Warsh’s verhaal op gezag van Nafi’:
Warsh’ vertelling op gezag van Nafi’ van de Heilige Koran wordt beschouwd als de tweede lezing in de islamitische wereld na de vertelling van Hafs, en bleef vele eeuwen op de eerste plaats in de Maghreb.
Wie is Warsh bin Nafi?
Hoewel deze eerbiedwaardige imam in de hele islamitische wereld bekend staat als ‘Warsh bin Nafi’, is zijn echte naam Othman bin Saeed bin Abdullah bin Amr bin Suleiman, en hij heeft de bijnaam Abu Saeed. Wat het verhaal van de naam ‘Warshan’ betreft: het is een bijnaam die zijn leraar, Imam Nafi' bin Abi Naim, hem heeft gegeven. Hij noemde hem ‘Warshan’, een soort wilde duif met een lieve stem. Hij gebruikte om tegen hem te zeggen: "Kom, Warshan! En lees: Warshan! En waar is Warshan?" Vervolgens werd de naam later teruggebracht tot “warsh”, en er werd gezegd dat de reden voor deze bijnaam de witheid van Othman bin Saeed was, aangezien warsh iets is dat van melk wordt gemaakt.
Ongeacht de reden voor de naamgeving, deze bijnaam bleef hem zijn hele leven bij en hij werd alleen daardoor bekend. Het was een van zijn favoriete bijnamen, aangezien zijn leraar degene was die hem hem gaf. Het is ook duidelijk dat hij had grote eerbied voor zijn leraar, Imam Nafi', tot het punt dat hij zichzelf de bijnaam gaf, zodat hij bekend werd als By Sheikh Warsh bin Nafi.
Er wordt gerapporteerd dat Warsh speciaal naar Medina reisde om Imam Nafi’ te ontmoeten, waar hij daar een maand verbleef, waarin hij vele verzen reciteerde in de oren van Imam Nafi’.
Het leven en de dood van Warsh bin Nafi:
Warsh bin Nafi werd geboren in Egypte in het jaar 110 AH (728 n.Chr.), specifiek in een van de Qift-wijken ten zuiden van het Qena-gouvernement in Opper-Egypte. 'Al-Qifti' was een van zijn bijnamen die naar zijn stad verwees. ook wel “Al-Awami” genoemd, omdat een van zijn grootvaders een loyalist was van Al-Zubayr.
Warsh bin Nafi leefde arm in Qift, en hij verkocht daar veekoppen, en verwijzend naar dit werk kreeg hij ook de bijnaam ‘Al-Rawas’.
Toen Ibn Nafi de recitaties van de Koran leerde, reisde hij naar Fustat en vestigde zich daar een tijdje, terwijl hij studenten om zich heen verzamelde in de Amr Ibn Al-Aas-moskee om hen recitaties te leren.
Onder zijn studenten waren Abu Al-Rabi' Al-Mahri, Ahmed bin Saleh, Yunus bin Abdul-Ala, Daoud bin Abi Taibah, Yusuf Al-Azraq Abu Yaqoub, Abdul-Samad bin Abdul-Rahman bin Al-Qasim, Amer bin Saeed. Abu Al-Ash'ath Al-Jurashi, Muhammad bin Abdullah bin Yazid Al-Makki en anderen.
Wat zijn leraren betreft, de beroemdste onder hen waren Imam Nafi bin Abi Naim, Imam Ismail Al-Qust, Abu Omar Al-Tamimi en Hafs Al-Kufi, de beroemde auteur van het lezen.
Er wordt vermeld dat Warsh bin Nafi werd beschouwd als de sjeik van de voordragers in Egypte. Hij onderscheidde zich door zijn lieve stem en prachtige lectuur. Hij was een van de betrouwbare mensen op het gebied van lezen en een van degenen op wie men in die tijd en op dit gebied vertrouwde. Hij nam zelfs het ‘presidentschap van de voordragers in de Egyptische landen’ op zich.
Sjeik Warsh bin Nafi' stierf in Egypte op de leeftijd van zevenentachtig jaar in het jaar 197 AH, en werd begraven op de begraafplaats Imam Al-Shafi'i aan de voet van Mokattam.
Lees Warsh bin Nafi’
Warsh verwierf zijn bekendheid in de islamitische wereld dankzij zijn lezingen, die hij overdroeg van Sheikh Nafi ', en uitgroeide tot de meest wijdverspreide roman in Noord- en West-Afrika en in Andalusië. Het is populair geworden in Tunesië, Algerije, Marokko, Mauritanië, Senegal, Libië, Tsjaad, Niger, Nigeria en anderen. Het bleef eeuwenlang de beroemdste lezing in Egypte totdat de Ottomanen er in 1517 in kwamen, toen de Ottomanen de lezing van Hafs, die zich onderscheidde doordat hij gemakkelijker en soepeler was, populair maakten om sindsdien de meest wijdverspreide lezing te worden.
Tegenwoordig staat Warsh’ lezing op de tweede plaats in de islamitische wereld, na de vertelling van Hafs op gezag van Asim.
Een van de kenmerken van Warsh’ recitatie is het verminderen van de hamza van de qat’, en het kantelen van de letter alif naar ya’ aan het einde van sommige woorden.