AATMACHARITRA MIMANSA

MEHTA PUBLISHING HOUSE
Free sample

आत्मचरित्राची वाङ्मयीनदृष्ट्या सर्वांगीण आणि तात्त्विक चर्चा करणारा स्वतंत्र असा ग्रंथ नव्हता. त्या दृष्टीने `आत्मचरित्र मीमांसा' हा मराठीतील पहिलाच ग्रंथ.

आत्मचरित्राच्या प्रेरणा, विषय, लेखनाची पूर्वतयारी, आत्मचरित्रकाराचे लेखकीय गुणधर्म, आत्मचरित्र आणि कादंबरी, इत्यादींविषयी सविस्तर चर्चा या ग्रंथाच्या निमित्ताने प्रथमच मराठीमध्ये उपलब्ध होत आहे. एवढेच नव्हे तर, आत्मचरित्राचे अनेक प्रकार असतात याची जाणीव डॉ. यादव मराठी वाचकांना प्रथमच करून देत आहेत. आत्मचरित्र आणि चरित्र यांच्या स्वरूपात मुळात भेद कसा आहे, हे मराठीत प्रथमच डॉ. आनंद यादव सांगत आहेत. आत्मचरित्राचे वाचन कोणत्या हेतूने करावे, आत्मचरित्राचे मूल्यमापन वाङ्मयीनदृष्ट्या कसे करावे, याविषयीचा डॉ. यादवांचा दृष्टिकोन या ग्रंथात लक्ष वेधून घेतो. स्वातंत्र्योत्तर काळातील, विशेषत: १९७० नंतरच्या आत्मचरित्रांची समीक्षा कशी करावी याविषयीचे मौलिक मार्गदर्शन या ग्रंथात सूत्ररूपात मिळते. डॉ. आनंद यादव स्वत: आत्मचरित्रकार आहेत. त्यांनी झोंबी, नांगरणी, घरभिंती आणि काचवेल या चार भागांत आत्मचरित्राचे लेखन १९८० ते १९९६ असे १५-१६ वर्षे केले. या चिंतनशील आणि संवेदनशील लेखकाच्या स्वानुभव-चिंतनातून उतरलेल्या आत्मचरित्र-मीमांसा या ग्रंथाचे मोल त्यामुळे आणखी वृद्धिंगत होते.

There were tremendous changes seen in the social, cultural, cultural, educational, financial, political, industrial, technological life in Maharashtra during the 50 years post independence. This all naturally affected the literature, as the views of the litterateur changed a lot. New lines and forms of literature came into practice. Initially, they succeeded in making the old appear dull, but with the time, they also lost their speed. On this background, Anand Yadav stands in to search the mentality changed with the time; he tries to understand the different lines and forms of literature, he works on their initiatives, their similarities, their differences, their backgrounds with all his wit and will. He himself is a very sensitive litterateur and a contemplative critic.

Read more
Collapse
Loading...

Additional Information

Publisher
MEHTA PUBLISHING HOUSE
Read more
Collapse
Published on
Jan 1, 1998
Read more
Collapse
Pages
160
Read more
Collapse
ISBN
9789386454591
Read more
Collapse
Read more
Collapse
Read more
Collapse
Language
Marathi
Read more
Collapse
Content Protection
This content is DRM protected.
Read more
Collapse
Read Aloud
Available on Android devices
Read more
Collapse

Reading information

Smartphones and Tablets

Install the Google Play Books app for Android and iPad/iPhone. It syncs automatically with your account and allows you to read online or offline wherever you are.

Laptops and Computers

You can read books purchased on Google Play using your computer's web browser.

eReaders and other devices

To read on e-ink devices like the Sony eReader or Barnes & Noble Nook, you'll need to download a file and transfer it to your device. Please follow the detailed Help center instructions to transfer the files to supported eReaders.
 Nangarni (literally, ploughing) is a sequel to Zombee by the same author. After a brave struggle the author completed his schooling but when he announced his intention to pursue his education he met a cold response from his parents. The family lived dismal poverty. His father, a landless agriculture laborer; and his mother with additional family responsibility worked hard to make the two ends meet. They wanted him to earn and support the family. It was a ‘To be or not to be’ situation for the author. Nangarni is the lucid account of how Dr. Anand Yadav who rose to become the Head the Department of Marathi in Pune University accomplished his dream. It was not a cake walk for the teenager. He had financial uncertainty hanging on him like the Damocles’ sword. Practically, every year he had to find a source of income to support himself. Educational facilities were not as widespread as they are now He faced humiliation for very small things such as his pronunciation. The parents could not get along well and his sisters had to be married. The title throws light on how Dr.Yadav became a man of letters. Dr. Yadav writes gratefully about all who helped him. Even as he is busy in his studies Dr. Yadav does not forget his roots and carries out his family duties. The references to the social and political events such as the Samyukta Maharashtra Movement or the Land Tenancy Act and their influence on the author’s life are interesting. Anand Yadav (b.1935) is one of the pioneers of Marathi literature that portrays rural Maharashtra. A prolific writer whose works have win many awards at the state level, his present work, Zombee, has bagged the prestigious Sahitya Akademi Award for the nest work in Marathi in 1990. कणखर सकसता आणण्यासाठी भूमीनं स्वत:वर धारदार अवजारांनी आडवे उभे घाव घालून घेणे आणि सूर्यभट्टीत अंतर्बाह्य होरपळणे म्हणजे नांगरणी. उत्तम पिकांच्या समृद्धीसाठी शेत-मळ्यांवर हिरवीगार साय साकळावी; अंगाखांद्यांवरच्या गाईगुरांना, माणसाकाणसांना, किड्यामुंग्यांना, चिमण्या-पाखरांच्या इवल्या चोचींना मूठमूठ-चिमूटचिमूट चाराचणा मिळावा; म्हणून भूमीनं स्वत:ची सोशिकपणे केलेली उरस्फोड म्हणजे नांगरणी. इच्छा-आकांक्षांची पूर्तता करणारा पाऊस कृपावंत होऊन पडावा म्हणून तहानलेल्या पृथ्वीनं वासलेली चोच म्हणजे नांगरणी. नांगरणी म्हणजे हिरव्या चैतन्याला जन्म देऊ पाहणाऱ्या सर्जनोत्सुक भूमीची घुसमटणारी निर्मितिपूर्व करुणावस्था.
You and me, everyone is the member of same society, so are thousand others. But, a very few possess a mind which is sensitive, contemplative and emotional too. This is surely a mind of a writer. The things which we consider as very simple are not so in the eyes of a writer. What we fail to notice in the simple modes and aspects of life have a hidden power in them, hidden meaning in them. It is the writer who finds a meaning favourable to the society in the simple things around us. He contemplates over them, as they touch very deeply his emotional sensitive mind. Many a times, it is seen that the routine cultural and traditional events have lost their true meaning over the period of time. 

समाजात वावरणारं साहित्यिकाचं मन सामान्यांपेक्षा अधिक संवेदनशील, चिंतनशील आणि भावनाशील असतं. त्यामुळं इतरांना साध्या, सरळ वाटणाऱ्या घटनाही साहित्यिकाला मात्र सामाजिक दृष्ट्या अधिक अर्थपूर्ण वाटतात. त्यांच्यावर तो अधिक गंभीरपणे चिंतन करतो. त्याच्या भावनाशील मनाला त्या अधिक खोलवर भिडतात.पुष्कळ वेळा पारंपरिक संदर्भ असलेल्या, सणादी सांस्कृतिक संदर्भ असलेल्या नेहमीच्या घटनांचा महत्त्वाचा उदात्त संदर्भ जनलोक हरवतात. त्यामुळे त्या सणांना विकृती, विपरीत गती प्राप्त झालेली असते. त्या विकृति-विपरीत गतीच्या पलीकडे जाणीवपूर्वक जाऊन त्या सणांचे मूळ जन्म-प्रयोजन विचारी मन शोधते. प्रयोजन कळले की साधे सणही श्रीमंत आणि जिवंत वाटू लागतात. मग ते हवेहवेसे वाटतात. त्यांचे जिवलग, घनिष्ठ नाते संस्कार हरवलेल्या आपल्या मनाला कळते आणि मनही सजग, समृद्ध होते. चांगल्या साहित्याच्या निर्मितीच्या प्रत्यक्षातील जन्मखुणा, घटना-स्थळे यांच्याविषयीची जिज्ञासा सुजाण-सुशिक्षित माणसाला सतत असते. त्या जिज्ञासापूर्तीमुळे साहित्यकृतींची जन्मरहस्ये कळतात, जन्मदात्या साहित्यिकाच्या वृत्ति-प्रवृत्ती समजतात. जिज्ञासापूर्तीचा निखळ आनंद मिळतो.प्रस्तुत संग्रहात याच (समाज, संस्कृती आणि साहित्य) तीन पैलूंवर आधारित लालित्यपूर्ण शब्दशिल्पे आणि रंगचित्रे समाविष्ट आहेत. रसिकांना ती अंतर्मुख करतील, जगण्याचे उत्कट क्षण देतील, अनुभवसमृद्ध करतील.

 “Kachvel” is the successor of Anand Yadav's autobiographies; "Zombi'’, "Nangarani'’, and "Gharbhinti'’. In the rural areas it is a custom to make a design on the floor using the broken glass bangles.  This is always shaped in the form of a veil indicating the coming generation. Every housewife considers herself to be the veil, her offspring being the various buds and flowers blooming.  She draws as many branches as her children. My mother possessed this divine folk art, I saw her divinity for the first time. In the coming years, all my siblings crawled on the veil.  In its presence, I completed my studies.  The "Kachvel' was always there for many years, resembling a carpet. There onwards, for the past 60 years, I have tried to collect as many broken glass pieces as possible.  I have preserved all the glass pieces I thought worthy.  They were given to me by many experienced and dexterous artists.  They have moulded me as a person.  At the end, I have felt that this 'Kachvel' is a symbol of Marathi community and culture; with me as a mere porter.

`झोंबी', `नांगरणी' आणि `घरभिंती' या आत्मचरित्राच्या तीन खंडांनंतरचा हा चौथा खंड काचवेल.नव्या घरातील सोप्याच्या भुईवर ग्रामीण भागात ‘काचवेल’ काढण्याची लोकप्रथा आहे. कांकणांच्या काचतुकड्यांनी ही वेल रेखली जाते. ही वेल वंशवेलीचंही प्रतीक असते. त्या घराची गृहिणी नकळत स्वत:ला वंशवेल मानते. तिची मुलं ही त्या वेलीवरच्या कळ्या, पुâलं असतात. जेवढी मुलं, तेवढे तागोरे ती काढते...आईची ही दैवी लोककला मी पहिल्यांदा बघत होतो.यथाकाळ माझी सगळी भावंडं त्या वेलीवर रांगली. मी सोप्यात बसून अभ्यास केला; त्या अभ्यासालाही काचवेलीचा कशिदा मिळाला. पंधरा-सोळा वर्षं ही वेल तिथं पायघडीसारखी पहुडली.तेव्हापासून मी साठ वर्षांच्या आयुष्यात खूप काचा तुकड्या-तुकड्यांनी गोळा केल्या. मला आकर्षक वाटणारे रंगीत तुकडे जपून ठेवले. जागोजागी भेटलेल्या कसबी कासारांनी मला ते प्रेमाने देऊ केले. त्या तुकड्यांनीच माझ्या व्यक्तिमत्त्वाची वेल सिद्ध झाली.अंतिमत: ही ‘काचवेल’ आणि तिची भूमी ही मराठी समाजाचं आणि संस्कृतीचं प्रतीकही आहे, असं जाणवलं. मी फक्त भारवाही.

जळजळीत वास्तव व लालित्य यांचा मनोरम संगम घडलेली श्रेष्ठ कादंबरी. आजच्या आर्थिक आणि सामाजिक परिस्थितीत अस्वस्थ होऊन धुमसणे हाच ग्रामीण जीवनाचा स्थायीभाव आहे. त्या अस्वस्थपानाचा स्फोट मराठी साहित्यात सुरु झालाच आहे. हे व्हायला हवेच होते. शिवाय, साऱ्या जगातल साहित्य समृद्ध केलं आहे. ते या 'झोंबी'सारख्या वाचकाला अस्वस्थ करणाऱ्या ग्रंथानीच ! Zombi literally means wresting. This is an account of a youth from interior Maharashtra. He fights his way through just to complete his secondary education. His landless father tilling lands for others, thinks his son`s education not only unaffordable but unwise also, He helplessly watches his mothr permanently fated to thankless labour, contineously working for an evergrowing family deep in the cluthes of customs and superstitions. He had to wrestle with hardships and hunger to complete his school education. This autobiographical novel is an authentic tale as much of the author and his family as of any of the hundreds of landless families from rural interiors.
गरिबीचे भेदक चित्रण 'घरभिंती' मराठी साहित्याचा मोलाचा ठेवा ठरावा, अशी ही साहित्यकृती! आजच्या जनसामान्यांच्या दैनंदिन जीवनातही महाभारतसदृश संघर्षपूर्ण घटना केवळ अस्तित्वासाठी घडत असतात, याचे वास्तवपूर्ण, भेदक दर्शन म्हणजे घरभिंती. ग्रामीण समाजाच्या सर्वसाधारण स्तरातील कुटुंबाची ही प्रातिनिधिक तरीही वैशिष्ट्यपूर्ण कहाणी. जन्मप्राप्त, अटळ, जीवघेण्या आर्थिक हलाखीचा चक्रव्यूह भेदून बाहेर पडण्यासाठी केवळ काही शैक्षणिक सुविधांच्या तुटपुंज्या आधारावर एका तरुण, संवेदनशील मनाने दिलेला निकराचा पण यशस्वी लढा, हा या घरभिंतीचा गाभा! ‘झोंबी’ ते ‘घरभिंती’ या प्रवासपटातून प्रभावीपणे ग्रामीण जीवनाचे उभे-आडवे ताणेबाणे प्रथमच त्यांतील खऱ्या छेदाभेदासकट विस्तृत प्रमाणात साहित्यरूपाने साकार होतात. त्यामुळे अंतर्बाह्य विस्तृतपणे वेध घेणारी ही आत्मचरित्रकथा ग्रामीण साहित्याच्या उद्याच्या प्रवासाची अचूक दिशा प्रभावीपणे दाखविते. – गो. म. कुलकर्णी This is an exclusive piece of literature in the Marathi world. It incisively reveals the cutthroat competition and the campaign during the dayto day life, reminding about the militancy of `Mahabharat`. This is a representative yet peculiar story of a rural middle class family.This is a story of the desperate fight of a young, sensitive mind against the inescapable, relentless financial sufferings.It is a story of his efforts to come out of the labyrinth successively with the help of scanty educational facilities. This is yet another novel after `Zombi`, woven with the strong wefts and warps, presenting the unbelievable worst rural adversities.It is very genuine. This is an autobiography, yet it perfectly reveals the direction in which the future rural literature is leading.It successfully explores the ins and outs of the rural life.
©2019 GoogleSite Terms of ServicePrivacyDevelopersArtistsAbout Google|Location: United StatesLanguage: English (United States)
By purchasing this item, you are transacting with Google Payments and agreeing to the Google Payments Terms of Service and Privacy Notice.