Ebooks

 ระหว่างอังเดรกับทรายทอง ทุกอย่างมันคือธุรกิจ ไม่มีความรัก 

ไม่มีความรู้สึกอื่นใด พอจบงานก็จ่ายเงิน เป็นค่าเช่าที่เธอมาอยู่บนเตียง

ทว่าความรักมันขับเคลื่อนตัวเอง ถักทอหล่อหลอมอยู่ในหัวใจของใครคนหนึ่ง แต่มิอาจแสดงให้รู้ ด้วยว่าฐานะที่เป็นอยู่ ไม่ต่างจากเมียเช่า ชั่วครั้ง...ชั่วคืน

*****

“เธอคงรู้ว่าควรจัดการยังไงกับตัวเอง” เขาเอ่ยด้วยเสียงที่พยายามควบคุมให้เป็นปกติ แล้วส่งเช็คที่มีมูลค่าถึงหนึ่งล้านบาทให้หล่อน

ทรายทองก้มพิจารณาเช็คใบนั้น ดวงตาพลันเบิกโตพอๆ กับริมฝีปากที่อ้าค้าง “เช็คนี่คือค่าอะไร”

“ค่าอะไรก็ได้ที่จะทำให้ในท้องของเธอไม่มีสิ่งที่เรียกว่าทารก!” เขาบอกเสียงดุ หน้าตาเต็มไปด้วยความเครียดขมึง

“คุณ...จะให้ฉันทำแท้ง?”

“ใช่ละมั้ง” เขาเอ่ย รู้สึกว่าตัวเองเป็นปีศาจชั่วร้าย แต่สมองมันคิดได้เท่านี้จริงๆ

“ทำไม!”

“เพราะการเกิดมาเป็นเด็กที่พ่อแม่ไม่ต้องการมันเจ็บปวดยังไงล่ะทรายทอง ฉันเกิดมาและเผชิญกับมันมาทั้งชีวิตแล้ว เธอยังจะหวังให้ลูกเธอมาเจ็บปวดอย่างที่ฉันเจองั้นหรือ ฉันไม่ต้องการการแต่งงาน”

“ฉันไม่ได้บอกสักคำว่าอยากแต่งงาน!” เธอเถียง น้ำตาเริ่มคลอที่สองตา

“ฉันไม่ต้องการเด็กด้วย ฉันเกลียดเด็ก!”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 หนึ่งนางผู้ใจแข็งดั่งศิลา กับหนึ่งบุรุษผู้มีใจรักมั่น ดุจสายธารที่มิไหลย้อนคืน


คราแรกนั้นนางคือหมอหญิง ผู้พรางใบหน้าท่อนล่างด้วยม่านไหม

คราถัดมานางคือมือพิณแห่งสำนักโคมเขียว ผู้พรางดวงตามิให้ชายใดแลเห็น

คราที่สามนางคือคุณหนูสูงศักดิ์ ผู้พรางโฉมตั้งแต่ศีรษะจรดบ่าบาง


ทั้งสามคราหาใช่ตัวตนที่แท้จริง ทั้งสามครานางต้องตระหนักว่าห้ามมอบใจให้ชายใด ทว่านางมารน้อยจะข่มใจได้หรือไม่ ในเมื่อบุรุษผู้เป็นแม่ทัพใหญ่ พบเจอนางสามครั้ง สามตัวตน เขาก็ยังมีใจให้นาง แม้ทุกคราที่ว่านั้น เขาจะไม่เคยเห็นใบหน้านางเลยก็ตาม


คราแล้วคราเล่าที่เขามอบใจให้นาง

และคราแล้วคราเล่าเช่นกัน ที่นางทำร้ายเขา ทั้งร่างกายและจิตใจ!

********************************************************

“เอาสิเพ่ยจู ร้องขอยาถอนพิษจากข้า”

“ข้ามิได้มาร้องขอ ข้ามาแลก” เอ่ยแล้วแทบหยุดหายใจ พวงแก้มเห่อร้อน อาจเพราะสิ่งที่เพิ่งเอ่ย หรือร้อนเพราะฤทธิ์สุราก็เป็นได้

เพ่ยจูขยับเข้าไปหาชายที่ใต้เพิงมุงหญ้า เขาตบเบาๆ ลงบนเสื้อคลุมที่ปูอยู่ มาดราวกับคุณชายผู้มั่งมีกำลังเรียกนางโลมในหอคณิกา

“หากเจ้ากล้าใช้เล่ห์เหลี่ยมกับข้า รับรองว่าเจ้าได้สิ้นลมด้วยมือของข้าแน่” 

นั่นคือคำขู่ของหยางหลง เพ่ยจูกัดฟันกรอดๆ นั่งลงข้างเขาแล้วปลดเอาผ้าคาดเอวออกจากร่าง หยางหลงไม่รอให้นางได้ถอดอาภรณ์ห่อกาย เขาดึงร่างนางลงไปหาด้วยแรงอันมากมี นางตื่นตระหนกแต่เก็บซ่อนความตื่นกลัวไว้ใต้ร่างอันแข็งทื่อ

“เจ้าควรทำให้ข้าพอใจ มิใช่นอนแข็งเป็นท่อนไม้”

“ข้าหาใช่นางคณิกาจะได้รู้วิชาเอาใจบุรุษ”

คำตอบนั้นทำให้เจ้าหยางหลงยิ้มหวานราวกับพบเจอแท่งทอง นางเอื้อมมือไปยังเชือกที่ผูกผ้าคลุมหน้า แต่เขาไวกว่าจับมือนางไว้มิให้ปลดออก

“ข้าบอกหรือว่าอยากเห็นหน้าเจ้า?”

มือนางหลุดจากเชือกผ้าคลุมทันใด นางได้ยินผิดไปหรือไม่

“สิ่งที่ข้าต้องการคือของแลกเปลี่ยนกับยาถอนพิษ เจ้าเคยบอกว่ามีใบหน้างดงามจนข้าอาจยอมล่มเมือง หากเจ้าใช้ความงามมาล่อลวงข้า ข้ามิแย่เอาหรือ เช่นนี้…กันไว้ดีกว่าแก้จะดีกว่า หึๆๆ” แล้วหยางหลงก็ดึงชายผ้าคลุมหน้านาง จากปลายคางมนเลิกขึ้นไปกองไว้ด้านบน บัดนี้ตั้งแต่สันจมูกจนถึงหน้าผากนางจึงถูกพรางไว้ เผยริมฝีปากอิ่มงามท้าทายแรงกระหายราคะแห่งบุรุษ

“จะทำอะไรก็รีบทำเข้าเถิด ที่นี่คือริมหน้าผาหาใช่ห้องหอของท่าน”

“ข้าจะนึกเอาแล้วกัน ว่านี่คือคืนแต่งงานของข้า ”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 เกล็ดมุกรักวาคิม เธอทุ่มเท เธอเฝ้ารอความรักจากเขา แต่มันไร้ประโยชน์ 

ผู้ชายหัวใจน้ำแข็งอย่างวาคิมไม่เคยแสดงออกว่ารักใคร่ไยดี 

เธอมีหน้าที่เพียงสนองความใคร่บนเตียงเท่านั้น แล้วเธอจะทนเพื่ออะไร!? 

ในเมื่อเขาไม่อาจมอบความรักมาให้ เธอก็ขอจากไปพร้อมกับลูกในครรภ์!

*****

“กลับมาอยู่กับฉันเกล็ดมุก แล้วฉันจะทำเป็นลืมว่าเธอไม่เคยจากไปไหน”

“เห็นทีจะไม่ได้ ฉันมาไกลเกินจะหันหลังกลับแล้วล่ะวาคิม” ตอบโดยไม่หันกลับไปมอง

วาคิมเดินอ้อมมาหยุดตรงหน้าหล่อน แล้วถามคำถามที่ทำให้เกล็ดมุกต้องตอบทั้งน้ำตา

“ถามหน่อยเถอะ ผู้ชายคนนั้น ซื้อ เธอด้วยอะไร เธอถึงกล้าไปจากฉัน!” 

เกล็ดมุกกล้ำกลืนความเจ็บปวดที่ประเดประดังเข้ามา เขากำลังเข้าใจผิด ผู้ชายที่เธอควงมางานวันนี้มิใช่สามีใหม่ แต่เป็นบิดาของเธอเอง บิดาที่เขาไม่รู้จัก บิดาที่มีความรักให้เธออย่างเต็มเปี่ยม แล้วเธอจะกลับไปหาเขา ไปเป็นเมียเก็บ เป็นนางบำเรอ เพื่อทำร้ายจิตใจของบิดาได้อย่างไร 

“ความรัก ไงวาคิม ผู้ชายคนนั้นซื้อฉันด้วยความรัก แต่คุณซื้อฉันด้วย เงิน!” 


keyword: นิยาย, นิยายไทย,หนังสือไทย,ไทย,thai book, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 เมื่อความสัมพันธ์ทางกายเกิดขึ้นเพราะแรงปรารถนา หาใช่ ความรัก ดังนั้น การรับผิดชอบด้วยการแต่งงานมันจึงเป็นไปไม่ได้!

        เผียะ!

“เห็นแก่ตัว ทุเรศที่สุด!” หญิงสาวให้พรชายหนุ่ม หลังจากฟาดฝ่ามือใส่แก้มสากของเขาไปเต็มรัก

นัยน์ตาดำดุของ กวิน จ้องหน้านางแบบสาวเขม็ง แน่นอนว่าไม่เคยมีใครกล้าตบเขาอย่างนี้ทำไม แพรวรุ้ง ถึงไม่เหมือนดารา นางแบบคนอื่นๆ ที่เขาเคยควงนะ หากอยากได้อะไรก็บอกมาสิ ข้าวของ เงินทอง รับรองว่าหล่อนจะอยู่สุขสบาย ไม่ต้องเร่แก้ผ้าถ่ายแบบอย่างนี้

“ฉันไม่ใช่อีตัว! ฉันรู้ว่านายกำลังคิดอะไรอยู่ สายตานายมันฟ้องสายตาดูแคลนเหยียดหยามไม่เห็นค่าพรหมจรรย์ของฉัน อย่าคิดว่าฉันจะเหมือนผู้หญิงของนายที่ตั้งหน้าตั้งตารอท่าโดดขึ้นเตียง พอเสร็จกิจแล้วก็ถีบหัวส่ง ถึงฉันต้องแก้ผ้าหาเงินเลี้ยงตัวฉันก็ไม่มีวันเป็นนางบำเรอของใคร! จำเอาไว้!”

keyword: นิยาย, นิยายไทย,หนังสือไทย,ไทย,thai book, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 ชายหนุ่มค่อยๆ ไล้หลังมือไปตามวงหน้าเรียวขาวซ้ายทีขวาทีอย่างต้องการปลุกอารมณ์อันน่าพิศวงให้เกิดขึ้นอีกครั้ง และเขาคิดว่าทำมันสำเร็จ เพราะตอนนี้เสื้อผ้าที่หล่อนกอดอยู่ร่วงลงไปกองบนหลังเท้าเขาเสียแล้ว ดวงตาสุกใสคู่นั้นปิดสนิทอย่างหวาดกลัว แต่ริมฝีปากกลับเผยอน้อยๆ อย่างเชิญชวน


“ยาหยี...เธอต้องการอะไรบอกฉันมาเถอะ ฉันช่วยเธอได้ที่รัก”


“ไม่...ไม่...ฉันไม่ต้องการอะไร...ทั้งนั้น อา...ดอม...”


ปราณันต์หายใจหอบถี่เมื่อเขาเลื่อนมือจากกรอบหน้าลงลูบไล้ลำคอระหงของหล่อน ฝ่ามือเขาร้อนผ่าวในขณะที่ผิวเนื้อหล่อนเย็นเฉียบ แล้วเพียงไม่นานผิวเนื้อหล่อนก็ได้ร้อนผ่าวเช่นกัน


“ยาหยี...เคยให้ใครทำอย่างนี้หรือเปล่า..” เขาถามขณะดันเลขายาหยีไปชิดผนังห้อง แหวกสาบเสื้อคลุมของหล่อนให้แยกออกด้วยนิ้วร้อนๆ ก่อนจะก้มลงไปหมายจะสูดดมกลิ่นสาวให้สมดังปรารถนา แต่ทว่า....

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 "ผู้ชายคนอื่นจูบหนึ่งที ผมจะจูบสอง ถ้าคนอื่นจูบสอง ผมจะจูบสาม เข้าใจนะ!" ********************************************************************** ในค่ำคืนที่กรุ่นด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ พริ้มเพรา ถูกจับจูงออกไปจากผับด้วยเข้าใจว่าเป็นมือของเพื่อนรัก ทว่าเมื่อรู้ตัวอีกที เธอดันไปอยู่บนเตียงของใครก็ไม่รู้ แล้วเรื่อง 18+ 20+ 25+ ก็เกิดขึ้นตามมา พริ้มเพราอยากคร่ำครวญถึงความสาวที่สูญเสีย แต่มองหน้าผู้ชายแล้วใจมันสั่น เอาวะ! ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว หน้าตาดีลีลาเด็ด พริ้มอภัยให้ก็ได้.... แต่เรื่องไม่จบแค่คืนนั้นสิ เพราะผู้ชายอันตรายไม่ยอมปล่อยมือ แล้วเธอควรทำเช่นไรดี ในอดีตที่ผ่านมา มีใครบางคนถูกฆ่าเพราะรักเขา และแน่นอนว่านางสาวพริ้มเพรา อาจเป็นรายต่อไป! ******* นิยายแนวพิศวาสฆาตกรรม เร่าร้อนและลึกลับ ********

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 เขาคือผู้สูญเสีย

เธอคือผู้รับกรรม

เขาคือผู้ทวงความเป็นธรรม

เธอคือผู้เก็บงำความจริง

เขามีครอบครัวอันแสนสุข

เธอนั้นมีทุกข์มากกว่าทุกสิ่ง

เขามีภรรยาคอยแอบอิง

เธอต้องยืนนิ่ง มองทั้งสองรักกัน



*****

เผียะ!


“เทียนหยด!” สมัตถ์จับมือหล่อนไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ก่อนจะดันร่างงามจนแผ่นหลังกระแทกกับต้นอโศก มันจริงที่เขาทำหล่อนเจ็บ แต่นั่นเพราะหล่อนไม่ยอมคืนสร้อยให้เขาดีๆ นี่นา และหล่อนไม่มีสิทธิ์มาตบเขาอย่างนี้ด้วย


สองร่างอยู่ในลักษณะประชิด เทียนหยดเจ็บแปลบที่แผ่นหลัง แน่นั่นไม่เท่ากับความเจ็บที่แผลบนต้นคอ สองตาของคนทั้งสองจ้องกันอย่างเอาเป็นเอาตาย สมัตถ์อธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก รู้แต่ว่าดวงตาแสนอวดดีของหล่อนที่เคลือบคลอหยดน้ำตามันสะกดเขาไว้มิให้ถอดถอนสายตา


“ทำไม! โกรธฉันเหรอ เอาสิ! ฉันตบ คุณจูบลงโทษเหมือนในละครไง” เธอท้าอย่างบ้าบิ่น บางทีคนดีๆ ก็ไม่มีใครรักหรอก ผู้ชายชอบผู้หญิงเลวๆ กันกระมัง


“เอาสมองส่วนไหนคิดฮะ!”


“สมองส่วนที่ไม่มีดีไง ผู้ชายชอบผู้หญิงมีจริตไม่ใช่เหรอ ชั่วๆ เลวๆ ชอบนักนี่”


“เธอพูดอะไรของเธอ!”


“พูดความจริงที่ผู้ชายโง่ๆ ไม่รู้ไงล่ะ เอาสิ จูบฉันซะที ชักอยากลิ้มรสสามีชาวบ้านดูแล้วละว่ามันจะเป็นยังไง!”


“ร่าน!” เขาด่าเสียงขรม ไม่คิดว่าเทียนหยดจะเป็นแบบนี้ไปได้


คนถูกด่าเจ็บจุกถึงขั้วใจ ไหนๆ ก็กลายเป็นคนร่าน งั้นก็ขอร่านให้ถึงที่สุดก็แล้วกัน


“อื้อ...” สมัตถ์ครางไม่เต็มเสียงเมื่อริมฝีปากของคนตรงหน้ากระแทกเข้ามาเต็มแรง ทั้งเจ็บทั้งตื่นตะลึง ทั้งมึนงงในสิ่งที่หล่อนทำ สองมือเขากำข้อมือหล่อนแน่น ในขณะที่หล่อนบดกลีบปากลงมาราวชำนาญนักหนา


เทียนหยดหลับหูหลับตาจูบสมัตถ์อย่างเอาเป็นเอาตาย ใช้ความรู้เรื่องจูบอันน้อยนิดที่มีเพื่อจูบเขา เพื่อท้าทาย เพื่ออะไรก็ได้ที่จะทำให้เธอชนะ มันเป็นการกระทำที่โง่เขลา เพราะเมื่อเธอพาปลายลิ้นผ่านเข้าไปในโพรงปากอุ่นร้อน ความรู้สึกแปลกๆ ก็วิ่งมาชนมาหัวใจ ร่างเธอชาดิก สมองเริ่มไม่ทำงาน กายทุกส่วนมึนชา รับรู้เพียงแค่ปลายลิ้นที่กำลังเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเขา รับรู้เพียงสองมือเขาที่เลื่อนมาจับไหล่เธอไว้แล้วพยายามผลักออก เธอเลื่อนมือมาดันท้ายทอยเขาเข้าหาใบหน้าตัวเอง ส่งแรงจูบแทบลืมหายใจไปลิ้มรสความหวานจากโพรงปากอุ่น ให้ตายเถอะ ทำไมมันหวานอย่างนี้!


สมัตถ์หัวใจเต้นแรง ท้ายทอยเขาถูกตรึงด้วยมือน้อย แม้มือจะจับไหล่บางไว้แต่มันก็อ่อนเรี่ยวแรงทุกที รสจุมพิตอันแปลกใหม่กำลังทำให้ร่างเขาสนองตอบ เขาบังคับมันไม่ได้ ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเลือนหายชั่วคราว สองมือเลื่อนขึ้นไปหาศรีษะหล่อน ดันมันเข้ามาเช่นกัน ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าเขากับหล่อนจูบกันอย่างดูดดื่ม ลิ้มรสจุมพิตที่หวานเชื่อมราวกับจุมพิตของน้ำผึ้งที่อาทาด้วยยาพิษก็มิปาน


“เฮือก!” เทียนหยดผวาเมื่อถูกผลักออกมาอย่างแรง ใบหน้างามมีแววตื่นตระหนกแต่ดวงหวานเยิ้มเชิญชวน ริมฝีปากน้อยเจ่อนิดๆ แต่น่าปรารถนาในสายตาคนมอง


สมัตถ์หายใจแรง เม้มปากแน่น ผลักหล่อนออกแรงๆ แล้วมายืนหอบหายใจ หลังมือข้างหนึ่งยกขึ้นปาดเช็ดริมฝีปาก ราวกับว่ารังเกียจมันนักหนาทั้งที่หัวใจเต้นแรง ทั้งที่กายร่างตื่นเพริศเพราะจุมพิตหนนี้


“เธอทำบ้าอะไรฮะ!” เขาร้องถามดังๆ พยายามดึงสติคืน หันหน้าหนีไปทางอื่นไม่อยากมองริมฝีปากอวบๆ นั่น


เทียนหยดส่ายหน้าแทนคำตอบ ไม่รู้สิ ไม่รู้ทำไปได้อย่างไร แต่สะใจชะมัด ถ้าราตรีรู้เข้าคงได้อกแตกตาย


“ทำไม รังเกียจเหรอ เห็นจูบตอบนี่ ยอมรับเถอะสมัตถ์ว่าคุณก็อยา...”


เผียะ!


แรงตบของสมัตถ์ทำเอาเทียนหยดหน้าชา ฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่มีในร่างสามารถลดความเจ็บปวดของเธอได้กึ่งหนึ่ง เธอหันมามองเขา เขาตบที่หน้าแต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงเจ็บที่หัวใจ 


สมัตถ์จ้องมองมือตัวเอง รู้สึกผิดแต่ปากเม้มไว้ไม่ยอมเอ่ยคำขอโทษออกมา


“สมควรแล้วนี่ ตบเรียกสติ เธอจะได้เลิกยั่วฉันซะที จำไว้นะเทียนหยด ฉันไม่มีวันสนใจเธอ ฉันมีเมียแล้ว! เลิกทำตัวร่านๆ ให้แม่เธอต้องขายหน้าซะที!”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 มีนาเดือดดาลอย่างที่สุดเมื่อถูกอัจฉราโป้ปดว่าเขาฉุดคร่าพรหมจรรย์ของหล่อน เขาอยากปฏิเสธเพราะจำอะไรไม่ได้แต่ดันมีภาพถ่ายมัดตัวแน่นหนา เขาโมโหจัดจึงได้หาทางพิสูจน์ความจริงด้วยการข่มเหงรังแกอัจฉราอีกครั้ง แล้วเขาก็ตาสว่าง เพราะครั้งนี้ต่างหากที่เขาผลาญพรหมจรรย์ของหล่อนเข้าจริงๆ 

...มีนาจะทำเช่นไรเมื่อแผนลวงสู่บ่วงวิวาห์ถูกทำให้สมบูรณ์แบบด้วยสองมือ...ของตัวเอง! 

***** 

เมื่อความกตัญญูผลักดันให้พราวรุ้ง คุณหมอมือใหม่จำต้องเดินเข้าสู่ประตู่วิวาห์ มันคงไม่ร้ายแรงเท่าที่ว่า สามีเธอนั้นคือคู่อริตลอดกาล 

เทพทัศ สถาปนิกจอมหื่นตัวดี ขี้หลีแต่น่ารัก เขาเองก็จำยอมเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์ แต่จะเป็นไรไปเล่าในเมื่อเจ้าสาวนั้น สด ใส ซิง! ประดุจยอดใบชายามเช้าบนภูเขาสูงชัน และเมื่อถูกเจ้าสาวดูแคลนว่าเขาเป็นได้แค่หนอนชาเขียวอย่าได้สะเออะมาแตะต้องหล่อน เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อพิชิตยอดใบชาให้จงได้ ‘ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะแม่ใบชายามเช้า เขานี่ล่ะจะพาหนอนชาเขียวแทะเล็มยอดใบชาของหมอไม่ให้เหลือสักใบเลยทีเดียว ฮึ่ม!’

keyword: นิยาย, นิยายไทย,หนังสือไทย,ไทย,thai book, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 “ฟังให้ดีๆ นะคะ ฉันไม่ได้ขอให้พี่แต่งงานกับฉัน หรือคบกับฉัน ไม่จำเป็นต้องรักฉันด้วย พี่แค่ทำยังไงก็ได้ ให้ฉันท้องก็พอ! โอเคนะ!”

*********************************************

(หลังจากผ่านค่ำคืน อีโรติก ^_^)


“ฉันเพลียมากเลย ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด” เวนิสาบอกเสียงอ้อนๆ ทำหน้าตาให้เขาสงสาร อยากให้ผู้ชายเดินมาโอบสักนิด จุมพิตหน้าผากสักหน่อยจะได้มีกำลังใจ

“หึๆ ไหนบอกว่าผ่านผู้ชายมาเป็นร้อย”

“โธ่...ก็ผ่านมาจริงๆ นะ แต่แค่...เดินผ่านน่ะ” อ้อมแอ้มตอบแล้วดึงผ้านวมคลุมมิดศีรษะหนีความอาย ได้ยินเสียงเดินมาทางนี้ กลิ่นน้ำหอมโชยมาก่อนเจ้าตัวเสียอีก

ฟึ่บ!

ผ้านวมถูกเลิกออกจากศีรษะ เวนิสาดึงชายมาปิดหน้าอกแทบไม่ทัน 

“จะทำอะไรคะ! ฉันไม่ได้นุ่งผ้านะ”

“นั่นแหละ ไม่ต้องมาอ่อย ลุกไปอาบน้ำแล้วลงไปกินมื้อเช้าซะ”

“พี่ห่วงฉันเหรอ กลัวว่าฉันจะไม่ได้กินอะไรใช่ไหมล่ะ อ๊าย...น่าร้าก...” เอ่ยแล้วยิ้มปลื้มปริ่ม

คนถูกชมหาได้ยินดี นึกขำด้วยซ้ำกับท่าทีของหล่อน

“นึกว่าจะร้องไห้นอนซม”

“ทำไมต้องเป็นแบบนั้นละคะ มันก็...ไม่ได้หนักหนา ฉันยังไหว โอ๊ย...” ปากบอกยังไหว แต่พอขยับกายจะลงจากเตียง ความเจ็บแปลบก็วิ่งมาออที่ใต้ท้องน้อย ใบหน้างามบูดบึ้ง เปิดผ้านวมออกดูต้นตอแห่งความเจ็บปวด พยายามอย่างยิ่งไม่ให้ศศินเห็น “พี่! ตายแล้ว!!”

“อะไร! อะไรฮะ! อยู่ใกล้กันแค่นี้จะตะโกนทำไม ตกใจหมด”

“มีเหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นบนเตียงพี่!” บอกเขาหน้าตาตื่น น้ำตาปริ่มจะไหล “มีผู้หญิงถูกแทงเมื่อคืนนี้ อาการไม่สาหัสแต่เลือดโชกมาก ฮือ...”

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 ในบ้านเอวะโยธิน

เมธาวีคือกาฝากผู้น่าสงสาร แต่ไม่ใช่สำหรับธีรภัทร 

เขาเกลียดชังหล่อนตั้งแต่แรกเห็น เกลียดที่หล่อนมาแย่งทุกอย่างไปจากเขา แย่งแม้แต่กระทั่งอ้อมแขนของมารดา

ความเกลียดชังยังฝังแน่นในหัวจิตหัวใจ ตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่ 

แล้ววันหนึ่งเขาก็ทำผิดพลาด เขาทำลายเกียรติยัยกาฝากด้วยอารมณ์ชั่ววูบ ทำลายพรหมจรรย์ของหล่อนด้วยไฟแห่งโมหะโทสะ

แต่เชื่อไหมว่าหยดน้ำตายัยกาฝากช่างทิ่มแทงหัวใจเขาเหลือเกิน เขาเจ็บเมื่อเห็นหล่อนเจ็บ ทรมานเมื่อหล่อนร้องไห้ นี่เขาเป็นอะไร!?

***** 

แม้ความรักอยู่ใกล้เพียงเอื้อมคว้า 

แต่มิอาจได้มาเพราะมองว่ามันไร้ค่า ไร้ความหมาย

เมื่อความรักจากไปไกล ใจเริ่มทุรนทุราย 

กว่าจะได้รัก มาคืนใจ วันนั้นก็เกือบ... สายเกิน

keyword: นิยาย, นิยายไทย,หนังสือไทย,ไทย,thai book, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 เผียะ! ศราวิลหน้าหันตามแรงตบ เขาโกรธจนกรามแกร่งขบกันเป็นสันนูน ยัยบ้านี่มีสิทธิ์อะไรมาตบกันแบบนี้! 

หมับ! ข้อมือน้อยของอาทิตาแทบแหลกคามือของศราวิล เขาคว้ามันไว้ กุมมันแน่นแม้อีกฝ่ายใบหน้าบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด 

“เจ็บ!” 

“ถ้ารู้ว่าเจ็บแล้วตบฉันทำไม!” 

“แล้วนายล่ะ นายก็รู้ว่าที่นั่นไม่น่าจะนอนได้ด้วยซ้ำ แล้วนายจะให้ฉันไปนอนได้ยังไง!” เธอเถียงบ้าง ชี้มือใส่ประตูสังกะสีที่อยู่ติดกับยุ้งข้าว 

“ทำไมจะไม่ได้ ถ้าไม่มีพ่อฉันสักคน พวกเธอสองแม่ลูกคงได้ปูเสื่อนอนอยู่ข้างถนน อย่ามาทำหัวสูงให้มากนัก มีที่ซุกหัวนอนก็บุญแล้ว!” 

“ไม่นอน ฉันจะนอนในบ้าน!” เธอเถียงทั้งที่ข้อมือเจ็บร้าวแทบชา 

“ถ้าอยากนอนในบ้านก็มีแค่ห้องเดียวที่เปิดไว้รอเธอ รู้ใช่ไหม...ห้องฉันไง ถ้าอยากนอนในบ้านก็ไปแก้ผ้าอ้าขารอฉันบนเตียง!” 

อาทิตาปากสั่นระริก โกรธจนน้ำตาเอ่อคลอ 

“นายโตมาแบบนี้ไหนกันนะศราวิล ทำไมถึงเลวได้ขนาดนี้!” ร้องด่าแล้วกัดปากแน่น ไม่ทันแล้ว ถ้าเขาจะบีบคอเธอให้ตายก็แล้วแต่บุญแต่กรรมเถอะ 

“อยากรู้เหรอ...ก็โตมาแบบที่พ่อมีเมียน้อยไง” 

หยดน้ำใสๆ รินร่วงรดแก้มบาง อาทิตาขมคอเกินจะกล่าว ทำไมเธอถึงรู้สึกผิดขนาดนี้ ผิดทั้งที่มิใช่ความผิดของเธอเลย

keyword: นิยาย, นิยายไทย, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

 จุมพิตร้อนของมาเฟียเลือดเดือดกำลังหลอมละลายอันดาให้กลายเป็นหิมะในกาน้ำร้อน อารมณ์อันกระสันนำพาสติให้ล่องลอยไปในโลกอีกใบอย่างที่เธอไม่เคยได้พานพบ 

มิคาอิลก็เช่นกัน ผิดก็แต่โลกใบที่ว่านั้นเขาไปเหยียบย่ำมันจนชินทาง นาทีนี้มาเฟียจึงกลายเป็นพรานนำทางผู้ช่ำชอง คอยแนะนำพร่ำสอนและสาธิตให้สมาชิกของโลกใหม่ได้ปฏิบัติตาม 

เสื้อสูทตัวหนาถูกเจ้าของร่างขว้างทิ้ง ก่อนที่ชุดแซ็กของอันดาจะปลิวหวือตามไปติดๆ เสียงหอบหายใจสอดประสานในห้องนอน นาทีถัดมาชายหนุ่มก็เปลือยท่อนบนจนล่อนจ้อนขณะที่อันดาเหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีนิล


keyword: นิยาย, นิยายไทย,หนังสือไทย,ไทย,thai book, Thai novel, Thai ebook, hytexts, หนังสือ, anan

©2020 GoogleSite Terms of ServicePrivacyDevelopersArtistsAbout Google|Location: United StatesLanguage: English (United States)
By purchasing this item, you are transacting with Google Payments and agreeing to the Google Payments Terms of Service and Privacy Notice.