Η Φόνισσα

174
Free sample

Το αριστουργηματικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, η Φόνισσα, έχει κεντρικό πρόσωπο την γριά Χαδούλα ή Φραγκογιανού, μία ηλικιωμένη γυναίκα, περίπου εξήντα χρόνων, που γεννήθηκε, μεγάλωσε και έζησε στην Σκιάθο, στην ιδιαίτερη δηλαδή πατρίδα του συγγραφέα. Η ζωή της γυναίκας αυτής κάθε άλλο παρά ρόδινη υπήρξε. Ο πατέρας της εργατικός και φρόνιμος. Η μητέρα της όμως κακή και βλάσφημος, σωστή στρίγγλα της εποχής. Ουσιαστικά υπηρέτρια των γονιών της, μπαίνει στην συνέχεια στην δούλεψη του αντρός της, του Γιάννη του Φράγκου, ενός ανθρώπου ανίκανου και άβουλου, που εκείνοι επέλεξαν ως γαμπρό, δίνοντάς της μία ασήμαντη προίκα, κρατώντας όλο το βιος για τον εαυτό τους και καταδικάζοντάς την σε μια ζωή εξαθλίωσης και μαρτυρίου. Τα χρόνια περνούν και στην ζωή φέρνει εφτά παιδιά, τέσσερα αγόρια και τρία κορίτσια. Τα τρία αγόρια στην ξενιτιά, το τέταρτο αγόρι, μέθυσος και μαχαιροβγάλτης, στα σίδερα στην Χαλκίδα. Μία κόρη γεροντοκόρη και άλλη μία κόρη, η Δελχαρώ, λεχώνα στο τέταρτο παιδί της. Οι σκληρές στερήσεις, τα βάσανα και οι κόποι του γονιού που έχει θυγατέρες βασανίζουν καθημερινά το μυαλό και την καρδιά της Φραγκογιαννούς. Αναπολεί τις δικές της δυσκολίες για να προικίσει τις κόρες της. Τα θηλυκά της ζωής της μόνο σε μπελάδες την έβαλαν. Άραγε το ίδιο δεν συμβαίνει γύρω της και στα άλλα τα σπιτικά; Μήπως ήρθε η ώρα να κάνει και εκείνη κάτι, να ελευθερώσει τους γονιούς από την κακή τους τύχη όσο και τα άμοιρα τα θηλυκά από μια ζωή μαρτυρική;
Read more

About the author

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε το 1851 στη Σκιάθο και ήταν γιος του παπά Αδαμάντιου Εμμανουήλ που είχε πολυμελή οικογένεια. Αγωνίστηκε για να μορφωθεί με πολλές στερήσεις και σκληρή προσπάθεια. Φοίτησε στο γυμνάσιο της Χαλκίδας και του Πειραιά, και κατάφερε να σπουδάσει στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της φτωχικής ζωής του.
Εξαιρετικός χειριστής της γλώσσας, ασχολήθηκε με το γράψιμο και τις μεταφράσεις διηγημάτων, μυθιστορημάτων και ποίησης. Κατάφερε να μάθει μόνος του γαλλικά και αγγλικά.
Κυριότερα έργα του είναι η Φόνισσα, η Γυφτοπούλα, οι Έμποροι των Εθνών και τα Ρόδινα Ακρογιάλια. Πέθανε στο νησί του τον Ιανουάριο του 1911.

Read more
3.9
174 total
Loading...

Additional Information

Publisher
Pelekanos Books
Read more
Published on
Jan 15, 2015
Read more
Pages
192
Read more
ISBN
9789604007677
Read more
Language
Greek
Read more
Genres
Fiction / Classics
Read more
Content Protection
This content is DRM protected.
Read more
Read Aloud
Available on Android devices
Read more

Reading information

Smartphones and Tablets

Install the Google Play Books app for Android and iPad/iPhone. It syncs automatically with your account and allows you to read online or offline wherever you are.

Laptops and Computers

You can read books purchased on Google Play using your computer's web browser.

eReaders and other devices

To read on e-ink devices like the Sony eReader or Barnes & Noble Nook, you'll need to download a file and transfer it to your device. Please follow the detailed Help center instructions to transfer the files to supported eReaders.
Αθηναιολόγος, λογοτέχνης, φυσιολάτρης, ακαδημαϊκός, μα πιότερο από όλα «Αναδρομάρης», ο Δημήτριος Καμπούρογλους, όπως ήθελε να τον αποκαλούν, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα ογκωδέστατο έργο, εμποτισμένο από το πάθος του για το ξεχασμένο μεγαλείο της Αθήνας και της Αττικής. Παιδί ακόμα, στο πατρικό του σπίτι, μεγαλώνει με ιστορίες για τα κατορθώματα των παρελθόντων ετών, ιστορίες που ακούει από τα στόματα των ίδιων των πρωταγωνιστών της Επανάστασης που συχνάζουν εκεί. Το ενδιαφέρον του για το παρελθόν γίνεται πάθος που τον κυριεύει ολοκληρωτικά και τον συντροφεύει μέχρι το τέλος της ζωής του. Στο έργο του Σειραί δεν λοξοδρομεί… Ακολουθεί πιστά τον κτύπο της καρδιάς του, εκφράζοντας μέσα από σύντομα διηγήματα την ατόφια νοσταλγία για την παλιά Αθήνα, για την κλεινή, την περίδοξη και πολυύμνητη Αθήνα που χάνεται. Η οδός Φαλήρου, η γεμάτη κόσμο πλατεία Συντάγματος, οι ρούγες και τα σοκάκια της Πλάκας, το Σέγκιο το βασιλικό κάθισμα των Βυζαντινών, η Λεωφόρος Αμαλίας μα και άλλα πολλά, αποτελούν τμήματα του σκηνικού της ωραιότερης και γραφικότερης εποχής της αιώνιας πόλης. Θρύλοι, λαϊκές δοξασίες, μυθολογία, Δωδεκάθεο και διονυσιακή λατρεία, κοινωνικά ζητήματα, νεοελληνικές μονομανίες καταγράφονται από την αδάμαστη πένα του με φιλοπαίγμονα διάθεση…
Γεννημένος στη Λυών στη Γαλλία, το 1900, ο Antoine de Saint-Exupéry θεωρούσε τον εαυτό του πιλότο πάνω απ’ όλα. Σε διάστημα είκοσι χρόνων, πραγματοποίησε πλήθος αποστολών χαρτογράφησης και ταχυδρομικών πτήσεων για εμπορικές αεροπορικές εταιρείες. Το θέμα των αερομεταφορών αποτέλεσε σταθμό στην επαγγελματική του πορεία και σημείο έναρξης στις λογοτεχνικές του αναζητήσεις. Η συγγραφή του Μικρού Πρίγκιπα ξεκινά κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο Saint-Exupéry αναγκάζεται να εγκαταλείψει την αεροπορία, μετά την εισβολή της Γερμανίας στα γαλλικά εδάφη, και να βρει καταφύγιο στη Νέα Υόρκη. Το στοιχείο ακριβώς της νοσταλγίας της παιδικής ηλικίας μέσα στον Μικρό Πρίγκιπα φανερώνει την έντονη επιθυμία του Saint-Exupéry να επιστρέψει στη Γαλλία καθώς και την ελπίδα του αυτό να συμβεί σε καιρό ειρήνης. Η υπόθεση του Μικρού Πρίγκιπα διαδραματίζεται στην έρημο Σαχάρα. To αεροπλάνο τού αφηγητή-πιλότου έχει συντριβεί στην έρημο. Ο ίδιος έχει μείνει με ελάχιστη τροφή και νερό. Προσπαθώντας να εκτιμήσει τις αντικειμενικές δυσκολίες της συντριβής, προσεγγίζεται από τον Μικρό Πρίγκιπα, ένα σοβαρό μικρό ξανθό αγόρι που του ζητά να του ζωγραφίσει ένα αρνάκι. Ο αφηγητής απαντάει θετικά στο αίτημα του περίεργου μικρού που στέκεται απέναντί του. Σύντομα γίνονται φίλοι και ο Μικρός Πρίγκιπας πληροφορεί τον πιλότο, ότι κατάγεται από έναν μικρό πλανήτη, τον αστεροειδή 325, του μιλά για τα μπαομπάμπ και τα ηφαίστεια του τόπου του αλλά και για το μυστηριώδες τριαντάφυλλο που φύτρωσε κάποια στιγμή στον πλανήτη του. Του μιλά ακόμη για τη φιλία τους και για το ψέμα που το έπιασε να του λέει και που στάθηκε αφορμή για το ταξίδι του σε άλλους πλανήτες. Ο μικρός ταξιδιώτης, συχνά σαστισμένος από τη συμπεριφορά των μεγάλων, γίνεται καθολικό και διαχρονικό σύμβολο αθωότητας και αγάπης, υπευθυνότητας και αφοσίωσης. Στο πρόσωπό του αναγνωρίζουμε τη διορατικότητα της παιδικής ηλικίας που στους μεγάλους βρίσκεται σε χειμερία νάρκη. Τα παιδιά αναζητούν την ουσία με την καρδιά, όχι με τα μάτια…
Ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος έγραψε μια πλειάδα μυθιστορημάτων με τεράστια απήχηση στην Ελλάδα και τη Γαλλία όπου μεταφράστηκαν. Για τις γαλλικές εκδόσεις, ο συγγραφέας χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Πωλ Αρκάς. Παρακολουθώντας τα σύγχρονά του ρεύματα στη διανόηση, συγγράφει το κοινωνιολογικό μελέτημα «Αι δύο Διαθήκαι», από το οποίο η Χρυσή Διαθήκη ξεχωρίζει για τη γλαφυρότητα του ύφους και το σπινθηροβόλο πνεύμα του δημιουργού της. Ο Δημητρακόπουλος στη Χρυσή Διαθήκη φιλοσοφεί για τη ζωή δίνοντας οδηγίες στον πετεινό του όπως, για παράδειγμα, «ν' απεχθάνεσαι την γυναίκα ως υποκείμενον, να την λατρεύεις ως αντικείμενον, να την υποφέρεις ως ρήμα, και να την καταδικάζεις πάντοτε ως κατηγορούμενον», αλλά και, «μην παραδεχθείς ποτέ ότι η ιστορία διδάσκει, είναι ανόητος ιδέα – εάν η ιστορία δίδασκε, δεν θα ήταν η μία σελίδα της αντιγραφή της άλλης».
©2018 GoogleSite Terms of ServicePrivacyDevelopersArtistsAbout Google
By purchasing this item, you are transacting with Google Payments and agreeing to the Google Payments Terms of Service and Privacy Notice.