About this ebook
Fahreddin Kerim Bey’in öğrencilik yıllarında Gülhane Askeri Hastanesi’nde Dr. Raşit Tahsin, Toptaşı Bimarhanesi’nde Dr. Mazhar Osman ve asistanları tarafından tecrübi ruhiyat (deneysel psikoloji/klinik psikoloji) tecrübelerinin serirriyat-ı akliye ve asabiye kliniklerinde yapıldığına dair ipuçları olmakla birlikte, bu kurumlarda bahsedilen psikoloji laboratuvarlarının mahiyeti hakkında detaylı ve derinlemesine araştırmalara ihtiyaç duyulmaktadır. 1924 yılında Toptaşı Bimarhanesi’nin Bakırköy’e bugünkü Mazhar Osman Hastanesi ile Dr. Sadi Konuk Araştırma Hastanesi’nin kampüsünün bulunduğu eski Reşadiye kışlasına taşınması ile birlikte yeni bimarhaneye (Bakırköy) taşınan psikoloji laboratuvarının çalışmaları hakkında daha detaylı verilere ulaşılabilmektedir. Bakırköy Bimarhanesi’nin başhekimliğine Dr. Mazhar Osman, bu bimarhanenin Psikoloji Laboratuvarı şefliğine Dr. Fahreddin Kerim atanacaktır.
****
1924’te zeka testlerinin sağlık personeli (hekim yada hemşire) tarafından mı? eğitim personeli (öğretmen veya özel yetiştirilmiş testör) tarafından mı? Yoksa psikologlar tarafından mı? yapılması gerektiğinin tartışıldığı bir dönemde psikiyatri ve nöroloji ihtisasına sahip bir hekimin eğitimciler ve öğretmenler için psikolojik testlerin uygulanmasına dair bir rehber kitap yayımlanması hayli ilgi çekici ve bir o kadar da önemlidir.
Tecrübi Ruhiyat Laboratuvarı önceliği sağlık hizmetleri olan bir laboratuvar olmakla birlikte; eğitim ve adalet hizmetlerine de destek olmuştur. Dr. Fahrettin Kerim, tecrübi ruhiyat laboratuvarında yapılan tetkiklerin eğitim bilimlerine sunduğu imkan ve hizmetleri “Bu laboratuvarlardan pedagoji sahasında istifade ediyoruz. Mektep programlarının ihzarında, tahsil senelerinin tabiyetinde, çocukların zeka derecelerine göre mekteplere sevkinde ruhiyat darül mesaileri mühim rol oynar. Biz bu hususta maalesef pek geriyiz. Bunun içtimai ve maarif hayatımızda ne kadar elim tesirat husule getirdiğini ve hıfsızsıhha-i zihniye nokta-i nazarından ne derece olduğunu izah etmek zan ederim fazladır. Medeni memleketlerde ahalinin çocukların seviye-i zihinleri ölçülmüş, mektepler ona göre hazırlanmıştır. Mektebe gidemeyecek derecede nimet-i zekadan mahrum olanlar Hilfsschule dedikleri yardımcı mekteplere gönderilmiştir. Onlar yine memleketlerine nafi oluyor ve hayatlarını kazanıyorlar. “ ifadesiyle anlatmakta ve “Ta Amerika’dan terbiye mütehassısları celb etmeye uğraşırken hiç olmazsa ibtidai teşkilata malik olmaklığımız icab etmez mi? “ sorusuyla da deneysel psikolojinin eğitime sağlayacağı olanakların yerli ve milli imkanlarla yürütülmesi gereğini vurgulamaktadır.
Discover more
About the author
www.erolkomur.com
