Noticed — a daily ritual
Zakupy w aplikacji
Dla wszystkich
info
0+
Pobrania
Dla wszystkich
Więcej informacji
Informacje o aplikacji
Za tobą jest ścieżka.
Każdy dzień, który przeżyłeś, to krok na niej. Te głośne, te puste, te, w których ledwo byłeś obecny – ścieżka ich nie porządkuje. Po prostu idzie dalej.
Dziś wieczorem zadaje ci jedno pytanie.
Odpowiedz jednym zdaniem. To wszystko.
Coś rośnie tam, gdzie odpowiedziałeś. Drzewo. Mały kwiatek. Ślady stóp prowadzące w trawę. Jutro ścieżka biegnie trochę dalej, a rzecz, którą zachowałeś, pozostaje tam, gdzie ją zostawiłeś.
Pytanie nie zawsze jest takie samo. Czasem pyta, co zauważyłeś. Czasem, z czego się cieszyłeś, z czego chciałeś zostać w domu jeszcze chwilę, albo co byś zachował, gdybyś mógł zachować tylko jedną rzecz.
Wróć za miesiąc. Przewiń ścieżkę, aż znajdziesz coś, czego nie pamiętasz, że tam zostawiłeś. Dotknij tego.
Dzień powraca.
To jest ta część, dla której warto zostać. Zauważanie staje się łatwiejsze.
Trzy rzeczy go podtrzymują.
Po pierwsze *Uwaga*. Bycie tam, gdzie jesteś, przez minutę, celowo — to jest uważność, stworzona z myślą o przerwie, którą już masz, a nie o czterdziestu pięciu minutach, których nie masz. Kontynuuj to, a zaczniesz dostrzegać rzeczy wcześniej, póki jeszcze dzień pozostał.
Potem *wdzięczność*. Zauważanie tego, co było dobre, bez udawania, że taki był — wdzięczność, która działa tylko w dobre dni, jest bezużyteczna w inne, dlatego nigdy nie proszą cię o trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny.
I *poznanie siebie*, w które po cichu zmienia się miesiąc jednozdaniowych odpowiedzi. To pierwsza rzecz, która odchodzi w okresie, który cię wyczerpuje, niezależnie od tego, czy wyczerpuje cię praca, czy dom pełen ludzi, którzy cię potrzebują: przestajesz to rozróżniać. Płyta, która nie stawia oporu, jest wtedy warta więcej, niż brzmi teraz.
Uważność, wdzięczność, samoświadomość. Słowa są zużyte. Praktyki nie.
Dni, w których nic nie mówisz, są wciąż dniami. Ścieżka i tak rośnie. Nie ma tu niczego, co mogłoby zostać przerwane przez twoją nieobecność, i nic, co umiera, gdy cię nie ma, a kiedy wracasz, nikt o tym nie wspomina.
Jeśli dzień jest zbyt głośny, by go opisać, usiądź na chwilę. Krótkie praktyki uważności – chwila oddechu, uziemienie zmysłów, skanowanie ciała – po kilka minut każda, prowadzona wiersz po wierszu, bez niczego do zapisania.
Każdy dzień, który przeżyłeś, to krok na niej. Te głośne, te puste, te, w których ledwo byłeś obecny – ścieżka ich nie porządkuje. Po prostu idzie dalej.
Dziś wieczorem zadaje ci jedno pytanie.
Odpowiedz jednym zdaniem. To wszystko.
Coś rośnie tam, gdzie odpowiedziałeś. Drzewo. Mały kwiatek. Ślady stóp prowadzące w trawę. Jutro ścieżka biegnie trochę dalej, a rzecz, którą zachowałeś, pozostaje tam, gdzie ją zostawiłeś.
Pytanie nie zawsze jest takie samo. Czasem pyta, co zauważyłeś. Czasem, z czego się cieszyłeś, z czego chciałeś zostać w domu jeszcze chwilę, albo co byś zachował, gdybyś mógł zachować tylko jedną rzecz.
Wróć za miesiąc. Przewiń ścieżkę, aż znajdziesz coś, czego nie pamiętasz, że tam zostawiłeś. Dotknij tego.
Dzień powraca.
To jest ta część, dla której warto zostać. Zauważanie staje się łatwiejsze.
Trzy rzeczy go podtrzymują.
Po pierwsze *Uwaga*. Bycie tam, gdzie jesteś, przez minutę, celowo — to jest uważność, stworzona z myślą o przerwie, którą już masz, a nie o czterdziestu pięciu minutach, których nie masz. Kontynuuj to, a zaczniesz dostrzegać rzeczy wcześniej, póki jeszcze dzień pozostał.
Potem *wdzięczność*. Zauważanie tego, co było dobre, bez udawania, że taki był — wdzięczność, która działa tylko w dobre dni, jest bezużyteczna w inne, dlatego nigdy nie proszą cię o trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny.
I *poznanie siebie*, w które po cichu zmienia się miesiąc jednozdaniowych odpowiedzi. To pierwsza rzecz, która odchodzi w okresie, który cię wyczerpuje, niezależnie od tego, czy wyczerpuje cię praca, czy dom pełen ludzi, którzy cię potrzebują: przestajesz to rozróżniać. Płyta, która nie stawia oporu, jest wtedy warta więcej, niż brzmi teraz.
Uważność, wdzięczność, samoświadomość. Słowa są zużyte. Praktyki nie.
Dni, w których nic nie mówisz, są wciąż dniami. Ścieżka i tak rośnie. Nie ma tu niczego, co mogłoby zostać przerwane przez twoją nieobecność, i nic, co umiera, gdy cię nie ma, a kiedy wracasz, nikt o tym nie wspomina.
Jeśli dzień jest zbyt głośny, by go opisać, usiądź na chwilę. Krótkie praktyki uważności – chwila oddechu, uziemienie zmysłów, skanowanie ciała – po kilka minut każda, prowadzona wiersz po wierszu, bez niczego do zapisania.
Uważność, wdzięczność, samoświadomość — i ścieżka, która z każdym dniem rośnie.
Ostatnia aktualizacja
Polecane tematy
Podstawą bezpieczeństwa jest wiedza o tym, jak deweloperzy zbierają i udostępniają Twoje dane. Praktyki w zakresie zapewniania prywatności i bezpieczeństwa danych mogą się różnić w zależności od sposobu korzystania z aplikacji, regionu i wieku użytkownika. Te informacje podał deweloper i z czasem może je aktualizować.
- Żadne dane nie są udostępniane innym firmomDowiedz się więcej o deklarowaniu udostępniania danych przez deweloperów
- Aplikacja nie zbiera danychDowiedz się więcej o deklarowaniu zbierania danych przez deweloperów
Co nowego
Hello world! Did you Notice it?
Dla wszystkich
Więcej informacjiPomoc dotycząca aplikacji
Deweloper
Samuel Urbanowicz
contact.abcapps.dev@gmail.com
Walentynowicz 21L/11
05-520 Konstancin-Jeziorna
Poland
