Similar ebooks

God are literally the astronauts in the spaceships. Thousands of years back they reached the earth, created a new species and named it `human being.` After that they started modifying this process by reappearing on the earth after every 37 thousand years. During every visit, they take away the evils and leave back the good ones. Eric Von Danicane was a scientist who had sacrificed himself for finding the Gods. He struggled hard, he roamed through various nations, he went through the gullies and alleys all over the world to find about the existence of God. In this attempt the multi - millionaire Eric lost all his property. When he published his work based on the search of God, he again was became into a multimillionaire. Still, he could not find out the perfect solution revealing the secret of formation of human being. Dr. Sureshchandra Nadkarni has been a professor of Zoology in Wadia College and Pune University. He has presented before us the attempts of Eric Von Danicane in a very illustrative and entertaining manner.

देव हे खरे तर अंतराळातील प्रवासी. हजारो वर्षांपूर्वी ते एकदा पृथ्वीवर आले अन त्यांनी एक नवा जीव निर्माण केला. त्याचं नाव 'माणूस!' तेव्हापासून हे अंतराळ प्रवासी चांगला माणूस घडविण्यासाठी धडपडत आहेत. दर सदतीस हजार वर्षांनी ते पृथ्वीवर येतात, चांगल्यांना ठेवतात आणि निकृष्टांना नष्ट करतात. 

एरिक व्हॉन डेनिकेन या झपाटलेल्या संशोधकाने पंचवीस वर्ष प्रयत्न केला आणि लाख मैलांपेक्षा अधिक भ्रमंती करून त्यांच्या वास्तवयाचा मागोवा घेतला.  या प्रयत्नात कोट्याधीश व्हॉन डेनिकेन कफल्लक झाला. पण त्याने आपल्या संशोधनावर ग्रंथ प्रसिद्ध केले अन तो पुन्हा कोट्याधीश बनला. परंतु या खटाटोपात मानवाच्या निर्मितीचं रहस्य मात्र उलगडलं नाही. वाडिया महाविद्यालयात आणि सावित्रीबाई फुले पुणे विद्यापीठात सुमारे चाळीस वर्षे प्राणिशास्त्राचे अध्यापन करणारे उर्दू शायर, क्रीडासमीक्षक अशा विविध नात्यांनी परिचित असलेले प्राध्यापक डॉ. सुरेशचंद्र नाडकर्णी यांनी व्हॉन डेनिकेनच्या अफाट संशोधनाचा मागोवा घेत मानवाच्या अनैसर्गिक निर्मितीबद्दल मांडलेल्या कल्पना! - त्याची ही रसपूर्ण, विचारांना चालना देणारी कहाणी. 

















विज्ञान संशोधनांनी पृथ्वी, परग्रह, अंतरिक्ष या सर्वच ठिकाणी होणारी अनाकलनीय उलथापालथ अभिनव कथांच्या रूपात! "विज्ञानकथा'' हा प्रकार आता मराठीला नवीन राहिलेला नाही. अनेक वर्षे दुर्लक्षित राहिलेल्या विज्ञानकथेनं आता चांगलं बाळसं धरलं आहे. आज ज्ञात असलेल्या विज्ञानाच्या खांद्यावरून भविष्यातल्या शक्यतांकडे डोकावून पाहण्याचा प्रयत्न करणारा हा वाङ्मयप्रकार आता लोकप्रिय झालेला आहे. असं डोकावून पाहणं विस्मयजनक तर असतंच, शिवाय ते मनोरंजकही ठरतं. शुभदा गोगटे हे मराठी विज्ञान साहित्यातलं एक मान्यवर नाव. विज्ञानकथा, विज्ञानकादंबरी, विज्ञानलेख असे अनेक प्रकार त्यांनी समर्थपणे हाताळले आहेत. त्यांच्या अनेक कथांना व कादंबरीला विविध पुरस्कार मिळालेले आहेत. क्लोनिंग, कालप्रवास, यंत्रमानव अशा अनेक विज्ञान विषयांवरच्या त्यांच्या कथा या संग्रहात समाविष्ट आहेत. गवत खाऊन काम करणाऱ्या यंत्रमानवाची गंमत "बकाबक'' मध्ये आहे, वंशशास्त्राच्या (Genetics) घोडदौडीत निर्माण होऊ शकणारी शक्यता "मार्जिनल्स'' मध्ये दिसते तर कालप्रवासाचा उपयोग करणारे चोर-पोलीस "कालचतुराची चित्तरकथा'मध्ये भेटतात. भविष्यातल्या शक्यतांमध्ये संभाव्य मानवी भावभावनांचं चित्रण करणाऱ्या या कथा आहेत. 
This is a collection of humorous science fiction stories. It draws inspiration from P G Wodehouse in employing that subtle humor style as also his serial story style. All the action takes place in a futuristic pub where the regulars meet for their own brand of constitutional. The most senior member regales them with adventures of members of his vast group of relatives, each one an aspiring technocrat who comes up with a novel invention. The funny results of employing these contraptions should result in rib-tickling reading.

‘‘हे पहा, बाहेर टळटळीत दुपार आहे. उजेड नुसता पावसानं कोसळणाऱ्या दरडीसारखा अंगावर कोसळतोय. तरीही तो बाहेरच ठेवून इथं मिट्ट काळोख केल्याशिवाय तुम्हाला काही दिसत नाहीय. मघाशी तुम्हाला दिलेली कॉफी जीभच काय पण हातही भाजेल इतकी कडकडीत होती. त्यात पाक होण्याइतपत साखर घातली होती; पण ती तुम्हाला प्रेतासारखी थंडगार आणि खारट लागली. उलट तुम्हाला दिलेल्या दुसऱ्या कपात बर्फाचा खडा आणि चमचाभर मीठ घालताच ती तुम्हाला व्यवस्थित वाटली. आज उन्हाळ्याचा कडाका आहे. रेकॉर्ड ब्रेक करणारं टेम्परेचर आहे. आणि तुम्ही अर्धा डझन ब्लँकेट्स अंगावर घेऊनही थंडीनं कुडकुडताय. मी तुमच्या गालावर सॅन्डपेपर फिरवला तेव्हा तुम्हाला कोणीतरी मोरपीस फिरवल्यासारखं हुळहुळलं. उलट कापसाच्या बोळ्यांत कोणी टाचण्या का ठेवल्यात म्हणून तुम्ही बोंब ठोकलीत. निरनिराळे रंग मी तुम्हाला दाखवले तेव्हा जांभळ्याच्या ठिकाणी तुम्हाला पिवळा दिसला, तांबड्याच्या जागी हिरवा आणि नारिंगीच्या ऐवजी निळा. आता समजलं, तुम्हाला काय झालंय ते?’’
Extract from the Novel:


सुझान पोलिस ऑफीसर ब्रॅटला घराच्या बाहेरपर्यंत सोडायला आली. पण बाहेर आल्यावर तो पुन्हा दरवाजाजवळ घूटमळायला लागला. कदाचित त्याला अजुन काही बोलायचे असावे म्हणून सुझान थांबली.


तेवढ्यात घराच्या फाटकासमोर एक बाईक येवून उभी राहाली. गाडीस्वाराने आपली हेलमेट काढली. तो सुझानचा मित्र डॅनियल होता. दारात ब्रॅट आणि सुझानला पाहून तो तिथेच थांबला आणि गाडीवर बसून राहाला. ब्रॅटने पुन्हा आपल्या चिकित्सक नजरेने डॅनियलकडे पाहत विचारले, 


'' कोण तो?''


'' माझा मित्र .. डॅनियल'' सुझानने उत्तर दिले.


ब्रॅटने डॅनियलकडे थोड्या विचित्र नजरेने पाहत दबलेल्या आवाजात म्हटले.


'' आय सी... तहानलेला बरोबर विहिरीवर आलेला दिसतो'' 


'' काय? .. तुम्ही काही म्हणालात?'' सुझानने त्याची अस्पष्ट बडबड ऐकत म्हटले.


'' नाही ... काही नाही'' ब्रॅट पुन्हा सुझानकडे पाहत म्हणाला.


पुन्हा ब्रॅट तिथून निघून जाण्याच्या पावित्र्यात सुझानला म्हणाला,


'' स्टेलाची काळजी घे... ती सध्या एका मोठ्या धक्यातून जात आहे... म्हणजे वरुन तसं 'वाटते' तरी...'' 


ब्रॅटने 'वाटते' या शब्दावर जरा जरुरीपेक्षा जास्त जोर दिलेला कुत्सीत स्वर सुझानच्या लक्षात आला होता.


'' 'वाटते'... म्हणजे तुम्हाला काय सुचवायचं आहे?'' सुझानने प्रतिवाद करीत विचारले.


ब्रॅट गेटकडे निघाला होता तो पुन्हा ब्रेक लागल्यागत थांबला आणि अर्थपूर्णपणे हसत सुझानकडे वळत म्हणाला,


'' ते काय आहे... जगात सर्वात मोठा कलाकार कोण असतो?... माहित आहे?'' ब्रॅटने विचारले.


सुझानने गोंधळून त्याच्याकडे प्रश्नार्थक मुद्रेने पाहाले. 


आता हा अजुन काय बरळतो आहे?...


तिला काही समजत नव्हते.


तो काही पावलं गेटकडे चालत जावून पुन्हा थांबला आणि तिच्याकडे वळून म्हणाला,


'' गुन्हेगार हा जगात सर्वात मोठा कलाकार असतो..'' 


ती काही बोलायच्या आधीच तो भराभर पावले टाकीत गेटच्या बाहेर सुद्धा गेला होता.

Another innovation is popular science writing. Taking a cue from an extremely popular series of short radio plays science underlying different current events are explained in these short skits. The banter between a couple and their friend with a scientific bent make these plays very lively. The reader easily identifies himself with the otherwise well-read couple, giving the impression that the plays are being enacted in one’s drawing room.

विज्ञान म्हणजे दूर कोट्यवधी कोस दूर अंतराळात असलेल्या ग्रहगोलांवर घडणाऱ्या घटनांचं क्लिष्ट विश्लेषण किंवा शक्तीमान सूक्ष्मदर्शकांची मदत मिळूनही न दिसणाऱ्या अणुरेणूंच्या अंतरंगात उठणाऱ्या तरंगांची तेवढीच किचकट चिकित्सा असं न राहता आपल्या रोजच्या आयुष्यातल्या अनेक पैलूंवर प्रभाव टाकणारे आणि तरीही अनाकलनीय वाटणारे अनेक प्रवाह असंच झालं.विज्ञानानं जसं आपलं रुप बदललं, दैनंदिन जीवनाच्या अनेक अंगांना त्याचा जसा स्पर्श होऊ लागला, तसं त्याची ओळख करून देण्याच्या प्रयत्नांनीही आपलं ठोकळेबाज स्वरुप बदललं. एखाद्या तात्यापंतोजींनी दिलेला रुक्ष भाषेतला आदेश असं त्याचं स्वरुप न राहता चहाच्या कपाभोवती किंवा पोह्यांच्या बशीभोवती केल्या गेलेल्या शिळोप्याच्या गप्पांचं रुपडं त्यानं धारण केलं आहे. त्याचंच प्रतिबिंब या पुस्तकामध्ये पडलेलं सापडेल.

This is an anthology of short science fiction stories. Some of these belong to the classical concepts of sci-fi which revolve around themes such as time travel, aliens, space travel to other planets, parallel worlds and so on. Still some other depart from such well-travelled path and resort to modern biological concepts like genetic mutation leading to immortality, optical isomers of amino acids, memory manipulation and the like. All in all it makes a delightful reading.

विज्ञानानं कितीही वाटचाल केली, कितीही प्रगती साधली, जीवनशैली कितीही बदलली- तरी मानवी स्वभावावर, त्याच्या गुंतागुंतीच्या स्वरूपावर त्याचा प्रभाव पडणार नाही. विज्ञानाच्या या वाटचालीवरची त्याची प्रतिक्रिया ही मानवी स्वभावाच्या खास वैशिष्ट्यांनुसार, त्यातील गुणदोषांनुसारच होणार आहे. फार तर काम, क्रोध, लोभ, मोह, मद, मत्सर या षड्रिपूंच्या बाह्य आविष्काराचं स्वरूप बदलेल; पण त्यांचा मानवी भावजीवनावरचा पगडा कायमच राहणार आहे. विज्ञानकथा ज्या वैज्ञानिक सूत्रांचं बोट धरून वाटचाल करतात, अशी सूत्रं तशी मर्यादितच आहेत. कालप्रवासी, अवकाशप्रवास, परठाहावरील जीवसृष्टी, अंतराळयुद्ध, यंत्रमानव वगैरे कल्पना शेकडो विज्ञानकथांमध्ये पुनःपुन्हा वापरलेल्या आढळतात आणि तरीही प्रत्येक कथा स्वतंत्र आणि वेगळी, स्वतःचे वैशिष्ट्य असलेली असते. एकाच कल्पनेवर आधारलेल्या कथा वेगवेगळ्या असू शकतात. डॉ. बाळ फोंडके यांच्या या संठाहातील बहुतांश कथांवर या सर्व दृष्टिकोनाचा प्रभाव आहे.
The emotional universe of human beings has always been influenced by the original sins. Ego, hubris, greed, lust, temptation influence the emotional balance and shall continue to do so no matter the changes that are likely to occur in his lifestyle on account of scientific advances. That said the overt manifestation of these influences do take some as yet unseen and unexperienced forms. That constitutes the main theme of short stories in this collection. Man is of course at Centre stage of these stories though his behavior is dictated by inroads that various scientific advances.

माणसाचं भावविश्व ही मोठी अजब चीज आहे. काळाच्या ओघात माणसाचं बाह्यरूप कितीही बदललं असलं, तरी त्याच्या भावविश्वावरचा काम, क्रोध, लोभ, मोह, मद आणि मत्सर या षड्रिपूंचा पगडा तसाच कायम आहे. त्यामुळं कोणत्याही परिस्थितीतील त्याच्या प्रतिक्रियेचा उगमाचा शोध घेतल्यास तो या षड्रिपूंपाशीच येऊन थबकतो. आज प्रस्थापित झालेल्या, तसेच भविष्यात येऊ घातलेल्या विज्ञानाच्या नवनूतन आविष्कारांच्या प्रभावाखाली माणसाच्या भावविश्वात आजवर कधीही न अनुभवलेल्या आगळ्यावेगळ्या वादळांचा संचार होऊ शकतो. पण त्यांना तोंड देताना होणारी माणसाची वागणूक मात्र फारशी अनोखी असणार नाही. असूच शकणार नाही. कारण उत्क्रांतीच्या ओघात माणूस शरीरानं कितीही बदलला असला, विचारांशी संबंधित असलेलं त्याचं बौद्धिक सामर्थ्य कितीही विकसित झालेलं असलं, तरी विकारांशी नातं सांगणारं त्याचं मानसविश्व मात्र होतं तसंच आहे.
विज्ञानप्रसाराचा सर्वोच्च राष्ट्रीय पुरस्कार, तसंच इंदिरा गांधी विज्ञानपुरस्कार यांचा सन्मान लाभलेले आजचे आघाडीचे विज्ञानकथाकार डॉ. बाळ फोंडके यांच्या मनोहारी विज्ञानकथांवर त्यांच्या या भूमिकेचा छाप पडलेली नेहमीच आढळते. मनाच्या अथांग डोहात डोकावताना तुमच्या-आमच्या मनाची पकड घेणार्या फोंडके यांच्या ताज्या कथांचा हा संग्रह परत एकदा आपल्याला घेऊन जात आहे. विज्ञानाच्या आविष्कारातून उभ्या होत असलेल्या नव्या दुनियेत.

This is a series of stories based on the idea that the police force and the scientist work together to investigate the crimes. Each story is different, each has a different set up, yet all the stories are related to Amritrao and Kaushik. The salient feature of these stories is the solutions for all the puzzles with the help of science and technology. All the stories succeed in creating a suspense, the crimes resulting into some tension, doubt, the sceptical environment that comes along with it, each making us think 'what next?' Even though serious by nature these stories have a wonderful blend of humour when Amritrao and Kaushik are around. These two though are Dr. Bal Phondke's creation and are basically police, they are shown to be very sensitive in nature, no wonder the readers find them close too.                                                                         पोलीस आणि वैज्ञानिक यांनी एकमेकांच्या सहकार्यातून लावलेला गुन्ह्यांचा शोध ही मध्यवर्ती कल्पना मनात ठेवून लिहिलेली मालिका म्हणजेच हा कथासंग्रह. प्रत्येक कथा वेगळी, तिचं सूत्र वेगळं; तरीही या सर्व कथांना जोडणारा समान दुवा म्हणजे अमृतराव आणि कौशिक.‘वैज्ञानिक तंत्रज्ञानाच्या आधारे उलगडत जाणारी कोडी’ हे या कथांचे खास वैशिष्ट्य! कथेत घडणारे गुन्हे, खून, त्यामुळे निर्माण होणारे गूढ, रहस्यमय वातावरण यातून पुढे काय होणार? ही उत्कंठा तगवून ठेवण्यात सर्वच कथा यशस्वी ठरतात. गंभीर विषय असूनदेखील कौशिक आणि अमृतरावांची मिष्कील जुगलबंदी चांगलीच रंगते. डॉ. बाळ फोंडके यांचे हे मानसपुत्र केवळ पोलीस न ठरता दोन संवेदनाशील व्याqक्तमत्त्वे म्हणूनही वाचकाला जवळची वाटू लागतात, हे या कथासंग्रहाचे खरे यश!
 The revolutionary discoveries in Science and Technology, in particular Biotechnology and Information Technology impact in a major way life of human beings in the twenty-first century. This has also led to cut throat competition in almost all walks of life. Not only has lifestyle undergone unprecedented transformation but also the value system. Family structure, Social fabric, Cultural foundations have all been caught in a maelstrom. This does not leave any member of society alone, not even the scientists themselves. Their personal and more importantly the professional life are greatly affected taking them into mindboggling virtual reality.  That is the basic theme of all the stories in this anthology. 

विज्ञान आणि तंत्रज्ञान, विशेषत: बायोटेक्नॉलॉजी आणि इन्फर्मेशन टेक्नॉलॉजी या क्षेत्रात आज होत असलेल्या अभूतपूर्व क्रांतीमुळं एकविसाव्या शतकातील जीवनावर फार मोठा परिणाम होत आहे. त्याच्या जोडीला असलेली जागतिकीकरणाची प्रक्रिया आणि बाजारपेठांचा विस्तार यामुळं एक नव्या प्रकारची जीवघेणी स्पर्धा आज रूढ होत आहे. त्यापोटी आपली जीवनशैली तसेच मूल्यव्यवस्था तळापासून ढवळून निघत आहे. त्यांच्यात होत असलेल्या आमूलाठा बदलाचा कॅनव्हास डॉ. बाळ फोंडके यांच्या या कथांना लाभलेला आहे. कुटुंबव्यवस्था, समाजजीवन, सांस्कृतिक वातावरण असं झंझावातात सापडल्यावर त्याच कुटुंबाचा, समाजाचा, संस्कृतीचा घटक असणार्‍या वैज्ञानिकाचं व्यावसायिक आयुष्यही झपाटल्यावाचून राहत नाही. त्याच चक्रावर्ताचं प्रतिबिंब या कथांमध्ये पडलेलं आहे. विज्ञानातील नवनव्या आविष्कारांची सांगड राजकारण, अर्थकारण, व्यापारी स्पर्धा यांच्याशी घातली गेली की, त्यातून तयार होणारं विलक्षण मिश्रण माणसांचे विविध स्तरांवरचे परस्परसंबंध, त्यांचं भावजीवन, त्यांची जिद्द, अहंभाव, मत्सर आणि महत्त्वाकांक्षा, प्रसिद्धीची झिंग आणि पैशाचा लोभ यांनाही व्यापून टाकते. षड्रिपुंचे तांडव सुरू होते. विज्ञानाच्या घोडदौडीपायी अस्तित्वात येत असलेल्या, या बीभत्स वास्तवाची भेदक अनुभूती देणार्‍या या कथा ’व्हर्च्युअल रिअ‍ॅलिटी’च्या गूढरम्य प्रांगणात नेऊन सोडतात, स्थल आणि काल यांना छेद देणार्‍या पाचव्या डायमेन्शनमध्ये घेऊन जातात.

 Can the murderer be caught with proof one year after the murder? Can the lives of thousands of innocent people be saved by decoding the message received by the super computer through e-mail? Can a witness be available except the four suspects at the time of the murder in the garden? Can the truth behind the father-in-laws words saying that he was not present at the crime when his daughter-in-law was burnt to death be revealed? The businessman died of heart attack, can the truth be found about his attack, whether it was natural or...? Can we prove that the 2500 years old golden ring is made from 24 carat of gold? Can we tell why the hen ran away from her pen? Police Commissioner Amritrao Mohite is unable to find answers to many such questions. He approaches his scientist friend Dr. Kaushik.  Together they work on these questions making use of the advanced science and technology and then it becomes easy to find out the answers to such questions. After that, not only this duo but also the culprits and others come to know that as every wall has ears, every window has eyes. Dr. Bal Phondke has been felicitated by Indira Gandhi Award, Veer Sawarkar Award, and many other awards by the Govt. of India, Govt. of Maharashtra, and the Maharashtra Sahitya Parishad as well.       

खून झाल्यानंतर तब्बल एका वर्षानंतर खुन्याला रंगेहात पकडता येईल? `ङिणाळां ऋक्षश्रज्ञ' या संगणकाद्वारे इ-मेलमधून मिळालेल्या संदेशाचा अर्थ दोन तास पस्तीस मिनिटांमध्ये लावून हजारो निरपराध नागरिकांचे जीव वाचवता येतील? बागेमध्ये झालेल्या खुनाच्या वेळी तिथं हजर असलेल्या चौघांवरही संशय असताना त्यांच्या व्यतिरिक्त कोणी चष्मदीद गवाह सापडू शकेल? सून जळाली तेव्हा आपण दुसरीकडेच होतो असा प्रत्यक्षदर्शी साक्षीदारांकडून सादर केलेला सासNयांच्या पुराव्याची सत्यासत्यता पडताळून पाहता येईल? हृदयविकाराचा झटका येऊन शेटजींचा मृत्यू झाला तो खरोखरच नैर्सिगक होता की घडवून आणला होता? संग्रहालयात ठेवलेली अडीच हजार वर्षांपूर्वीची अंगठी खरोखरच त्या काळातल्या शंभर नंबरी सोन्याची आहे हे ठामपणे सिद्ध करता येईल? आपलं घरटं सोडून कोंबडी का पळाली हे सांगता येईल? या आणि अशा मति गुंग करणाNया सवालांनी बेचैन झालेले पोलिस कमिशनर अमृतराव मोहिते, जेव्हा त्यांचे मित्र असलेल्या वैज्ञानिक डॉक्टर कौशिकांकडे जातात; तेव्हा विज्ञानाच्या मदतीनं त्या दोघांना गुन्हेगाराचा थांगपत्ता लावायला वेळ लागत नाही. कारण मग त्यांना, गुन्हेगारांना आणि इतरांनाही कळून चुकतं की विज्ञानाच्या नजरेतून बघितल्यावर लक्षात येईल, `खिडकीलाही डोळे असतात'.इंदिरा गांधी पुरस्कार, वीर सावरकर पुरस्कार, तसंच भारत सरकार, महाराष्ट्र सरकार, महाराष्ट्र साहित्य परिषद यासारख्या संस्थांचे पुरस्कार यांनी सन्मानित झालेल्या डॉक्टर बाळ फोंडके यांच्या ओघवत्या शैलीतील आगळ्यावेगळ्या रहस्यविज्ञानकथांचा हा ताजा संग्रह.

 ‘बाजिंद’ ही एक ऐतिहासिक रहस्यकथा आहे. धनगरवाडीचा कारभारी सखाराम आपल्या तीन सहकाऱ्यांसह एक फिर्याद घेऊन शिवाजी महाराजांकडे रायगडावर जायला निघतो. रस्त्यात गुप्तहेर बहिर्जी नाईकांचा चेला असलेल्या खंडोजीशी नाट्यमयरीत्या झालेली त्यांची भेट, या चौघांना रायगडावर प्रवेश मिळवून द्यायचं त्यानं दिलेलं आश्वासन, खंडोजी आणि सावित्रीची प्रेमकथा, शिर्के – बेरड वैर, बहिर्जी नाईकांनी शिर्क्यांवर केलेला हल्ला, तसेच बाजी आणि मुघल सरदार हुसेनखानची कथा, बाजीला अवगत असलेली पशू-पक्ष्यांची भाषा, मृत्युसमयी त्याने आपल्या वंशजाला ‘बाजिंद’ला त्या भाषेचा दिलेला वारसा, इ. थरारक, धक्कादायक आणि नाट्यमय घटनांनी, वळणांनी ही कादंबरी पुढे सरकत राहते. नाट्यमय वळणं घेत, रहस्यमयतेने शेवटपर्यंत वाचकांची उत्कंठा ताणून धरणारी ही कादंबरी बहिर्जी नाईकांच्या बुद्धिचातुर्याची साक्ष देते आणि शिवरायांचं स्वराज्य हे सुराज्यही होतं, याचंही दर्शन घडवते. युद्धाचा थरार, भावनांची गुंतागुंत आणि प्रखर राष्ट्रप्रेम याचं अद्भुत रसायन म्हणजे ‘बाजिंद’ ही कादंबरी

 

he Maratha (non Muslim) empire established in Maharashtra by Chhatrapati Shivaji Maharaj (d. 1680) against all odds later passed into the hands of the Peshwas (prime minister) who became the supreme lords. The Maratha Empire which stretched across a sizeable portion of Western, Central and Northern India suffered a severe setback when the Marathas lost the (Third) Battle of Panipat in 1761. It was an immense loss of men, money, and material. The then Peshwa Nanasaheb could not bear the brunt of the casualties which included his eldest son and younger brother, and soon passed away.
For the sixteen year old Madhavrao who succeeded Nanasaheb, it was not a piece of cake. The coffers were empty, the royal court was fraught with internal dissensions. Madhavrao could not go along with his uncle, Raghunathrao, who wanted to be the Peshwa, and went to any extent including looting his own subjects. The Nizam, Hyder, and the British had set their eyes on the Maratha empire.
Swami is based on the life and character of Madhavrao who resurrected the Maratha empire. He revived the lost glory and pride. The extent of the empire was now wider than before. He contained the enemy. Swami sketches the personal life of the Peshwa and specially poignant are the parts covering the discomfort he feels when Raghunathrao is a thorn in his flesh, and his untimely death. The novel throws light on the political, social and cultural history of the mid Peshwa era. The portrayal of the bond between Madhavrao and his wife, Ramabai, is a special feature.
Ranjit Desai (1928-1992) tackled the genre of novels with such ease that his collection includes all types of novels: historical, social, mythological, and biographical. He was also a playwright and has to his credit short stories.
प्राचीन पंथाच्या गुप्त मार्गाचा पुनर्शोध...

प्राचीन गुप्त आणि रहस्यमय संघटना कधी ऐकले नाही असे अस्त्र आणि कल्पनाच करता येणार नाही असे लक्ष्य. रॉबर्ट लँग्डन या हार्वर्ड विद्यापीठातील चिन्हशास्त्र तज्ज्ञाला स्वित्झर्लड डमधल्या सुप्रसिद्ध "सर्न' या संशोधन संस्थेकडून त्यांच्या एका खून पडलेल्या फिजिसिस्टच्या छातीवर उमटवलेल्या प्रतीकाचा अर्थ कळून घेण्यासाठी बोलावले गेले.हिट्टोरिया वेत्रा या सुंदर शास्त्रज्ञाबरोबर, कॅथलिक चर्चचा भीषण सूड उगवण्यासाठी शेकडो वर्षे टपलेल्या, इल्युमिनाटी या पंथाचे गुप्त ठिकाण शोधण्यासाठी धोकादायक भुयारे, दफनभूमी, एकाकी कथीड्रल्स, यांच्यामधून शोध घेताना ते अपहरण केलेल्या चार कार्डिनल्सच्या भीषण आणि क्रूर हत्यांचेही साक्षीदार बनतात. स्वत:च्या डोळ्यांनी पाहिलेले प्रसंग आणि या भयानक कटकारस्थानाच्या मुळाशी पोहोचताना त्यांनी हॅटिकनचा बचाव करण्यासाठी जिवावर उदार होऊन केलेले अतुलनीय साहस यांचा खरा अर्थसुद्धा किती विलक्षण धक्कादायक ठरावा? 

जळजळीत वास्तव व लालित्य यांचा मनोरम संगम घडलेली श्रेष्ठ कादंबरी. आजच्या आर्थिक आणि सामाजिक परिस्थितीत अस्वस्थ होऊन धुमसणे हाच ग्रामीण जीवनाचा स्थायीभाव आहे. त्या अस्वस्थपानाचा स्फोट मराठी साहित्यात सुरु झालाच आहे. हे व्हायला हवेच होते. शिवाय, साऱ्या जगातल साहित्य समृद्ध केलं आहे. ते या 'झोंबी'सारख्या वाचकाला अस्वस्थ करणाऱ्या ग्रंथानीच ! Zombi literally means wresting. This is an account of a youth from interior Maharashtra. He fights his way through just to complete his secondary education. His landless father tilling lands for others, thinks his son`s education not only unaffordable but unwise also, He helplessly watches his mothr permanently fated to thankless labour, contineously working for an evergrowing family deep in the cluthes of customs and superstitions. He had to wrestle with hardships and hunger to complete his school education. This autobiographical novel is an authentic tale as much of the author and his family as of any of the hundreds of landless families from rural interiors.
Our daily life is full of rays, it does not have any big event or a serious struggle of any type, that is the only problem. Otherwise, our routine life goes on as it is. Actually, our minds are prepared for the traumas of life, but then we come across someone who sees us through it. But this very mind set of ours is not at all prepared for the small traumas in day-to-day life, which actually have the utmost power of disaster. They attack separately while we are alone and take out liveliness from our mind and soul. We have to suffer alone, there is no one to come along with us. A human mind thus attacked, gets terribly upset, his courage fails him, he then pauses for some time, rests for a while and once again gathers his strength with new hope and desire. No one notices his tiredness, no one detects his recovering. His journey continues. Everyone has to continue his or her own journey, sometimes falling and then getting up, with a new hope every time, with a glance at the past over and over, the journey has to be continued. This is a glimpse of such sufferings, of those walking and trudging, by you and of course by me!!!

आयुष्यात काही प्रसंग आपल्यावर आघात करतात. एकट्यानंच ते सोसून पुन्हा नव्या उमेदीनं उभं राहायचं असतं. त्या एकल्या प्रवासाच्या या व्यथा... या तुमच्या आमच्या कथा. दैनंदिन जीवनातील हे कवडसे. यात मोठे संघर्ष नाहीत हीच त्यांची व्यथा. मोठ्या आघातांसाठी माणसाच्या मनाची तयारी झालेली असते आणि तशा प्रसंगी सावरणारेही अनेक भेटतात. छोटेछोटे आघात असंख्य असतात. ते एकट्याला गाठून हतप्रभ करतात. त्यात वाटेकरी नसतात. ते एकट्याने सोसायचे! माणूस थांबतो, शिणून जातो, खचतो; पण पुन्हा सावरतो. तो शीणवटा कुणाला कळत नाही, सावरणंही समजत नाही! नव्या उमेदीनं, मागं पाहतपाहत प्रवास चालू असतो; ठेवावा लागतो. त्या वाटेवरच्या व्यथा! त्यांच्या या कथा. तुमच्या आणि माझ्याही!!!आयुष्यात काही प्रसंग आपल्यावर आघात करतात. एकट्यानंच ते सोसून पुन्हा नव्या उमेदीनं उभं राहायचं असतं. त्या एकल्या प्रवासाच्या या व्यथा... या तुमच्या आमच्या कथा. दैनंदिन जीवनातील हे कवडसे. यात मोठे संघर्ष नाहीत हीच त्यांची व्यथा. मोठ्या आघातांसाठी माणसाच्या मनाची तयारी झालेली असते आणि तशा प्रसंगी सावरणारेही अनेक भेटतात. छोटेछोटे आघात असंख्य असतात. ते एकट्याला गाठून हतप्रभ करतात. त्यात वाटेकरी नसतात. ते एकट्याने सोसायचे! माणूस थांबतो, शिणून जातो, खचतो; पण पुन्हा सावरतो. तो शीणवटा कुणाला कळत नाही, सावरणंही समजत नाही! नव्या उमेदीनं, मागं पाहतपाहत प्रवास चालू असतो; ठेवावा लागतो. त्या वाटेवरच्या व्यथा! त्यांच्या या कथा. तुमच्या आणि माझ्याही!!!

महाराष्ट्राच्या प्रत्येक खेड्यात जसे एक मारुतीचे देऊळ असते, एक पार असतो, एक ओढा असतो, त्या मातीत पिकणारे खास पीक असते तसा गावरान विनोदही असतो. गाव-ओढ्यासारखाच तो सतत खळाळत असतो आणि हरेक पाण्याची चव, तशी या विनोदाची चवही वेगळी असते, खास असते. भंपक माणसांनी मारलेल्या बढाव्यांतून, अडाण्यांच्या आणि अश्रापांच्या सहज वागण्यातून, बेरकी लोकांच्या गप्पांतून, जुन्या माणसांच्या आठवणीतून, तरण्यांच्या हुंदडण्यातून विनोद उसळ्या घेत असतो. रोज हसावे असे काही घडत असते. हरबर्याची आंब, रात्री कोवळ्या पिकावर फडके पसरून सकाळी धरता येते, पण पाणी दिलेल्या, कणसं, लोंब्या धरलेल्या उभ्या पिकांचा वास धरणे कठीण. मिरासदारांची शहाम्मत अशी की त्यांनी हा विनोद धरला आणि तोसुद्धा त्याच्या खास चवीसकट. 
This is a collection of stories based on famous historical figures. The name indicates that this is a set of stories having it`s own fragrance. In the beginning the author admits that ‘Words have no fragrance. They have only meanings. But a combination of many words present a person and the atmosphere May be after reading these stories reader will feel the fragrance too then it will give me immense satisfaction.` The author shows his confidence and faith in the readers. All the stories in ‘Gandhali` are based on the lives of famous personalities and the incidences from the past. He has slected each one carefully. Each story is a homogenous mixture of valour, compassion and romance. Each one reflects the author`s command over language and takes the reader to the history itself. The success of ‘Gandhali` is intense on the background of novels from the same author, based on historical figures.
"प्रेम आणि वेदना यांच्यातलं नातं जणू पाठीला पाठ लावून जन्माला आलेल्या जुळ्या भावंडांसारखं असतं. हे आशयसूत्र या संग्रहातल्या कथांच्या माध्यमातून उलगडतं. यात प्रेमासाठी सर्वस्व पणाला लावणारे मेहरुन्निसा आणि सलीम आहेत, बाजीरावांच्या मृत्यूने विष प्राशन करणारी मस्तानी आहे, तर बंदेअलीच्या जीवनाचा सूर असलेली प्राणप्रिय पत्नी चुन्ना निवर्तल्यावर वेदनेने पिळवटलेला अस्सल कलावंत आहे. सती झालेली; पण जाता-जाता इतरांची आयुष्यं उजळणारी पुतळाबाई आहे, तर स्नेहाने मुत्सद्द्यांची हृदयं जिंकणारी, बुद्धिमान कलावंतीण माहेलका आहे.
या कथांमधून प्रेेमाचे वेगवेगळे पोत रणजित देसाई आपल्यापुढे ठेवतात. सगळ्या कथांचा बाज हा ऐतिहासिक असला, तरी त्यातल्या भावभावना मात्र कालातीत आहे.
’रोमँटिक’ जातकुळीच्या या कथा व्याकूळ करतात. यातली तपशिलांची, थेट वर्णनात्मक शैली मनाचा ठाव घेते.
"
गावरान भाषेचा बाज जसाच्या तसा ठेवून ग्रामीण संस्कृती-रिती-रिवाज याचं तंतोतंत चित्र उभं करणार्या या खास गावरान कथा...शंकर पाटलांची कथा ही मराठी कथेचे एक लेणे आहे त्यांचे मन अतिशय संस्कारक्षम आहे. केवळ ग्रामीण जीवनदर्शन घडवावे असा त्यांचा हेतू नसतो किंवा लोकप्रियता मिळविण्यासाठी गावरान किस्से सांगावेत असाही त्यांचा हेतू नाही. तसेच त्यांनी शहरी वाचकांचे भान ठेवून कथालेखन केले नाही. कथा हे आत्मशोधाचे साधन आहे, ही जाणीव शंकर पाटलांना आहे. १९५० पासून त्यांचा कथालेखनाचा प्रवास पाहिला तर लक्षात येईल, पण ग्रामीण मन ज्या समाजव्यवस्थेत वाढते आहे त्यात स्वातंत्र्य समतादी मूल्यांची रुजवण झालेली नाही, त्याचे त्यांना दु:ख आहे. पाटील परंपरेपेक्षा परिवर्तनावर श्रद्धा ठेवतात. त्यांना ग्रामीण प्रश्नांचे भान आहे; आणि म्हणूनच त्यांच्या कथेचा अवतार केवळ रंजनार्थ नाही, त्यांच्या लेखनामागे सामाजिक जाणीव आहे, मूल्यांवर अधिष्ठीत आ समाजव्यवस्थेचे चित्र त्यांच्या समोर आहे; म्हणून तर ते आपल्या कथांतून बेगडी परिवर्तनाचे व्यंगचित्रण करतात, अनुभव कधी शोधून सापडतात? ते अपसुक यावे लागतात. पाटलांच्या कथा अशाच रितीने त्यांचे बोट धरून आल्या असाव्यात पण या कथा निर्मिती मागे केवढी प्रचंड घडामोड आहे, गुंतागुंत आहे. जणू चिंतनाच्या डोहातूनच ती जन्मते. जवळ जवळ २५ ते ३० वर्षे पाटलांची कथा वाटचाल करीत आहे तीने मराठी कथेला "श्रीमंत'' केले आहे हे कुणाला नाकारता येईल काय! डॉ. भालचंद्र फडके 
..ही भुते कुठेही असू शकतात. ती अमक्या ठिकाणी नाहीत, असे कुणालाही छातीवर हात ठेवून सांगता यायचे नाही. साधारणपणे सांगायचे म्हणजे ती कुठल्याही पडक्या वाड्यात, विहिरीत, मसणवटीत असतातच. विशेषत: विहिरीत हडळ असते आणि ती सुंदर बाईचे रूप घेऊन इकडे-तिकडे हिंडत असते. पिंपळावर तर मुंजा हटकून असतो आणि वड, पिंपरणी, लिंब असल्या झाडांवरही भुते माकडासारखी गर्दी करून बसलेली असतात.  दिवसा ती काही करीत नसली, तरी रात्रीच्या वेळी त्यांना उजाडते. त्या वेळी मात्र ती कुठेही आणि कुणाच्याही वेषात भेटतात. त्यांचे पाय उलटे असतात असे म्हणतात; पण तसे काही त्यांच्यावर बंधनच आहे असे नाही.  अमावस्येच्या रात्री तर ती हमखास फिरायला निघालेली असतात. अशा वेळी त्यांच्यासंबंधी काहीही बोलणे अगर त्यांच्या दृष्टीस पडणे, हे धोक्याचे असते. 
An undulating story of five young college friends of the group '5 Star’s' is a serene treat for your mind, heart and soul!!!

Finding his way through the chaotic cacophony of a famous engineering college, Jayant catches a glimpse of Harshala and falls in love with her at first sight, but the age old caste discrimination in India stands as a barrier in their way. Will these two souls filled with love break through these hideous discrepancies and conquer each other?

Akshay, a guy who never believed in love catches himself madly in love with one of his classmate - Sonia. To his bad, Sonia is already in a relationship with someone else.
Will this injustice made by the destiny leave Akshay and Sonia stuck in the love triangle or will they free themselves from this Web called 'love' once and forever?

Surya finds his way to calmness through Piya. Their story starts directly from ‘Sex chat’ - They meet online, talk every day. But what next? Will their love prevail in this illusionary world of the internet?

Anna, a MPSC aspirant and Samir, a UPSC aspirant, Will they put efforts to save their group '5 stars'? Will ‘5 stars' realise their responsibility towards the society as students?

Is college life anything else beyond alcohol, cigarettes and girlfriends? Does it all revolve around just these? Or is it just a wishful dream?

This gripping story about love, friendship, betrayals, responsibilities, addictions amidst the dreams about the future of five young souls will keep you glued and will definitely leave an indelible imprint on your lives.

‘बेधुंद’ ही जयंत, अक्षय, सुरेश, समीर आणि अण्णा (फाइव्ह स्टार्स) या पाच मित्रांची कहाणी आहे. एकाच कॉलेजमध्ये शिकणारे हे पाच जण वसतिगृहात राहत असतात. या पाच तरुणांच्या निमित्ताने कॉलेज जीवनाचा वेध या कादंबरीतून घेतला आहे. जया आणि हर्षलाच्या निमित्ताने आंतरजातीय विवाहाला होणारा विरोध, या पाच जणांवर सुरुवातीला सीनिअर्सकडून झालेल्या रॅगिंगच्या चित्रणातून रॅगिंगचा प्रश्न, अक्षा आणि सोनिया आणि अन्य मुलामुलींच्या माध्यमातून ‘सेक्स’चा अनुभव, या पाचही जणांच्या दारू पिण्यातून व्यसनाधीनता, सुऱ्या आणि पिया यांच्यात होणारं सेक्स चॅटिंग, काही उत्सव साजरे करत असताना विद्याथ्र्यांमध्ये जातीयवादावरून झालेली भांडणे इ. विषयांचं वास्तव चित्रण या कादंबरीतून केलं गेलं आहे. कॉलेज जीवनाची ही काळी बाजू समाजावरही विघातक परिणाम करू शकते, असा गर्भित इशारा या कादंबरीतून मिळतो. तेव्हा कॉलेज जीवनातील हे दाहक वास्तव जाणून घेण्यासाठी ही कादंबरी अवश्य वाचली पाहिजे.






खांडेकरांसारख्या प्रतिभावंत लेखकाची प्रांजळ आत्मकथा

"आत्मकथा ही शंभर टक्के सत्यकथा असावी, अशी सवा|ची अपेक्षा असते; पण सत्याला पौलू असतात-- आणि अनेकदा ते इतके परस्परविरोधी असतात, की सत्याचं पूर्ण दर्शन मोठमोठ्या व्यक्तींनाही होत नाही. सत्याला या जगात कळत, नकळत अनेकदा अर्धसत्याचं स्वरूप येत असतं. माणूस ज्या वेळी स्वत:विषयी बोलू लागतो, तेव्हा तो कितीही प्रामाणिकपणानं बोलत असला, तरी त्यातलं सत्य हे धुक्यातून दिसणार्या उन्हासारखं नकळत अंधूक होण्याचा संभव असतो. "अहंता ते साडावी' हे संतवचन लहानपणापासून कानी पडत असलं, तरी मनुष्याचा अहंकार सहसा त्याला सोडीत नाही-- सावलीसारखा तो त्याच्या पाठीशी उभा असतो. अहंगंड, आत्मपूजा, आत्मगौरव या गोष्टी तटस्थ दृष्टीला कितीही दोषस्पद वाटल्या, तरी त्या ज्याच्या त्याला कधीच तशा वाटत नाहीत. आत्मसंरक्षण हा जीवमात्राचा प्राथमिक धर्म आहे. त्या संरक्षणाची प्रेरक शक्ती अहंभाव ही आहे. त्यामुळं तत्त्वज्ञानानं कितीही उपदेश केला, संतांनी कितीही समजावून सांगितलं, तरी मनुष्याचा अहंभाव पूर्णपणे लोप पावणं जवळजवळ अशक्य आहे. ...पण पूर्ण सत्य सांगता आलं नाही, तरी मर्यादित सत्याला स्पर्श करण्याचा आपण प्रयत्न करावा, असं मला वाटू लागलं. जीवन व्यस्त (absurd) आहे, निरर्थक आहे, अर्थशून्य आहे, लहरी सृष्टीची अंध क्रीडा आहे, हे तत्त्वज्ञान कवटाळण्याकडे तरुण पिढीचा कल वळला असताना, आयुष्याचा आपण जो अन्वयार्थ लावला, तो मोकळेपणानं त्यांच्यासमोर मांडावा, या एकाच हेतूनं मी आत्मकहाणी लिहीत आहे. माझ्या पिढीतल्या सर्वसामान्य भारतीय मनुष्याचा एक प्रतिनिधी,एवढीच माझी ही कहाणी लिहीत असतना भूमिका आहे---''

‘Eka Panachi Kahani’ is an autobiography of Marathi literary legend V.S.Khandekar. Every truth has many aspects and many a times they are very much in contrast with each other. But Khandekar honestly describes his life from birth till marriage.
Every common man is fond of happiness, he longs for the experience. At the peak of orgasm, he experiences this happiness, on a very minute scale. There is no other way for a common man to come across such happiness, for him sex is the only way to gain it. He tries again and again to gain it. During an intercourse, we are most dedicated, and ecstatic. There is a feeling of supreme oneness like never before. For a few moments, we experience a stage where we feel free from all the worries, thoughts that keep us busy otherwise. Every human being is eager to experience this feeling again and again. He finds it during sex, that is the reason why a human is so attracted to it. The person with whom he enjoys sex and in turn gains this divine experience then becomes a very near and dear to him, becomes the center of his love; not only this, the same person starts ruling his mind, his feelings as well. This is a bold autography of a lecherous yet very successful industrialist who had sex relationships with women devoide of their castes, religions and ages. Khushwant Singh, the author of international fame brings the hot scenes into reality with the aid of his pen.'The Company of the Women' is the first novel from Khushwant Singh since last 10 years. From start to end, this novel presents love, sex and lust in a very entertaining manner. It does not give a damn about the set traditions and norms of the society. It keeps the reader in annex cited state, from the very first page to the last. 

‘सर्वसामान्य माणूस आनंदाच्या अनुभवाचा भुकेला असतो. कामवासनापूर्तीच्या अत्युच्च क्षणी या आनंदाचा त्याला, ओझरता का होईना, पण स्पर्श होतो. सर्वसामान्य माणसाला कामवासनपूर्तीतून मिळणाNया आनंदाइतक्या सर्वोच्च आनंदाचा अनुभव अन्य कोणत्याही मार्गाने मिळत नसल्याने माणूस वारंवार त्या आनंदासाठी धडपडत असतो. संभोगात समर्पण तादात्म्य आणि, काही काळ का होईना, पण एक चिंतामुक्त, विचारशून्य अवस्था अनुभवता येते.या अनुभवाचा माणूस भुकेला असतो. कामवासनेकडे म्हणून तो वारंवार आकर्षित होतो. हा अनुभव देणारे माध्यम असणारी व्यक्ती मग त्याची सर्वाधिक प्रिय व्यक्ती ठरते. त्याचे प्रेम त्या व्यक्तीच्या ठिकाणी वेंâद्रित होते, त्याच्या भावविश्वावर त्या व्यक्तीचा अंमल चालू शकतो...’

एका प्रतिभावान लेखिकेच्या सिद्धहस्त लेखणीतून साकार झालेल्या, मनात घर करून राहणाऱ्या, देश-विदेशच्या गमतीशीर आणि चटकदार कथा खास बालचमूंसाठी. राजे राजवाडे, महाराण्या, राजपुत्र, राजकन्या, कंजूष माणसं, जवळ फुटकी कवडीही नसलेली दरिद्री माणसं, शहाणी माणसं, विद्वान माणसं, चतुर माणसं, मूर्ख आणि अडाणी माणसं, चमत्कारिक स्त्रिया व पुरुष, चित्रविचित्र घटना या सुरस कथांमधून जिवंत होऊन आपल्या भेटीला येतात. एका कथेतील बुद्धिमान राजकन्येला आपल्यापेक्षा हुशार पती हवा असतो, म्हणून ती सर्व विवाहोत्सुक तरुणांना प्रत्येकी नऊ प्रश्न विचारण्याची संधी देते, पण अखेर तिलाही निरुत्तर करणारा कोणीतरी भेटतोच... एक अनाथ मुलगा आपल्या दुष्ट काकांना चांगली अद्दल घडवतो... आणि संकटात सापडलेल्या एका वृद्ध जोडप्याला उपयोगी पडतो तो एक ढोल! यातील काही कथा लेखिका सुधा मूर्ती यांनी आपल्या बालपणी आजी-आजोबांकडून ऐकल्या... तर काही कथा देशोदेशी केलेल्या भ्रमंतीच्या दरम्यान त्यांना ऐकायला मिळाल्या... काही कथा त्यांच्या स्वत:च्या कल्पनाशक्तीतून कागदावर उतरल्या...या सर्वच्या सर्व सुरस, कालातीत अशा लोककथा गेली कित्येक वर्ष लेखिकेच्या मनात घर करून राहिलेल्या आहेत. वेळोवेळी आपल्या सहवासात आलेल्या लहान मुलामुलींना, आपल्या विद्यार्थ्याना त्यांनी त्या सांगितल्या आहेत. आज या कथासंग्रहाच्या रूपाने या सर्व कथा लहान मुलांपासून मोठ्या माणसांपर्यंत सर्वच वाचकांना वाचनासाठी उपलब्ध होत आहेत. 


ग्रामीण जीवनातील वास्तवाचे नकळत घडणारे इंद्रधनुष्यी दर्शन.

ग्रामीण जीवनातील हे विविध दर्शन अस्सल शैलीतला हा आविष्कार. मातीवर उगवलेल्या कोवळ्या अंकुराइतकीच लेखकाच्या मनाला मातीतल्या गहिर्या थरांची ओढ लागली आहे. ही विविध व्यक्तिचित्रे संवेदनशील मनाने टिपली आहेत. यातला प्रत्येक माणूस जिताजागता वाटतो... आणि त्यासोबत वाचकांच्या मनालाही अंकुर फुटतो. सभोवारच्या माणसांचेही "माणूसपण' त्याच्या मनाला जाणवू लागते. ती जाणीव मनातल्या मातीत रुजते, बहरते. असे हे जिवंत पुस्तक आणखीही खूपसे पालवून जाते !

Anand Yadav has a special place in the minds of Marathi readers. He has not only mastered the short stories but also the novels. We have often come across his sensitive mind through many of his stories. His mind notices the smallest or tiniest feelings in the minds around. He gives meaning to the neglected feelings of those downtrodden people. We all know that the plants thrive in the soil. But are we all aware of the fact that it does not thrive because of the outermost layer visible to our eyes? On the contrary, it is the layer of soil beneath the outermost soil which is not only humid but also warm, thus bearing the best suitable conditions for the plant to root itself well. The stories included under this title here are all related to the life of villagers. Throughout, the writing reflects the urge that the writer has felt for the warmth beneath these otherwise dryappearing people. It is this urge in him that makes him see beyond the daytoday living and bearing of the villagers. He reveals the unknown shades of these pure minds which may otherwise appear to be selfish. The stories help the readers to find the warmth and moisture deep within which initiates the dawning of super sensitiveness. The result… this book enhances us in return, in terms of humanity.
१९३४ मधील उल्केची तेजस्वी कहाणी...आजच्या सत्वहीन समाजमनाला जाग आणणारी...

तत्त्वनिष्ठ आणि तत्त्वशून्य माणसांमधील संघर्ष याचे चित्रण साहित्यामध्ये फार जुन्या काळापासून होत आहे. यात बदलत काय असतील, तर ती तत्त्वं. ‘उल्का' या कादंबरीमधील तत्त्वांच्या संघर्षाची पाश्र्वभूमी विसाव्या शतकातील पूर्वार्धातील आहे. पुनर्विवाह केलेल्या तत्त्वनिष्ठ भाऊसाहेबांची कन्या- तारा, जन्मापासून बंडखोर असते. तीच भाऊसाहेबांची उल्का. समाजाने या गरीब शिक्षकाला आपल्यापासून दूर सारलेले असते. मोठी होताना उल्का, आत्याबाई, माणिकराव, इंदू, बाबूराव अशांच्याद्वारे माणसं जगताना कशी लबाडी करतात, काय तडजोडी करतात, कसे एकमेकांचे पाय ओढतात, हे तर ती बघतेच; पण त्याबरोबर तिला भाऊसाहेब आणि चंद्रकांत अशांच्या वागण्यातून प्रखर तत्त्वनिष्ठता पाहायला मिळते. 

 The conflict between idealistic and zeroidealistic had always been a much favoured topic since ages. Only the ideals have changed, the conflict has remained forever. The conflict in the ideals presented in ‘Ulka` represent the first half of the 20th century. Tara is the daughter of Bhausaheb, he has remarried. He is idealistic. Tara is rebellious, right from her birth. Tara is Bhausaheb`s meteor ulka. He is a poor teacher and society has boycotted him. While growing, Tara witnesses the good and bad things around her. She sees the staunch idealism of Bhausaheb and Chandrakant. She also notices the fraudulent nature of people around her. Her aunt, Manikrao, Indu, Baburao, most of those around her compromise with many things for a smooth living. They pull each others legs. They do not wish any thing good for others...
धकाधकीच्या आयुष्यात ‘विरंगुळा’ शोधणारे तात्या.... ओढग्रस्त परिस्थितीत विठोबाला दिलासा देणारा ‘पाऊस'.... आयुष्याच्या शेवटापर्यत भिकूची पाठ न सोडणारे त्याचे ‘भोग’.... लग्नात आडकाठी आणणारा बुधाच्या आयुष्यातील ‘धोंड्याचा महिना’.... औषधांचा खुराक खाण्यासाठी मधूचा ‘आजारी पडण्याचा प्रयोग’.... एका दिवसाच्या भाकरीचा प्रश्न सोडवणारं ‘गवत’.... अशा प्रतिकूल परिस्थितीतही आयुष्यातील आनंद शोधणारी सामान्यातील असामान्य माणसं! द. मा. मिरासदारांनी आपल्या खासशौलीत रेखाटली आहेत. ती आपल्याला ‘विरंगुळ्या’चा क्षण देऊन जातात. A set of 12 stories woven together to offer us some kind of relaxation from the daily hubbub and chaos. Da Ma, with his sensitive mind and clear vision succeeds in revealing the small bouts of happiness and content wrapped in the tiniest moments which we otherwise fail to notice. It is a fact that each one has suffers from some problem or the other in his or her life. There are people who just cannot come out of the solace created by themselves. On the other hand, a few have such zeal that they indulge themselves in the wonders of life instead of nitpicking. Though a few, they help to release the tensions in the surroundings. Tatya, Bhiku, Vithoba, Madhu and many such other people are such fine examples helping us to understand the positive and negative aspects of life that they are experiencing, mostly as a result of their way to look at life. After reading this one is surely compelled to ponder over life and judge oneself as to how he or she wants to lead his or her life, with smiles or with complaints…….?
बाबू चांगलाच कर्जबाजारी झाला. तवनाप्पाचे घेतलेले दहा हजार रुपये कशानं फेडायचे हे कळेना झालं. अखेर यावर पंचाईत बसली आणि सगळ्यांनी मिळून असं ठरवलं, बाबूनं हे हॉटेल कर्जापोटी तवनाप्पाला लिहून द्यावं आणि तवनाप्पानं त्यात आपलं कर्ज वळतं करावं, इतरांचीही देणी भागवावीत आणि एक-दोन हजार रुपये बाबूला रोख द्यावेत. पंचाईतीत ठरल्याप्रमाणं सगळ्या गोष्टी नमूद करून पक्का कागद केला. रोख रुपये दोन हजार घेऊन खुशखरेदी लिहून दिली. हॉटेलची मालकी तवनाप्पाकडे आली. सगळ्या फर्निचरसह, सगळ्या वस्तूंसह हॉटेल ताब्यात देऊन बाबू मोकळा झाला. कुणाच्यातरी व्यवस्थेखाली `स्वल्पविराम' हॉटेल तवनाप्पा चालवू लागला आणि बाबूनं रोख मिळालेल्या पौशात जवळच दुसरं हॉटेल खोललं. असे आठ - पंधरा दिवस गेले आणि गावात जे अतिशहाणे चार लोक होते, त्यांनी एक नवीच शक्कल काढली. त्यांनी तवनाप्पाला शिकवलं ``तू हॉटेल घेतलंस, पन बाई का सोडलीस?''
The title itself suggests the meaning; something that was sold and bought simultaneously without any compulsion or obligation. Babu was going deeper down the hell. He was under obligation to pay the amount of ten thousand that he had taken as loan from Tavanappa and now was unable to repay it. It was a custom in their village to solve their disputes mutually. Hence a few wise heads sat together and found out a solution. It was decided that Tavanappa would be the new owner of the Babu’s hotel and would in fact give Babu two thousand rupees in return. Babu agreed to this and detached himself completely from all the things that were the part of his hotel ‘Swalpaviram’. While Babu opened another hotel close by, Tavanappa started regulating the business at Swalpaviram. When a few days past after this transaction, someone put an idea into Tavanappa’s mind saying that he was entitled to receive everything that was under the roof of the hotel, including the beautiful woman!
This collection of short stories once again reveals the strength Desai`s words possess. It reveals various feelings. This is a collection of his stories during his early years as a writer with a mostly a rural background. Ego, Prestige, Class, Hostility are beautifully woven into each other throughout the collection. They touch our heart like never before. Writer is successful in revealing simultaneously two totally different aspects of life; love and hatred. In his stories we find people who give away their life, sacrifice everything they have for the prestige of their ancestry at the same time we come across people who do not hesitate to take away somebody`s life for their selfishness.

मानवी भावभावनांचं प्रत्ययकारी दर्शन.

रणजित देसाई यांच्या प्रभावी लेखणीतून उतरलेला हा संग्रह माणसांच्या सर्व भावभावनांचं प्रत्ययकारी दर्शन घडवणारा आहे. रणजित देसाई हे एक बहुआयामी साहित्यिक आहेत. लेखनाच्या सुरुवातीच्या काळात कथांच्या माध्यमातून त्यांनी ग्रामीण जीवनाचा वेध घेतला. त्याच काळातला हा संग्रह. घराणं, इभ्रत, प्रतिष्ठा,   गावकी, वैर या धाग्यांनी विणलेल्या कथा मनाच्या तळापर्यंत पोहोचतात. जिथं घराण्याची पत सांभाळण्यासाठी आपला जीव पणाला लावणारी माणसं, आप्तेष्टांच्या प्रेमापोटी सर्वस्व उधळणारी माणसं या कथांमधून भेटतात, तिथंच स्वार्थापोटी रक्ताच्या नात्यांना काळिमा फासणारी माणसंही भेटतात. लालित्यपूर्ण शैलीतल्या या कथा वाचून आणि अनुभवून रणजित देसाई हे आपल्या काळातील एक थोर साहित्यिक आहेत याचा उत्कट प्रत्यय वाचकांना येईल.

 

 

महान सम्राट अशोकाला जगाचा विनाश करणाऱ्या एका प्राचीन आणि भयावह रहस्याचा शोध लागला होता. महाभारतात खोलवर ते रहस्य गाडून, 2300 वर्षांपूर्वी ते रहस्य जगापासून लपवून ठेवण्यात आलं होतं. काही हजार वर्षांनी त्या रहस्यामुळेच एका निवृत्त अणुशास्त्रज्ञाचा खून होतो. आपल्या पुतण्यासाठी तो केवळ ई-मेलच्या माध्यमातून काही संकेत ठेवतो. गुप्त प्राचीन सांकेतिक लिपीतील संकेतांमधून आणि 2,000 वर्षांपूर्वीच्या अवशेषांमधून त्याचा पुतण्या आणि त्याचे मित्र त्याच्या ई-मेलची उकल करतात. यांच्या या शोधमोहिमेत ते शक्तिशाली दुष्ट शक्तींच्या पाठलागामुळे भूतकाळातील रहस्ये आणि वर्तमानातील कारस्थाने यांच्या कचाट्यात सापडतात. शब्दांत मांडता न येण्याजोग्या भयानक दहशतीचा पगडा जगावर बसण्याआधी ‘ते’ गूढ ते उकलू शकतात का. 
"म्या दारूला शिवलो न्हाई. शप्पत सांगतो, मी घेतल्याली न्हाई. उगा इनाकारणी माज्यावर अदावत घेऊ नका.'' राऊ खोतानं साफ झिडकारलं तशी ती सारी चावडी खालवर झाली. लोक खदाखदा हसू लागले आणि राऊ खोतच म्हणाला, "हसून दावू नका. खरं सांगतो. मी घेतल्याली न्हाई.'' रामभाऊ हसून म्हणाले,- "गड्या, तुझ डोळं सांगत्यात की रं!'' "अण्णा, डोळं काय सांगत्यात? गपा, उगच गप्प् बसा.'' "उतरंस्तवर गप् बसावं म्हणतोस व्हय राऊ?'' "अहो, काय चढलीया काय मला?'' "अजून चढली न्हाई म्हणतोस?'' "अहो, त्याचं नावसुदिक घेऊ नगा. शिवल्याला न्हाई म्या त्याला!'' एक सनदी पुढं झाला आणि मोठ्यानं म्हणाला, "शिवल्यालं न्हाई, तर मग दडून का बसला होतास?'' "शेबास! मी काय दडून बसलो होतो काय?'' "दडला नव्हतास तर मग माळ्यावर काय करत होतास?'' "माळ्यावर काय करतोय! गडद झोपलो होतो?'' "मग खाली जागा नव्हती काय?'' "ते तुम्हाला काय करायचं? आम्ही खाली झोपू न्हाईतर वर झोपू!'' राऊ असं आडवं बोलला आणि सबंध चावडी पोट धरून हसू लागली. शंकर पाटलांच्या मराठी मनांवर अधिराज्य करणाऱ्या ढंगदार कथा"
कर्नाटकी पाश्र्वभूमीतील सामान्य माणसातलं वेगळेपण उलगडणारा वौविध्यपूर्ण कथाविष्कार!

सुधा मूर्ती यांचे नर्मविनोदी शौलीतलं वौशिष्ट्यपूर्ण पुस्तक मराठीत! यातील सर्व व्यक्ती उत्तर कर्नाटकातल्या आहेत. त्यांचं स्वत:चं असं स्वतंत्र व्यक्तित्व आहे, तसेच ते सगळे इथल्या वौशिष्ट्यपूर्ण संस्कृतीचा भागही आहेत. त्यामुळेच हे पुस्तक म्हणजे टपोऱ्या सुगंधी मोगऱ्याच्या फुलांचा गजरा बनला आहे! या 'सर्वसाधारण' व्यक्तींमध्ये लेखिकेला जाणवणारं 'असामान्यत्व' लेखिकेच्या स्वभावातली ऋजुता अधोरेखित करतं. 

Sudha Murthy is from the North Karnataka. People here have a typical personality. They all carry the culture within themselves. All the stories collected here resemble the jasmine garland, each flower carrying the fragrance and interwoven in the Karnataki thread. The tenderest part of the author`s mind comes into light through the way she has pictured the uncommon aspects of the common people. She has also bathed it in light humour.
©2019 GoogleSite Terms of ServicePrivacyDevelopersArtistsAbout Google|Location: United StatesLanguage: English (United States)
By purchasing this item, you are transacting with Google Payments and agreeing to the Google Payments Terms of Service and Privacy Notice.