Լեթարգիական արթնություն: Lethargic Vigilance

Free sample

Էդուարդ Հարենցի այս ժողովածուն նրա արդեն հինգերորդ գիրքն է, որն ամփոփում է հեղինակի վերջին տարիների լավագույն բանաստեղծությունները։ Ինքնատիպ ոճը, տաղաչափական բարձր կուլտուրան, դիպուկ պատկերները վստահաբար ապահովում են ընթերցողի հանդիպումը բարձրարժեք պոեզիայի հետ։

This is the fifth book by Eduard Harents, which includes the best poems of the author in the last five years. His unique style, his high sense of rhymes, precise images, certainly provide the reader with valuable poetry.

Read more

About the author

Էդուարդ Հարենցը ծնվել է 1981թ. Տաթևում: Ավարտել է ԵՊՀ արևելագիտության ֆակուլտետը և Կահիրեի պետհամալսարանի՝ Արաբական լեզվի ու գրականության կենտրոնը։
Տպագրվել է «Նարցիս», «Գարուն», «Համայնք», «Newmag», «Литературная Армения», «Արտասահմանյան գրականություն», «Անդին», «Юность» (Մոսկվա), «Русское поле» (Մոլդովա), «Di tutti i colori» (Իտալիա), «ODA» (Գերմանիա) հանդեսներում, «Գրեթերթ», «Երկիր», «Եղիցի լույս», «Գրական թերթ», «Երկունք», «Եղեգան փող», «Երևանի համալսարան», «Ալմանախ», «Ուսուցիչ», «Ալիք» (Թեհրան), «Литературный Кавказ» (ՌԴ), «Современная поэзия» (ՌԴ), «Gazeta Shqiptare» (Ալբանիա), «Словото днес» (Բուլղարիա), «Листо.К. АБГ» (Վրաստան) և այլ թերթերում, «18-33. արդի հայ պոեզիա», «Արդի հայ երիտասարդ բանաստեղծներ», «Գրական համալսարան», «Գրական Սյունիք. Գորիս», «Արմատ և լույս», «Ժամանակակից հայ պոեզիա» (անգլերեն, գերմաներեն և ֆրանսերեն), «Буквы на камнях» («Տառեր քարերին», երկլեզու՝ հայերեն և ռուսերեն), և այլ գրական անթոլոգիաներում։
Նրա բանաստեղծությունները տեղ են գտել նաև Հայաստանի Կրթության ազգային ինստիտուտի «Հայոց լեզու և գրականություն» գիտամեթոդական ամսագրում (թիվ 5, 2012)։
«Գրեթերթի» քառակի մրցանակակիր է՝ 2007, 2009 և 2011 թթ. «Լավագույն բանաստեղծական շարք» և «Լավագույն թարգմանություն» անվանակարգերում։
2009թ. Էդուարդ Հարենցի թարգմանությամբ լույս է տեսել Վարդան Հակոբյանի բանաստեղծությունների «Քարի շնչառությունը» ֆրանսերեն ժողովածուն։
2011թ. նրա և այլոց թարգմանությամբ լույս է տեսել վրացական երիտասարդական պոեզիայի «Ծաղկած բառեր» երկլեզու անթոլոգիան։
Էդուարդ Հարենցի բանաստեղծությունները թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։
2013թ. «Լեթարգիական արթնություն» ժողովածուի համար արժանացել է Իրինա Գյուլնազարյանի (ԱՄՆ) անվան՝ երիտասարդ բանաստեղծների առաջին մրցանակին («Տարվա լավագույն բանաստեղծական գիրք»)։
Read more

Reviews

Loading...

Additional Information

Publisher
Yavruhrat Publishing
Read more
Pages
120
Read more
ISBN
9789939008653
Read more
Language
Armenian
Read more
Genres
Poetry / General
Poetry / Russian & Former Soviet Union
Read more
Content Protection
This content is DRM protected.
Read more
Read Aloud
Available on Android devices
Read more
Eligible for Family Library

Reading information

Smartphones and Tablets

Install the Google Play Books app for Android and iPad/iPhone. It syncs automatically with your account and allows you to read online or offline wherever you are.

Laptops and Computers

You can read books purchased on Google Play using your computer's web browser.

eReaders and other devices

To read on e-ink devices like the Sony eReader or Barnes & Noble Nook, you'll need to download a file and transfer it to your device. Please follow the detailed Help center instructions to transfer the files to supported eReaders.
Պատկանյան, Ռափայել
Պատկանյանի մոտ 50 մանկական բանաստեղծությունների մեծ մանսը սերտորեն առնչվում էր իր պոեզիայի ընդհանուր մոտիվներին, ելնում հայրենասեր քաղաքացի դաստիարակելու նպատակադրումից: Օրինակ, «Օրորոցի երգը» բանաստեղծության մեջ հոգնատանջ մայրը հրավիրում է զանզազան թռչունների: Պատկանյանը պահանջում էր մարտական դաստիարակություն, որովհետեւ ըստ նրա երեխան պետք է դառնար հայրենասեր, հայրենիքի մարտիկ: Պատկանյանի հասարակական – քաղաքական հայացքների հետ անմիջականորեն կապված «Մեծ» եւ «Արաքսի արտասուքը» բանաստեղծությունները վաղուց մտել են մանկական գրականության շարքեր: «Արաքսի արտասուքը» բանաստեղծության մեջ ոտանավորի իմաստը թանձրացվում է Արաքսի ափերով քայլամոլոր շրջող հեղինակին Արաքսի կողմից տրված պատասխանում: Այստեղ Պատկանյանի խոհն արտահայտում է վշտահար Արաքսը, որ պատմում է իր «բյուրավոր ցավերը», հիշում անցյալի փառավոր օրերը: Զուտ մանկական բանաստեղծություններից ուշագրավ են Պատկանյանի «Ճար», «Գութ», «Ձմեռ», «Պտուղներ» ստեղծագործությունները, որտեղ հեղինակը դրսեւորում է իր ամբողջ հումանիզմը եւ մտահոգությունը հայ ազգի ճակատագրի նկատմամբ: «Պտուղներ» ոտանավորի մեջ պտուղներն ակամա հիշեցնաում են նան հայրենիքը: Սոցիալական խնդիրներին անդրադարձող «Ձմեռ» եւ «Ներ տարի» ոտանավորներում Պատկանյանը մանկան զվարճության կողքին հիշում է նաեւ նրա կարիքավոր լինելը: Պատկանյանը շարունակում է Աբովյանից սկսվող լուսավորության եւ ուսման թեման: Այդպիսիք են «Ամենամեծ անբախտություն», «Խելոք երեխան», «Ժրաջան տղան», «Վարժատուն» բանաստեղծությունները:
Թովմասյան, Գեորգի
Բնությունը նրան օժտել էր գեղեցիկը զգալու, տեսնելու եւ վերարտադրելու բացառիկ շնորհով։ Նա սիրում էր հայրենի բնաշխարհի ամեն մի քարը, թուփը, ծառ ու ծաղիկը։ Բացառիկ աշխատասեր էր, անդադրում ազատ պահեր էր գտնում լինելու գեղատեսիլ բնության գրկում, հիանալու իր արվեստանոցի պատշգամբից երեւացող Բազումի եւ Գեղամա լեռներով, արեւածագը եւ մայրամուտը գերում էին նրան դառնում կտավներ, ծաղիկների անզուգական շարքեր, որոնց նայելիս թվում էր՝ զգում էիր նրանց դաշտային բուրմունքը։ Նա նաեւ բանաստեղծական խառնվածքի մարդ էր, շրջապատող ընկերները, մտերիմները հավաքների ժամանակ սիրում էին մեջբերումներ անել նրա գողտրիկ բանաստեղծություններից գիտեին, որ նաեւ ստեղծագործում է։ Թովմասյանական բանաստեղծական աշխարհը նրա կտավների մասն էին, շարունակությունը։ Այստեղ կային սիրո, խոհափիլիսոփայական, բնության երգեր, որոնց թիվը, ափսոս, չհասցրեց նոր գործերով բազմապատկել։ Երբ մենակ էր, գրում էր, որ տարիքը իրեն բնավ չի փոխել... Էլ ես ջահել չեմ, տարիքս վկա... Ու սիրտս թեեւ առաջվանը չէ, բայց երբ տեսնում եմ մի աղջկա... Նորից դառնում եմ խելառ ու ջահել կտավների պես մաքրամաքուր գույնի ու այդ շարքում “կապույտ” երանգի առկայությունը։ “Ամեն ինչ, ամեն ինչ կապույտ է”։ Երազների ուրույն աշխարհ... “Ծանոթ պուրակի, կանաչ բարդու ստվերում հանդիպումների հուշ-հիշողություն...” Երազկոտ բանաստեղծական աշխարհը անգամ դաժան հիվանդության մահճում նրան ռոմանտիկ էր պահպանում։ Ինքը չկա, բայց կան նրա կտավները գողտրիկ բանաստեղծական տողեր, որտեղ ինքն ապրում է.
Նարեկացի, Գրիգոր
Նարեկացու՝ մեզ հասած գրական ժառանգության կարեւորագուն ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգության» պոեմն է։ «Մատյան Ողբերգության» պոեմը հայ միջնադարյան գրականության մտքի ամենամեծ արգասիքն է, պատկանում է մարդկության ստեղծած գեղարվեստական մեծագույն արժեքների թվին։ Պոեմը ամփոփում է այն լավագույնը, ինչ ստեղծել է հայ քերթողական միտքը հնագույն ժամանակներից մինչեւ 10–րդ դարը։ Պոեմը բաղկացած է 95 գլխից։ Ժանրային առումով այն քնարական–հոգեւոր է։ Հայտնի չէ, թե քանի տարի է գրվել պոեմը, սակայն ավարտվել է մահվանից մեկ տարի առաջ՝ 1002 թվականին։Պոեմը հայտնի է «Նարեկ» անունով։ Տարբերվելով քնարական պոեմների մյուս հեղինակներից՝ Նարեկացին բոլորովին չի օգտագործել պատմողական սյուժեի տարրեր։ Բայց պոեմն էապես ունի իր սկիզբն ու վախճանը, ներքին գարգացման կուռ միասնությունն ու ամբողջականությունը։ Պոեմում խտացված են բանաստեղծի ողբերգական ապրումները, տարակույսները, թե ինքը կարո՞ղ է միանալ Աստծուն։ Նա տարակուսում է, որ կարող է հասնել իր իդեալին՝ Աստծուն, որովհետեւ գնալով աճում են իր մեղքերը։ Մինչդեռ Աստծուն հասնելու համար պետք է մարդու գործերի ու վարմունքների, հույզերի ու զգացմունքների աշխարհն իսպառ մաքուր լինի ամեն տեսակ թերություններից, ամեն տեսակ բացասական գծերից։ Կատարյալ մաքրության հասնելու համար մարդ պետք է ամենաանխնա կերպով խոստովանի ու դատապարտի իր վատ արարքները, մեղքերը։ Բանաստեղծն իրեն է վերագրում մեղքեր ու հանցանքներ, դատապարտում այն բոլոր բացասականը, ինչ դիտել է մարդկային կյանքում ու իրականության մեջ։
©2017 GoogleSite Terms of ServicePrivacyDevelopersArtistsAbout Google
By purchasing this item, you are transacting with Google Payments and agreeing to the Google Payments Terms of Service and Privacy Notice.