About this ebook
Bu eser, birinci ciltte “Elimiz Dolu, İçimiz Eksik” cümlesiyle ortaya konulan iç boşluk, hız, başarı baskısı, kontrol arzusu ve kaybetme korkusu meselelerini daha dışa dönük fakat insanın iç dünyasına daha derinden sızan bir alana taşır. İnsan bu ciltte yalnız hızlı yaşadığı için değil, görünür olduğu için; yalnız çok tükettiği için değil, tükettiği şeylerle kendi eksikliğini süslemeye çalıştığı için; yalnız ekrana baktığı için değil, ekrandan sonra dünyaya hangi gözle baktığı değiştiği için sorgulanır.
Konforlu Cehennemler – 2. Cilt, ekranı yalnız teknik bir araç, imajı yalnız dış görünüş, tüketimi yalnız ekonomik davranış, beğenilmeyi yalnız sosyal bir ihtiyaç ve mahremiyeti yalnız saklanması gereken bilgiler bütünü olarak görmez. Bütün bu başlıkları insanın kendi değerini nerede aradığı, hangi eksikliğini hangi görüntüyle örttüğü, hangi yalnızlığını hangi kalabalıkla cilaladığı, hangi kırılganlığını hangi güçlü imajın arkasına sakladığı ve hangi mahrem acısını yanlış bakışlara emanet ettiği sorularıyla birlikte ele alır.
Kitap, çok görünür olduğu hâlde derinden anlaşılmayan, çok bağlantılı olduğu hâlde sahici temastan uzaklaşan, çok konuştuğu hâlde meramını kaybeden, çok tükettiği hâlde doymayan, çok parladığı hâlde içten içe yorulan ve bütün bu görünür hayatın içinde kendi gerçek yüzünü arayan çağ insanını anlatır.
Eserin merkezinde şu büyük gerilim vardır: İnsan, kendi içindeki eksiklikle yüzleşmek yerine, o eksikliği kimi zaman ekranla, kimi zaman imajla, kimi zaman yeni bir nesneyle, kimi zaman beğeniyle, kimi zaman tüketimle, kimi zaman görünür duyarlılıkla, kimi zaman güçlü görünme çabasıyla ve kimi zaman da mahremiyetini kalabalığa açarak örtmeye çalışır. Fakat yanlış yerde aranan her tamamlanma, insanı kısa süreliğine oyalasa bile derindeki açlığı iyileştirmez.
Bu kitap, ekranın insanın yalnız zamanını değil bakışını da biçimlendirdiğini; dokunmatik çağın insanı her yere temas ettirirken yanı başındaki kalbe dokunmaktan uzaklaştırabildiğini; imajın hakikatin yerine geçebildiğini; beğenilme arzusunun insanın değer duygusunu dışarıdaki değişken işaretlere bağlayabildiğini; tüketimin yalnız ihtiyaçları değil kimlikleri de şekillendirebildiğini ve mahremiyetin incelmesinin insanın haysiyet dünyasında derin yaralar açabildiğini gösterir.
Konforlu Cehennemler – 2. Cilt, teknoloji düşmanlığı, estetik karşıtlığı, dünyadan kaçış veya hayatın meşru güzelliklerini reddetme çağrısı yapmaz. Aksine, insanın kullandığı araçların efendisi kalabilmesi, görünür olduğu yerde hakikatini feda etmemesi, beğenildiği yerde kendisini kaybetmemesi, tükettiği yerde ölçüyü unutmaması, mahremiyetini gösterinin pazarına teslim etmemesi ve bütün parlaklıkların ortasında ölümün terbiye eden hakikatini unutmaması gerektiğini hatırlatır.
Bu eser, sosyal medya çağında görünür olmanın insanın ruhuna ne yaptığını düşünenlere, beğenilme arzusunun değer duygusunu nasıl etkilediğini anlamak isteyenlere, gençlerin ve yetişkinlerin imaj baskısıyla nasıl kuşatıldığını görenlere, tüketimin insanı yalnız maddî değil ruhsal olarak da nasıl şekillendirdiğini sorgulayanlara, mahremiyetin neden bir insanlık haysiyeti meselesi olduğunu fark etmek isteyenlere ve modern çağın ışıklı yüzeyleri altında insanın nasıl içten içe aşınabildiğini anlamaya çalışanlara seslenir.
Konforlu Cehennemler – 2. Cilt: Parlaklığın İçindeki Çürüme, modern hayatın parlak yüzeylerine yalnız dışarıdan bakan bir eleştiri kitabı değildir; insanın kendi çağının içinde hangi anlaşmaları yaptığını, hangi görüntülere teslim olduğunu, hangi beğenilerle avunduğunu, hangi tüketim biçimleriyle eksikliğini susturduğunu ve hangi mahremiyet kayıplarıyla kendi ruhunu savunmasız bıraktığını gösteren uzun soluklu bir vicdan metnidir.
Bu kitap, okura çağını suçlamanın rahatlığını değil, çağın içinde kendi kalbini, kendi bakışını, kendi değer duygusunu, kendi mahremiyetini ve kendi insanlık ölçüsünü yeniden yoklamanın ağır fakat arındırıcı sorumluluğunu teklif eder.
