Muzułmanie szyici imami izmailiccy, ogólnie znani jako izmailici, należą do szyickiej gałęzi islamu. Szyici tworzą jedną z dwóch głównych gałęzi islamu, a sunnici drugą. Ismailici mieszkają w ponad 25 różnych krajach, głównie w Azji Środkowej i Południowej, Afryce, na Bliskim Wschodzie, w Europie, Ameryce Północnej i Australii, a ich liczba wynosi około 20 milionów. Izmailici są zatem społecznością transnarodową, która jest odpowiedzialnymi obywatelami krajów, w których żyją.
W ciągu swojej 1400-letniej historii izmailici byli kierowani przez żywego, dziedzicznego imama. Śledzą linię Imamat w dziedzicznej sukcesji od Alego, kuzyna i zięcia proroka Mahometa (niech pokój będzie z nim i jego rodziną). Zwolennicy Alego, czyli szyitów, którzy istnieli już za życia Proroka, utrzymywali, że chociaż objawienie ustało wraz ze śmiercią Proroka, nadal potrzeba duchowego i moralnego przewodnictwa społeczności.
Głęboko wierzyli, że dziedzictwo proroka Mahometa można powierzyć tylko członkowi jego własnej rodziny, w którego Prorok nadał swoją władzę poprzez wyznaczenie przed śmiercią. Tą osobą był Ali, kuzyn Proroka Mahometa, mąż jego córki i jedyne ocalałe dziecko, Fatima. Instytucja Imamat miała być kontynuowana na zasadzie dziedziczenia, a sukcesja opierała się na wyznaczeniu przez Imama Czasu.
Z czasem szyici zostali podzieleni. Izmailici oddali wierność najstarszemu synowi Imama Jafara as-Sadiqa, Ismailowi, od którego wywodzą swoje imię. Izmailici nadal wierzą w linię Imamatów w dziedzicznej sukcesji od Ismaila do Jego Wysokości Agi Chana, który jest ich obecnym 49. Imamem w bezpośrednim rodowym pochodzeniu od Proroka Mahometa.
Interpretacja izmailitów jest główną, historyczną częścią wiary islamu, społeczność izmailitów jest drugą co do wielkości w szyickiej gałęzi islamu. Ma tradycję wyznaniową, która sięga początków VII wieku, a szkoła prawoznawcza po raz pierwszy została ogłoszona ponad tysiąc lat temu, podczas kalifatu izmailitów fatymidzkich. Jej instytucjonalnym przewodnikiem i przywództwem jest Ismaili Imamat, a jego liczne agencje mają coraz większy wpływ na świat.
Ismailici są jedynymi szyickimi muzułmanami, którzy mają żywego, dziedzicznego imama; to obecność żywego imama sprawia, że społeczność jest wyjątkowa. Duchowe posłuszeństwo wobec imama i przywiązanie do interpretacji islamu szyickiego imami izmailitów, zgodnie z przewodnictwem imama czasu, zrodziło w społeczności izmailitów etos samodzielności, jedności i wspólnej tożsamości. W wielu krajach, w których mieszkają, izmailici rozwinęli dobrze zdefiniowane ramy instytucjonalne, dzięki którym, pod przywództwem i przewodnictwem imama, założyli szkoły, szpitale, ośrodki zdrowia, towarzystwa mieszkaniowe oraz różne społeczne i instytucje rozwoju gospodarczego dla dobra wspólnego wszystkich obywateli bez względu na ich rasę czy religię.
Od czasu objęcia urzędu w 1957 r. obecny Aga Khan zaadaptował złożony system administrowania różnymi społecznościami izmailitów, zapoczątkowany przez jego dziadka, Sir Sułtana Mahomeda Szacha Aga Chana III, w epoce kolonialnej, do świata państw narodowych. W trakcie tego procesu Aga Khan III, która była dwukrotnie prezydentem Ligi Narodów, przedstawiła już współczesną artykulację publicznej roli Imamat na arenie międzynarodowej. Dzisiejszy Imamat, pod rządami obecnej Agi Chan, kontynuuje tę tradycję ścisłej politycznej neutralności.
Ze względu na wagę, jaką islam przywiązuje do utrzymania równowagi między duchowym dobrobytem jednostki a jakością jej życia, przewodnictwo imama dotyczy obu aspektów życia jego wyznawców.
Ostatnia aktualizacja
9 sie 2022