงสาวร้องขึ้นเมื่อได้เห็นใบหน้าของคนที่กระชากเธอเอาไว้ได้อย่างชัดเจนซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนเลย

นอกเสียจากว่าที่สามีอย่างเหมราชที่ประกาศก้องตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้าว่าไม่ต้องการให้เธอนั้นเข้ามายุ่งวุ่นวายในชีวิตของเขา

“ปล่อยแบบไหนดีล่ะ! ข้างนอก…หรือว่าข้างใน!” เหมราชย้อนถามอย่างยียวน จงใจใช้สายตาดุดันจ้องมองคนตรงหน้าขึ้นลงราวกับกำลังประเมินสินค้าอยู่ ซึ่งการกระทำของเขามันทำให้ปภาวรินทร์ต้องร้องเรียกเขาเสียงสั่น นึกเกลียดสายตาที่มองกันขึ้นมาดื้อๆ

“คุณเหมราช!!”

“อย่ามาขึ้นเสียงกับฉัน! ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับเธอเลยนะจะบอกให้ที่เที่ยวไปส่งสายตายั่วยวนไอ้รักษ์มันแบบนั้น!” เธอไปทำอะไรอย่างที่เขาว่าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ปภาวรินทร์ร้องประท้วงในใจ แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไรออกไปคนเจ้าอารมณ์กลับกระชากเธอไปยังห้องนอนของเขาแทน ครั้นที่จะเอ่ยปากห้ามมันก็ไม่ทันการเสียแล้ว

“คะ….คุณราชจะทำอะไรคะ!” หญิงสาวถามเสียงสั่น สองเท้าน้อยๆ ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นท่าทีคุกคามของอีกคน

“นั่นสิ ทำอะไรดีล่ะ หรือเธอคิดว่าผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันตามลำพังในห้องนอนนี่เขาควรทำอะไรกันดี…” ไม่ควรทำอะไรทั้งนั้น! ปภาวรินทร์ตอบในความคิดก่อนจะอาศัยจังหวะที่อีกคนเผลอออกตัววิ่ง แน่นอนว่าเป้าหมายของเธอคือประตูที่อยู่ไกลลับนั่น

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 เธอเป็นของเขา…ทั้งตัวและหัวใจ

แต่เขาคงไม่มีวันเป็นของเธอ!

.

.

“ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน คุณติณณ์เคยคิดจะรักดาสักครั้งรึเปล่าคะ หรือว่าข้างในนี้มันว่างเปล่า! ไร้หัวใจ คุณถึงใจร้ายขนาดนี้!”

“ฉันมีหัวใจดาริน…เพียงแต่มันไม่ใช่ของเธอก็เท่านั้น!” คำพูดที่เหมือนเป็นการตัดเยื้อใยกันทำให้ดารินประคองตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป เธอล้มตัวลงกับพื้นเพื่อปลดปล่อยหยาดน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างไม่คิดจะหักห้ามหัวใจของตัวเองอีกต่อไป เจ็บเสียตั้งแต่วันนี้ให้มันพอเพื่อที่จะได้รีบพาตัวเองไปจากคนใจร้ายตรงหน้า แล้วลบเขาออกไปจากใจให้ได้ คนใจร้ายที่ไม่เคยรักใครนอกจากตัวเอง!!

“ฮึก! ดาเข้าใจแล้วค่ะ ดาเข้าใจแล้วว่าคุณติณณ์ไม่เคยรักดาเลย ดาจะไปเอง คุณติณณ์จะไม่มีวันเห็นหน้าดาอีกนี่คือคำสัญญาค่ะ ดาจะเป็นฝ่ายไปจากชีวิตของคุณเอง…” ภาพของดารินที่กำลังนั่งร้องไห้ราวใจจะขาดอยู่ในสายตาของติณณภพตลอดเวลา เขาต้องยับยั่งตัวเองมากกว่าทุกครั้งไม่ให้ทรุดตัวลงตามแล้วคว้าเธอมากอด หากเขาได้กอดเธออีกสักครั้งในตอนนี้ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีความกล้ามากพอ ที่จะปล่อยเธอไปจากชีวิตได้อีกครั้งรึเปล่า

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “ฉันมาพาลูกฉันกลับบ้าน!” สิ้นคำที่ประกาศลั่นกลางห้องหญิงสาวก็แทบจะสะดุดหายใจกับสิ่งได้ยิน มือบางยกขึ้นกุมหน้าท้องของตัวเองเอาไว้อย่างหวงแหนตามสัญชาติญาณของความเป็นแม่ที่จำต้องปกป้องลูกน้องในครรภ์ให้ถึงที่สุด

“คะ...คุณ!”

“หนีมาคนเดียวยังไม่สาแก่ใจเธอสินะถึงได้เที่ยวหอบเอาลูกฉันในท้องหนีมาด้วยกันแบบนี้!!” คนที่อารมณ์ยังคงอัดแน่นไปด้วยความหงุดหงิดตวาดขึ้นอีกรอบก่อนจะคว้าเอาข้อมือเล็กมากำเอาไว้พร้อมเอ่ยปากสั่ง...”ไปเก็บของจะได้กลับบ้าน!!”

“ไอไม่กลับ!” ไอรดาว่าพร้อมสะบัดตัวหนีอย่างแรง จู่ๆ เขาจะเดินเข้ามาต่อว่ากันแล้วมาลากกันกลับไปด้วยแบบนี้มันไม่ใช่เลย เขาควรจะพูดดีๆ กับเธอบ้าง ไม่ใช่มาถึงก็เอาแต่ตวาดใส่หน้ากันไม่ยั้งแบบนี้ คนอะไรใจร้าย ใจร้ายไม่เคยเปลี่ยน!!

“อย่าดื้อกับฉันนะไอ! คิดเหรอว่าแค่เธอท้องฉันจะไม่กล้าตีเธอ!”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

 “อย่าทำอะไรบ้าๆ กับฉันนะคะคุณโรม!!”


“ฉันทำแน่! จะเอาบ้าระดับไหนดีล่ะ! เห็นแก่เธอที่ท้องอยู่หรอกนักไม่งั้นฉันคงได้จัดชุดใหญ่ให้แล้ว เอากลางๆ ก็พอ รับรองเลยว่าเธอคงจะหายร่านไปอีกนาน!!” 


จบประโยครุนแรง ริมฝีปากหนาก็โฉบเข้ามาครอบงำกันอย่างรุนแรงป่าเถื่อน ส่งผลทำให้รุ่งทิวานั้นเริ่มที่จะกรีดร้องลั่นในลำคอเลย เปิดทางให้คนใจพาลสามารถแทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพรงปากของเธอได้อย่างสบายๆ


ปฎิธานครางหึ่มในลำคอก่อนจะแสยะยิ้มเมื่อเห็นว่าแม่ตัวดีสู้อะไรเขาไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว 


“ไง!! ชอบไหมผัวห่ามๆ แบบนี้ เร้าใจคุณพอรึยังรุ่ง!”


“ฉันเกลียคุณ!! ได้ยินไหมคุณโรมว่าเกลียดคุณ!! อื้อ!!” ทำอย่างกับว่าเขาเองรักเธอตายห่าล่ะ! 


ชายหนุ่มตวาดลั่นในใจ ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้หงุดหงิดนักกะอีแค่เธอตวาดลั่นว่าเกลียดกันออกมา ริมฝีปากเลื่อนต่ำลงไปซุกไซ้ลำคอหอมกรุ่นที่แค่ได้กลิ่นอายหอมๆ จากแป้งเด็กที่เธอชอบใช้ร่างกายของเธอก็ร้อนผ่าวขึ้นอย่างง่ายดาย


แม่คนนี้ปลุกอารมณ์เขาได้ดีอย่างน่าเหลือเชื่อ!!

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, captrannarak

©2019 GoogleSite Terms of ServicePrivacyDevelopersArtistsAbout Google|Location: United StatesLanguage: English (United States)
By purchasing this item, you are transacting with Google Payments and agreeing to the Google Payments Terms of Service and Privacy Notice.