Për një kohë të gjatë, bashkëpunimi ishte i mjaftueshëm.
Bashkëpunimi nënkuptonte punë në të njëjtën hapësirë.
Ndarje informacioni.
Shkëmbim informacioni shpejt.
Koordinim.
Zvogëlim të email-eve.
Në atë kohë, problemi nuk ishte struktura.
Ekipet ishin më të vogla.
Projektet ishin më të thjeshta.
Çështja e afateve të gjata kohore ishte më pak kritike.
Mjetet bashkëpunuese zëvendësuan praktikat informale:
telefonatat,
mesazhet me tekst,
bisedat në korridor,
email-et e brendshme dhe CC-të.
Ata e formalizuan informalen.
Dhe kjo perceptohej si bashkëpunim.
Por puna ka ndryshuar thellësisht.
Puna moderne është bërë shumë-kualifikuese, shumë-disiplinore dhe përfshin përgjegjësi të shumëfishta.
Dhe bërja e të gjitha këtyre në një hapësirë të vetme është bërë kundërproduktive.
Bashkëpunimi përzien temat. Bashkëpunimi i organizon ato.
Sot, sfida nuk është më thjesht shkëmbimi i mesazheve.
Bëhet fjalë për organizimin e hapësirave të punës, jo vetëm komunikimin.
Sepse kemi hyrë në një epokë të re.
Shekulli i 21-të ka të bëjë me të jetuarit së bashku,
të punuarit së bashku,
të vendosurit së bashku,
pavarësisht dallimeve tona.
Dallime në kulturë.
Dallime në profesione.
Dallime në breza.
Dallime në vizione dhe interesa.
Bashkëjetesa nuk është një problem teknik.
Është një problem relacional.
Dhe një problem relacional nuk zgjidhet me më shumë informacion,
por me komunikim të strukturuar.
Atje bashkëpunimi bëhet thelbësor.
Bashkëpunimi nuk do të thotë që të gjithë të punojnë në të njëjtën hapësirë.
Do të thotë të punojnë në hapësira të ndryshme për të njëjtin projekt.
Hapësira të organizuara sipas subjektit, rolit, përgjegjësisë.
Bashkëpunimi nuk përzihet.
Ai strukturon.
Ai sqaron.
Ai e bën punën të lexueshme me kalimin e kohës.
Një fenomen tjetër është bërë qendror:
ndërrimi i ekipit.
Njerëzit ndryshojnë.
Projektet vazhdojnë.
Por shumë shpesh, njohuria zhduket me ata që largohen.
Kapitalizoni.
Largohu.
Siguroni vazhdimësinë.
Dituria nuk mund të prodhohet më në fund.
Ajo duhet të kapet gjatë punës.
Në diskutime.
Në vendime.
Në vetë komunikimin.
Shekulli i 20-të mësoi të informojë.
Shekulli i 21-të duhet të mësojë të komunikojë.
Informacioni mundëson dijen.
Komunikimi na mundëson të jetojmë dhe të veprojmë së bashku.
Kjo është arsyeja pse ne nuk po ndryshojmë vetëm mjetet.
Po hyjmë në një epokë të re.