ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਹੈ।
ਹਰ ਦਿਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਦਮ ਹੈ। ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਖਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਸੀ - ਰਸਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛਾਂਟਦਾ। ਇਹ ਬੱਸ ਚਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਰਾਤ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿਓ। ਇਹੀ ਇਸਦਾ ਪੂਰਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਉੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਰੁੱਖ। ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਫੁੱਲ। ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਘਾਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੱਲ੍ਹ ਰਸਤਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖੀ ਸੀ ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਵਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕੁਝ ਰਾਤਾਂ ਇਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਦੇਖਿਆ। ਕੁਝ ਰਾਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪਲ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਕੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਰੱਖਦੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਰੱਖ ਸਕਦੇ।
ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਓ। ਰਸਤੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਸਕ੍ਰੌਲ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਰੱਖਣਾ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਛੂਹੋ।
ਦਿਨ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਸਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ।
*ਧਿਆਨ*, ਪਹਿਲਾਂ। ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣਾ, ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ - ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਪਾੜੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੈਂਤਾਲੀ ਮਿੰਟ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਫੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਦਰ ਹੋਣ ਲਈ ਅਜੇ ਵੀ ਦਿਨ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਫਿਰ *ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ*। ਦਿਨ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਕਿ ਕੀ ਚੰਗਾ ਸੀ - ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਜੋ ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋ।
ਅਤੇ *ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ*, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਕ ਦੇ ਜਵਾਬਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕੰਮ ਹੈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਲੋੜ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਜੋ ਬਹਿਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਹ ਹੁਣ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੀਮਤੀ ਹੈ।
ਧਿਆਨ, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਸਵੈ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ। ਸ਼ਬਦ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ। ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਉਹ ਦਿਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਦਿਨ ਹਨ। ਰਸਤਾ ਫਿਰ ਵੀ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੂਰ ਰਹਿ ਕੇ ਤੋੜਨ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕੋਈ ਇਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦਿਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੈਠੋ। ਛੋਟੇ ਧਿਆਨ ਅਭਿਆਸ - ਇੱਕ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਮੀਨ, ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਸਕੈਨ - ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਿੰਟ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਲਿਖਣ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸਾਵਧਾਨੀ, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਸਵੈ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ - ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਜੋ ਹਰ ਦਿਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਰੀਖ
30 ਸਤੰ 2026