तुम्ही अंधारात, विटांच्या भुलभुलैयामध्ये कुठेतरी जागे होता, तुमच्या हातात एक टॉर्च आहे जिची बॅटरी आधीच चालू आहे.
बाहेर पडण्याचा एकच मार्ग आहे जो रिकामा आहे. तिथे पोहोचण्याचे दोन-तीन मार्ग आहेत, आणि बाकीच्या मार्गांवर कोणीतरी चालत आहे.
दोन भाग
पहिले तुम्ही त्या जागेतून एक ड्रोन उडवता. त्यात एक दिवा आहे, बॅटरी नाही आणि गमावण्यासारखं काहीच नाही — तुमचं शरीर अजूनही त्याच जागी उभं आहे जिथे तुम्ही जागे झालात, आणि यासाठी तुम्हाला काहीही मोजावं लागत नाही. भुलभुलैया वाचा. ज्या भिंतीवर दरवाजाचा कोड रंगवलेला आहे ती शोधा. कोणता मार्ग रिकामा आहे ते ठरवा.
मग तुम्ही 'वॉक' (WALK) बटण दाबून धरता, आणि ते तिथेच संपतं. परत बोलावण्याची गरज नाही, दुसरा ड्रोन नाही. तुम्ही जे काही शिकलात ते सर्व नकाशावर आहे. तुम्ही ज्याकडे पाहिलं नाही, तो एक कॉरिडॉर आहे, ज्यातून तुम्ही पहिल्यांदाच, पायी, बॅटरी घेऊन चालणार आहात.
प्रकाश हेच घड्याळ आहे
तुमचा प्रकाशकिरण जिथे जिथे पोहोचतो, तिथे तिथे भुलभुलैया आपोआप भरतो — त्यामुळे नकाशा हा संयमाचं बक्षीस नाही, तर तुम्ही खर्च केलेल्या पैशांची पावती आहे. पूर (Flood) खूप मोठा आहे आणि तो वेगाने जळतो. 'थ्रो' हे एक अरुंद प्रोब आहे जे तुम्ही एक पाऊलही न टाकता, त्याच्या तोंडातून संपूर्ण कॉरिडॉर वाचते. तुम्ही जवळच्या सर्व गोष्टी पाहू शकता, किंवा एका कॉरिडॉरमध्ये खूप दूरपर्यंत पाहू शकता. दोन्ही नाही.
इथे खाली आणखी काहीतरी आहे
सोडियम नारंगी रंगाचा प्रकाश, जो फेकणारी वस्तू दिसण्याच्या दोन कोपऱ्यांआधीच भिंतीवरून फिरवला जातो. या गेममध्ये दुसरी कोणतीही गोष्ट त्या रंगाची नाही. तुमचा दिवा बंद करा आणि तो प्रकाशकिरण तुम्हाला शोधू शकणार नाही — पुरेसे जवळ जा आणि मग यापैकी कशाचाही फरक पडत नाही. ते एक पाऊल चालतात. ते कधीही संपूर्ण भुलभुलैयात तुमचा पाठलाग करत नाहीत. आणि ज्या कॉरिडॉरची तुम्ही कधी पाहणीच केली नाही, तो सुरक्षित नाही, तो एक न वाचलेला कॉरिडॉर आहे.
एक भुलभुलैया जो तुम्हाला तुमच्या डोक्यात ठेवावा लागेल
चौक आणि बंद मार्गांना लक्षात ठेवण्यासाठी काहीतरी मिळते — एक शांत डबके, एक कमान ज्याखालून तुम्ही जाता, एक प्रकाशित स्तंभ. तुमच्या आधी कोणीतरी इथे होते आणि त्यांनी भिंतींवर लिहिले आहे, आणि कोणतेही दोन संदेश पुन्हा येत नाहीत. प्रत्येक भुलभुलैयाला एक ओला शेवट असतो, त्यामुळे "मी कोरड्या बाजूने आत आलो" हे तुम्ही कुठे आहात याबद्दलचे एक वास्तविक सत्य आहे.
सापळे तुमच्याकडून पैसे घेतात, ते तुम्हाला मारत नाहीत.
सर्वांसमोर दिसणारा विद्युत प्रवाहाचा एक पडदा, जो वारंवार चालू होतो आणि बंद पडतो. तो पाहा आणि मोफत संधी साधा. थोड्या प्रकाशासाठी दुरून त्याची टेहळणी करा. किंवा थेट त्यातून चालत जा आणि त्याचे पैसे द्या. इथे काहीही नशिबावर अवलंबून नाही.
प्रत्येकाला एकच चक्रव्यूह मिळतो.
सुरुवात ही तारखेनुसार होते. जगातील प्रत्येक खेळाडू आज त्याच चक्रव्यूहातून चालत आहे, अगदी कोणती वीट ओली आहे इथपर्यंत — आणि उद्या एक वेगळेच जग असेल.
तुम्ही काय गमावता आणि काय ठेवता
प्रकाश संपल्यास, चक्रव्यूह प्रत्येक सेल पुन्हा तयार केला जातो. तुम्ही अवशेष, बॅटरी आणि अंतर गमावता. नकाशा तुमच्याकडे राहतो — आणि घड्याळ चालूच राहते. मृत्यूमुळे तुम्हाला ती एक गोष्ट गमवावी लागते जी तुम्ही परत मिळवू शकत नाही.
फक्त खेळा
कोणतीही खाती नाहीत. साइन-इन नाही. कनेक्शनची आवश्यकता नाही. अनामिक विश्लेषण ऐच्छिक आहे — होम स्क्रीनवर एक स्विच आहे.
पाच जागा, प्रत्येक जागा दोनदा खेळली: एकदा काहीही पणाला न लागता एक सामान्य खेळाडू म्हणून, आणि एकदा सर्वस्व पणाला लावून पायी चालत. ब्लॅकडॅम्प म्हणजे प्रकाश, स्मृती आणि असा कोणता मार्ग आहे ज्यात तुम्ही कधीच डोकावून पाहिले नाही, हे जाणून घेणे.
एक अंधारी भुलभुलैया. ड्रोनच्या साहाय्याने तिची पाहणी करा, आणि मग तुमच्या टॉर्चची बॅटरी संपण्यापूर्वी ती चालून पार करा.
या रोजी अपडेट केले
५ ऑग, २०२६