Фарҳанг — барнома барои шинохтани маънои калимаҳо, маънои номҳои тоҷикӣ ва бештар омӯхтани забон ва фарҳанги тоҷик.

ЛУҒАТИ ТАФСИРИИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ

Калимаҳои тоҷикиро ҷустуҷӯ кунед ва маънои онҳоро бо тавзеҳи равшан пайдо намоед. Фарҳанг барои хондан, ҷустуҷӯ кардан ва беҳтар шинохтани забони тоҷикӣ пешбинӣ шудааст.

Дар барнома метавонед:

• калимаҳо ва маънои онҳоро ҷустуҷӯ кунед;
• калимаҳои писандидаатонро ба «Дӯстдоштаҳо» илова кунед;
• таърихи ҷустуҷӯҳои худро истифода баред;
• маънои калимаҳоро нусха бардоред ва бо дигарон мубодила кунед;
• бе пайвастшавӣ ба интернет аз луғат истифода баред.

МАЪНОИ НОМҲОИ ТОҶИКӢ

Зиёда аз 7000 номи тоҷикӣ бо маъно ва шарҳи онҳо.

Маънои номи худ, наздикон ва дӯстонатонро пайдо кунед ё барои фарзанди худ номи зебо ва пурмаъно интихоб намоед.

• номҳоро бо ҳарфҳои аввал зуд ҷустуҷӯ кунед;
• ҳарфҳои ӯ, қ, ғ, ҷ, ҳ ва ӣ ҳатмӣ нестанд — «Ҷаҳон»-ро бо навиштани «чахон» ҳам пайдо мекунед;
• номҳои писандидаатонро ба «Дӯстдоштаҳо» илова кунед;
• маънои номро нусха бардоред ва бо дигарон мубодила кунед.

ЁДНОМА

«Ёднома» маҷмӯаи саволу ҷавоб дар бораи забони тоҷикӣ мебошад.

Бо саволҳои гуногун метавонед дониши худро санҷед ва дар бораи забони тоҷикӣ маълумоти бештар пайдо кунед.

САВОЛУ ҶАВОБ

Дониши худро бо викторинаҳо санҷед.

Дар ҳолати «Маънои калима» маънои дурусти калимаеро, ки нишон дода шудааст, интихоб кунед.

Дар ҳолати «Калимаро ёбед» калимаи мувофиқро аз рӯйи маънои он пайдо кунед.

Шумо метавонед шумораи саволҳоро интихоб карда, натиҷаи худро бинед ва ба саволҳои нодуруст ҷавобдода дубора баргардед.

ЧАРО ФАРҲАНГ?

Фарҳанг танҳо луғат нест. Ин як воситаи одӣ барои шинохтани калимаҳо ва номҳо, санҷидани дониш ва бештар омӯхтани забон ва фарҳанги тоҷик мебошад.

Барнома бо интерфейси тоҷикӣ таҳия шудааст, бе интернет кор мекунад ва барои истифодаи ҳаррӯза қулай мебошад.

Фарҳанг — забон ва фарҳанги тоҷик.