Lee Harlin Bahan delves into the crowded field of Petrarch translations and delivers a classical offering with a postmodern-cool facelift. A Year of Mourning is daring, quirky, and playful, but with traditional trimmings. The expected classical and Biblical references abound, but also vivid allusions to pop culture and the contemporary social scene, including Madonna, Robert Frost, rock ‘n’ roll, even the Walnettos caramel-walnut candy. This is the Petrarch you know alongside the Petrarch you’ve never experienced before. This is a Petrarch translation not to be missed.

PRAISE FOR A YEAR OF MOURNING:

Lee Bahan has undertaken a seemingly Herculean task, to translate a group of Petrarch’s sonnets while eliminating almost everything we associate with the word “Petrarchan”; it’s as if her template is a cross between Shakespeare’s “My mistress’ eyes are nothing like the sun” sonnet, and the lyrics of a particularly annoyed and upset country singer. This is emphatically not our grandmother’s Petrarch, but it is by turns startling, engaging, surprising, beguiling and occasionally annoying . . . paradoxically enough, not unlike the originals. If this is old wine, it’s being served from a winningly flamboyant new bottle.
  - Dick Davis, author of At Home, and Far from Home

What if that lovelorn Italian sonneteer Francesco Petrarca was a wisecracking guy named Frank Petrarch from Indiana who fell in love with his neighbor’s wife, Laura, and then turned to poetry in sorrow when she died young of an infectious disease? The result might be something like Lee Harlin Bahan’s translations and transformations in this sonnet sequence. Here, the corset tightened until the bones crack has been loosened to allow for a natural diction, syntax, and idiom that allows that old ghost, Petrarch, to speak to us as if he were alive today. The result is readable, rewarding, and exciting. This is one that belongs on your nightstand.
  - Tony Barnstone, author of Pulp Sonnets

Lee Harlin Bahan’s A Year of Mourning is a tour de force, translating Petrarch into an idiom and poetics right at home in the twenty-first century. “Translate” is not quite the right word as Bahan updates and postmodernizes Petrarch in fascinating and entertaining fashion, while remaining on solid scholarly ground. References to Frank Zappa, The Rolling Stones, Marilyn Monroe, and The Temptations, among others, spark the fancy, while allusions to the Bible, Chrétien de Troyes, and classic Greek mythology soothe the academic mind. A Year of Mourning is both a satisfying read and a monumental achievement.
  - Vince Gotera, editor of North American Review


1304 yılında Arezzo’da doğdu. Daha sonraları Fransa’ya taşınan ailesiyle birlikte oraya yerleşen Petrarca hukuk okumaya başladı ve öğrenimini 1320-26 yıllara arasında Bologna’da sürdürdü. Ardından yeniden Avignon’a dönen şair 6 Nisan 1327’de Santa Chiara kilisesinde Laura ile karşılaştı. Laura uzun yıllar sevdiği ve şiirlerinin esin kaynağını oluşturan kadındır. Petrarca özellikle Latin klasiklerini okudu ve Dante’nin kültürünün temelini oluşturan skolastik felsefenin düşünürlerinden uzak kaldı. En büyük yapıtı olan Canzoniere (şarkı, sone, madrigal, balat türünde yaklaşık 7500 dizeden oluşan Dîvan) Laura’ya olan aşkının öyküsünü anlatır. Öteki yapıtları şunlardır: Trionfi, (Utkular), De vita solitaria (Yalnız Yaşam Üzerine), De ocio religiosorum (Dinsel Huzur Üzerine), Lettere (Mektuplar) ve Africa’dır (Afrika). Africa şaire şairlik tacını giydiren yapıtıdır. Şair 1374’te Padova yakınlarındaki Arqua’da öldü. Petrarca bir geçiş dönemi yazar/şairi olarak adlandırılabilir. Bir yandan Ortaçağ kültürünün etkisi öte yandan HumanistRönesans kültürün ilk belirtilerinin yaşandığı bir dönemde ürün veren biri olarak Petrarca’nın yapıtlarında iki kültürün de etkisini görmek olanaklıdır. Her ikisini birlikte götürmek sevdasında olan Petrarca’nın içsel uyuşmazlığının temelinde bu iki kültürün çatışmasının yattığını söylemek olanaklıdır. Buna dayalı olarak dünyevi ve uhrevi yaşam biçimine aynı zamanda yakınlık göstermiş olduğu ve bir yandan dünya işlerine (aşk, ün vb.) bağlılığını sürdürürken öte yandan bu tutkularının günah işlemesine yol açtığı gerekçesiyle tövbe etmek istediği görülmektedir. Petrarca’nın büyük bir şair, dahası İtalyan şiir geleneğinin büyük babası olduğu su götürmez bir gerçektir. Coluccio Salutati 1360’tan önce Nelli’ye yazdığı bir mektupta Nelli ve arkadaşı Petrarca’nın şiiri yeniden canlandırdığını söyler ve Petrarca’nın Vergilius’tan daha büyük bir şair olduğunu yazar. Boccaccio ise esin perilerini uyandıranın Dante olduğunu, Petrarca’nın ise kendinden sonra gelecekler için esin perilerini eski hallerine soktuğunu iddia eder. Felsefesinde olduğu gibi dil konusunda da Dante’den ayrılan bir yanı vardır. Dante her iki dilde de –Latince ve İtalyanca– yapıt vermenin gerekliliğine inanıyordu. Değineceği konunun içeriğine ve yöneleceği okur kitlesine göre dilini seçen Dante’den farklı olarak Petrarca Latince ürün vermeyi yeğlemiştir. İki yapıtının dışında –Dîvan ve Utkular– ötekileri Latincedir. Latince yazmakla yapıtlarına soyluluk ve yücelik kazandıracağını düşünmüştür 
©2019 GoogleSite Terms of ServicePrivacyDevelopersArtistsAbout Google|Location: United StatesLanguage: English (United States)
By purchasing this item, you are transacting with Google Payments and agreeing to the Google Payments Terms of Service and Privacy Notice.